เเบบนี้คือเขารู้สึกยังไงกับเราอะคะเเล้วเรารู้สึกยังไงกับเขา???

เมื่อประมาณกลางเดือนสิงหาคมอะค่ะเราได้รู้จักกับเพื่อนของเเฟนเก่าเราคนหนึ่งเขาอยู่ห้องสี่เราอยู่ห้องสามคือเวลาเข้าเเถวเราชอบอยู่หน้าเเถวห้องสามส่วนเขาชอบเข้าเเถวด้านหน้าห้องสี่ห้องตัวเองเหมือนกันเเล้วจะเจอกันเกือบทุกวัน เรื่องมันเริ่มวันหนึ่งเราขึ้นรถเมล์สายหนึ่งเห็นเขายืนเอ๋อรอรถสายเดียวกับเราอยู่เขาเห็นเราเราก็เห็นเขาด้วยความที่เราเป็นพวกชอบกวนประสาทชาวบ้านเพราะเห็นเขายืนเอ๋อให้รถผ่านไปเราเลยยิ้มเยาะเขาเเล้วยักคิ้วหลิวตาใส่หยักไหล่นิดๆเเบบเล่นๆเขาก็มอง(ไม่ได้อ่อยนะ)
พอวันต่อมาเรานั่งอยู่ใกล้กัน(หัวเเถวทั้งคู่อะค่ะ)เขาก็ทักเราเเบบประมาณว่า
"เเฟนไอ้++++เหรอ"
เราก็เออๆออๆไปตามน้ำเเล้วก็ถามว่าทำไมเขาก็บอกว่า ไอ+++บอกว่าตอนเเรกๆมันไม่คิดว่าเทอเป็นเเฟนเเต่หลังๆมันบอกว่ามันชอบเทอเเต่ที่เลิกกับเทอเพราะเทอชอบไปคุยกับผู้ชายห้องสอง เราก็คิดนะคะว่าห้องสองไหนว้าาา??? เราก็บอกว่าเหรอไปงั้นค่ะ ตอนเเรกเขาไม่กล้าบอกเราเรื่องนี้เเต่เราก็ตื้อจนเขาบอกนี่เเหละ พอคุยจบปัปครูห้องสี่ห้องเขาก็เดินมาที่หัวเเถวเเล้วเขาก็พูดกับครูว่า มันไม่ใช่อย่างที่ครูคิดนะครับ เราก็เเอบงงอยู่เหมือนกัน😁 พอตอนเที่ยงเราเจอเขาคือเรานั่งเสียบเเบตเตอร์รี่โทรสับอยู่ค่ะอยู่ดีๆเขาก็มาดึงไอ้หัวเสียบออกเราก็ต้องวิ่งไปไล่เอากลับมา มันเป็นเเบบนี้จนถึงเดือนกันยาวนไปๆมาๆจนปิดเทอมหนึ่ง เราอายมากเลยตอนที่เขาหยิบโทรสับเราไปตอนเราเผลอ มันเปิดรหัสเรียบร้อยเเล้วด้วย เราก็วิ่งตามเขา
ทั้งๆที่เราเป็นโรคหอบหืดกลับวิ่งตามเขาทัน เขาพูด
กับเราตอนที่เราคว้าโทรสับได้ว่า เก่งเหมือนกันนี่เรา
เราไม่รู้ว่าตอนนั้นหน้าเเดงไหมรู้เเค่ว่า อึ้งอยู่นานน ประมาณนี้ค่ะ เเล้วมีตอนหนึ่งเขาพูดกับเราว่า
สีฟ้าชนะได้ไงรางวัลเเห่งความสามัคคีไม่เห็นเหมาะเลยเห็นนั่งเล่นโทรสับอยู่ เทอก็เหมือนกันเห็นนั่งฟังเพลงอยู่ เราอึ้งค่ะ เขาเห็นได้ไงทั้งๆที่เขาอยู่สเเตนที่สามโดยมีสีม่วงขั้นกลางเราไว้อยู่ เราก็ถามว่าเขารู้ได้ไงเขาบอกว่า
เราอยู่ด้านบนไม่เห็นได้ไงใส่หูฟังสีขาวอะไรนั่น เราเลยถามอีกว่าชั้นไหนของสเเตนเขาบอกชั้นสาม คือมันตรงมากอะค่ะถูกทุกอย่างเราก็เงียบไปนิดๆ
เขาคนนั้น
คือเวลาอยู่ใกล้กันด้านหน้าเเถวเราสังเกตนะเห็นเขายิ้มอะไรไม่รู้ เวลาเราชมตัวเองอะไรงี้ เเล้วก็ชอบหยิบบัตรนักเรียนเราไปดูด้วย เขาชอบตีเราอะเเบบคือเราเเค่เอาเท้าไปสะกิดมือเขาเขาก็ตีเราคืนเเล้วนะเเล้วก็กลับมาอีก เเถมยังบอกอีกว่า ถ้าให้ตีครั้งหนึ่งจะคืนโทรสับให้เราก็บอกเขาว่า โรคจิตปะเนี่ย เขาก็ไม่ตอบอะ เเถมลอบบอกว่าเดี๋ยวจะฟ้องเเฟนเทอเเน่เราก็บอกไปหลายรอบเเลเวเขาก็ยังพูดอยู่หลายๆรอบว่าจะฟ้องจะฟ้อง ตอนหนึ่งเขาพูดว่า เลิกอะดีเเล้ว เราก็มองหน้าเขาเเล้วถามอีกครั้ง เขาก็ไม่ตอบ
ส่วนเราเอง
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนไหนที่เราเริ่มชะเง้อคอมองหาเขา พยายามยั้วโมโหต่างๆนาๆพยายามมาเชเาเพื่อที่จะได้นั่งหน้ากับเขา
ช่วยเเนะนำเเล้วก็บอกด้วยนะคะ เราควรทำยังไง