ย้อนไปเมื่อประมาณ 4 ปีก่อน คบกับผู้ชายคนหนึ่ง อายุมากกว่า 10 ปี เรา 25 เค้า 35 ปีค่ะ โดยเริ่มรู้จักผ่านทาง FB แล้วเราก็คุยเรื่อยมาจนเป็นแฟนกัน
เค้ามีอาชีพเดินเรือ ทำให้ใน 1 ปี เราจะมีโอกาสเจอกันประมาณ 2-3 เดือนเท่านั้น เค้ามีรายได้ดี หน้าตาดี และเอาใจใส่ดีค่ะ
มีโอกาสว่างเมื่อไหร่ เราจะเจอกันตลอด ไปเจอครอบครัวเค้าเรื่อย ๆ เค้าก็มาบ้านเราเรื่อย ๆ ทุกอย่างมีความสุขดีค่ะ
ระหว่างที่คบมีทะเลาะบ้าง เพราะกินเหล้าเก่ง ติดเพื่อน และใช้เงินเก่ง ต่อให้มีรายได้ดีแค่ไหน ก็หมดตลอด บางครั้งก็ไปยืมคนอื่นบ้าง
แต่ยังไม่เคยมีปัญหาเรื่องการนอกใจค่ะ มีแต่เค้าที่คอยหึงเราค่ะ เพราะเราก็มีคนมาจีบเรื่อย ๆ แต่เราบอกเค้าตลอด และไม่เคยหวั่นไหวค่ะ
เราอดทนกับการรอคอยมาก คอย video call คอยสัญญาณ internet พอมีเมื่อไหร่เราก็จะหาโอกาสคุยตลอดค่ะ
จนกระทั่งผ่านไป 2 ปี วันวาเลนไทน์ เราได้ไปเที่ยวแบบกลุ่มครอบครัว มีครอบครัวเพื่อนเค้าอีก 2 ครอบครัว ทำให้เค้าได้มีโอกาสเจอ
"ลูกสาวของเพื่อน" ค่ะ ลูกสาวเพื่อนเค้าน่ารักค่ะ สเปคของเค้าเลย และอายุ 17 ค่ะ เพิ่งจบม.6
และเค้าก็แอบติดต่อกันอย่างลับ ๆ โดยที่เราไม่คาดคิดมาก่อน ใช่ค่ะ!!! เค้าติดต่อกัน จีบกัน และตกลงเป็นแฟนกัน โดยที่ยังมีเราอยู่
เราจับได้เพราะเซนส์ของผู้หญิงค่ะ เค้าเปลี่ยนไป ทุกอย่างเปิดเผยจากโทรศัพท์ เราให้เค้าเลือก เค้าเลือก "ลูกสาวเพื่อน" ที่มีอายุห่างกัน 20 ปี
เหมือนทุกอย่างในโลกถล่มค่ะ เรานี่แทบบ้าไปเลย ณ ตอนนั้น เราไม่ได้ทำงานค่ะ เพราะเค้าบอกว่า เงินเดือนเค้าเยอะ อยากให้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากๆ
เราผ่อนรถยนต์หนึ่งกัน และมีบ้านที่เพิ่งซื้อด้วยกันไม่กี่เดือน โดยที่บ้านเป็นชื่อเค้า แล้วเราเป็นผู้ค้ำ (ความผิดพลาดครั้งใหญ่ของชีวิต)
เรารีบกลับไปหางานทำ และเราก็ได้ทำงานในเวลาไม่กี่สัปดาห์ แต่ด้วยว่ารักมาก ก็ยังมีแวะเวียนไปหาเค้า เจ็บปวดมาาก แต่ก็ไป เรารักบ้านนี้มาก
ตกแต่งเองทุกอย่าง วนเวียนแบบนี้จนเกือบปี ไม่รู้จะทรมานตัวเองทำไม!?
เค้าคบกับลูกสาวเพื่อนไม่นาน สุดท้ายก็ไปหลอกฟันเค้า แล้วหนีกลับบ้านที่ ตจว. เด็กคนนั้นก็แทบเสียศูนย์ไปเลย
เค้ามีแฟนใหม่อีกครั้ง โดยที่ยังติดต่อเรื่อยมา และยังให้ความหวังกับเราเรื่อย ๆ เช่นกัน ใช่ค่ะ!!! เราก็เชื่อ และอดทนรอ โง่ชะมัด
จนเวลาผ่านไป 1 ปี กับความทรมาร น้ำหนักลง ซึมเศร้า เราตัดสินใจปิดการติดต่อทุกช่องทาง เพราะเราเหนื่อยมาก พอแล้ว พอกันที
ด้านความรู้สึกจบแล้ว ความสัมพันธ์จบแล้ว แต่!!! บ้านค่ะ ที่เราเป็นผู้ค้ำมันไม่จบค่ะ
เค้าไม่ผ่อนต่อ และปล่อยทิ้งจนร้าง ถามว่าทำไมเราไม่เอาต่อ เรามีบ้านอยู่แล้วค่ะ และไม่อยากไปเจออดีตให้เจ็บปวดอีก
จนกระทั่งมีหมายศาลมาที่บ้าน เราไปขึ้นศาล แต่เค้า "ไม่มาค่ะ" ทั้งที่รับปากเราอย่างดีว่าจะมา
ศาลให้เลื่อนพิจารณา และให้ไปตามผู้กู้มา
คืนวันนั้นเค้าโทรมาหาค่ะ บอกว่าไม่มีรถที่จะเดินทางไปศาลค่ะ เราควรเชื่อคนที่โกหกเรามาตลอดมั้ย
เราไปเปิด FB แล้วเจอว่า เค้าย้ายไปอยู่ที่ ปลวกแดง จ.ระยอง ค่ะ มีบ้านหลังใหม่ มีรถกระบะอีก 1 คัน โดยใช้ชื่อภรรยาคนใหม่เป็นเจ้าของ
เพื่อเลี่ยงการสืบทรัพย์ เปิดร้านหมูกระทะ วิ่งซื้อของตลอด??? แล้วบอกว่าไม่มีรถจะขับมา??? คำพูดคนที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัว
ศาลนัดเราเดือนหน้าอีกครั้ง เราคาดว่าเค้าก็น่าจะไม่มาอีก...
เราพร้อมน้อมรับทุกการตัดสินของศาลค่ะ
**โพสต์นี้แค่อยากมาระบายความรู้สึกค่ะ คนที่ไม่เคยคิดร้ายอะไรกับเค้าเลย กลับต้องมาเจอคนแบบนี้
**เป็นผู้หญิง ต้องทำงานค่ะ ให้รวยขนาดไหนก็ต้องทำงานค่ะ เมื่อไหร่โดนทิ้งขึ้นมา เราจะไม่เหลืออะไรเลย ยิ่งอายุมากยิ่งลำบาก
**โดนทิ้ง ต้องฟื้นตัวเองกลับมาให้เร็วที่สุด รักตัวเอง รักครอบครัว ให้มาก ๆ
สุดท้ายนี้ ขอให้กิจการหมูกระทะของเค้าไปไม่รอดค่ะ ทำมาค้าขายไม่ขึ้น ถ้าเค้าตัดสินใจทำแบบนี้แล้ว...
*** ขอบคุณที่ทิ้งกัน ***
จากผู้ชายที่รักที่สุด...กลายเป็นคนที่เราเกลียดที่สุด
เค้ามีอาชีพเดินเรือ ทำให้ใน 1 ปี เราจะมีโอกาสเจอกันประมาณ 2-3 เดือนเท่านั้น เค้ามีรายได้ดี หน้าตาดี และเอาใจใส่ดีค่ะ
มีโอกาสว่างเมื่อไหร่ เราจะเจอกันตลอด ไปเจอครอบครัวเค้าเรื่อย ๆ เค้าก็มาบ้านเราเรื่อย ๆ ทุกอย่างมีความสุขดีค่ะ
ระหว่างที่คบมีทะเลาะบ้าง เพราะกินเหล้าเก่ง ติดเพื่อน และใช้เงินเก่ง ต่อให้มีรายได้ดีแค่ไหน ก็หมดตลอด บางครั้งก็ไปยืมคนอื่นบ้าง
แต่ยังไม่เคยมีปัญหาเรื่องการนอกใจค่ะ มีแต่เค้าที่คอยหึงเราค่ะ เพราะเราก็มีคนมาจีบเรื่อย ๆ แต่เราบอกเค้าตลอด และไม่เคยหวั่นไหวค่ะ
เราอดทนกับการรอคอยมาก คอย video call คอยสัญญาณ internet พอมีเมื่อไหร่เราก็จะหาโอกาสคุยตลอดค่ะ
จนกระทั่งผ่านไป 2 ปี วันวาเลนไทน์ เราได้ไปเที่ยวแบบกลุ่มครอบครัว มีครอบครัวเพื่อนเค้าอีก 2 ครอบครัว ทำให้เค้าได้มีโอกาสเจอ
"ลูกสาวของเพื่อน" ค่ะ ลูกสาวเพื่อนเค้าน่ารักค่ะ สเปคของเค้าเลย และอายุ 17 ค่ะ เพิ่งจบม.6
และเค้าก็แอบติดต่อกันอย่างลับ ๆ โดยที่เราไม่คาดคิดมาก่อน ใช่ค่ะ!!! เค้าติดต่อกัน จีบกัน และตกลงเป็นแฟนกัน โดยที่ยังมีเราอยู่
เราจับได้เพราะเซนส์ของผู้หญิงค่ะ เค้าเปลี่ยนไป ทุกอย่างเปิดเผยจากโทรศัพท์ เราให้เค้าเลือก เค้าเลือก "ลูกสาวเพื่อน" ที่มีอายุห่างกัน 20 ปี
เหมือนทุกอย่างในโลกถล่มค่ะ เรานี่แทบบ้าไปเลย ณ ตอนนั้น เราไม่ได้ทำงานค่ะ เพราะเค้าบอกว่า เงินเดือนเค้าเยอะ อยากให้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากๆ
เราผ่อนรถยนต์หนึ่งกัน และมีบ้านที่เพิ่งซื้อด้วยกันไม่กี่เดือน โดยที่บ้านเป็นชื่อเค้า แล้วเราเป็นผู้ค้ำ (ความผิดพลาดครั้งใหญ่ของชีวิต)
เรารีบกลับไปหางานทำ และเราก็ได้ทำงานในเวลาไม่กี่สัปดาห์ แต่ด้วยว่ารักมาก ก็ยังมีแวะเวียนไปหาเค้า เจ็บปวดมาาก แต่ก็ไป เรารักบ้านนี้มาก
ตกแต่งเองทุกอย่าง วนเวียนแบบนี้จนเกือบปี ไม่รู้จะทรมานตัวเองทำไม!?
เค้าคบกับลูกสาวเพื่อนไม่นาน สุดท้ายก็ไปหลอกฟันเค้า แล้วหนีกลับบ้านที่ ตจว. เด็กคนนั้นก็แทบเสียศูนย์ไปเลย
เค้ามีแฟนใหม่อีกครั้ง โดยที่ยังติดต่อเรื่อยมา และยังให้ความหวังกับเราเรื่อย ๆ เช่นกัน ใช่ค่ะ!!! เราก็เชื่อ และอดทนรอ โง่ชะมัด
จนเวลาผ่านไป 1 ปี กับความทรมาร น้ำหนักลง ซึมเศร้า เราตัดสินใจปิดการติดต่อทุกช่องทาง เพราะเราเหนื่อยมาก พอแล้ว พอกันที
ด้านความรู้สึกจบแล้ว ความสัมพันธ์จบแล้ว แต่!!! บ้านค่ะ ที่เราเป็นผู้ค้ำมันไม่จบค่ะ
เค้าไม่ผ่อนต่อ และปล่อยทิ้งจนร้าง ถามว่าทำไมเราไม่เอาต่อ เรามีบ้านอยู่แล้วค่ะ และไม่อยากไปเจออดีตให้เจ็บปวดอีก
จนกระทั่งมีหมายศาลมาที่บ้าน เราไปขึ้นศาล แต่เค้า "ไม่มาค่ะ" ทั้งที่รับปากเราอย่างดีว่าจะมา
ศาลให้เลื่อนพิจารณา และให้ไปตามผู้กู้มา
คืนวันนั้นเค้าโทรมาหาค่ะ บอกว่าไม่มีรถที่จะเดินทางไปศาลค่ะ เราควรเชื่อคนที่โกหกเรามาตลอดมั้ย
เราไปเปิด FB แล้วเจอว่า เค้าย้ายไปอยู่ที่ ปลวกแดง จ.ระยอง ค่ะ มีบ้านหลังใหม่ มีรถกระบะอีก 1 คัน โดยใช้ชื่อภรรยาคนใหม่เป็นเจ้าของ
เพื่อเลี่ยงการสืบทรัพย์ เปิดร้านหมูกระทะ วิ่งซื้อของตลอด??? แล้วบอกว่าไม่มีรถจะขับมา??? คำพูดคนที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัว
ศาลนัดเราเดือนหน้าอีกครั้ง เราคาดว่าเค้าก็น่าจะไม่มาอีก...
เราพร้อมน้อมรับทุกการตัดสินของศาลค่ะ
**โพสต์นี้แค่อยากมาระบายความรู้สึกค่ะ คนที่ไม่เคยคิดร้ายอะไรกับเค้าเลย กลับต้องมาเจอคนแบบนี้
**เป็นผู้หญิง ต้องทำงานค่ะ ให้รวยขนาดไหนก็ต้องทำงานค่ะ เมื่อไหร่โดนทิ้งขึ้นมา เราจะไม่เหลืออะไรเลย ยิ่งอายุมากยิ่งลำบาก
**โดนทิ้ง ต้องฟื้นตัวเองกลับมาให้เร็วที่สุด รักตัวเอง รักครอบครัว ให้มาก ๆ
สุดท้ายนี้ ขอให้กิจการหมูกระทะของเค้าไปไม่รอดค่ะ ทำมาค้าขายไม่ขึ้น ถ้าเค้าตัดสินใจทำแบบนี้แล้ว...
*** ขอบคุณที่ทิ้งกัน ***