คนเราปฏิบัติธรรม มีความมุ่งหมายอย่างไรบ้าง ? ย่อมไม่เหมือนกัน น้อยคนนัก ที่มีความมุ่งหมาย เพื่อ
"ทำนิพพานให้แจ้ง " น้อยคนจะตั้งใจ ปฏิบัติจริงจัง ในการรักษาพรหมจรรย์
การประพฤติหรหมจรรย์ก็เพื่อละภพเสีย ภพคือความมีความเป็นแห่งหมู่สัตว์ ไม่ว่าชนิดไหน เทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ล้วนแต่ต้องทนทุกข์ทรมานตามยถาสภาวะของภพ คือ เกิด แก่ ตาย โศก ร่ำไร เจ็บกาย เจ็บใจ แห้งใจ กระทบกับสิ่งที่ไม่ชอบ พลัดพลากจากสิ่งที่ชอบ ปรารถณาแแล้ว ไม่ได้ตามใจหวัง ฯลฯ ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนแต่เกิดมาจากยึดถือสภาวะนั้นว่า เป็นตัวตนของตน การละภพ ก็คือ การละความยึดถือ หมดภพ ก็หมดทุกข์
สิ่งที่อยู่ไม่คงทน คือ โลก ที่หมู่สัตว์ถูกชรานำไป โลกไม่มีที่ต้านทาน โลกไม่มีอะไรเป็นของตน โลกพร่องอยู่เสมอ เพราะเป็นทาสตัณหา
คนเราควรอยู่อย่างไร ไร้ตัณหา ยืนไร้ตัณหา นั่งก็ไร้ตัณหา นอนไร้ตัณหา ..?
ทดสอบโพส ข้อความดีๆ น่าคิด น่าถาม ๑
"ทำนิพพานให้แจ้ง " น้อยคนจะตั้งใจ ปฏิบัติจริงจัง ในการรักษาพรหมจรรย์
การประพฤติหรหมจรรย์ก็เพื่อละภพเสีย ภพคือความมีความเป็นแห่งหมู่สัตว์ ไม่ว่าชนิดไหน เทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ล้วนแต่ต้องทนทุกข์ทรมานตามยถาสภาวะของภพ คือ เกิด แก่ ตาย โศก ร่ำไร เจ็บกาย เจ็บใจ แห้งใจ กระทบกับสิ่งที่ไม่ชอบ พลัดพลากจากสิ่งที่ชอบ ปรารถณาแแล้ว ไม่ได้ตามใจหวัง ฯลฯ ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนแต่เกิดมาจากยึดถือสภาวะนั้นว่า เป็นตัวตนของตน การละภพ ก็คือ การละความยึดถือ หมดภพ ก็หมดทุกข์
สิ่งที่อยู่ไม่คงทน คือ โลก ที่หมู่สัตว์ถูกชรานำไป โลกไม่มีที่ต้านทาน โลกไม่มีอะไรเป็นของตน โลกพร่องอยู่เสมอ เพราะเป็นทาสตัณหา
คนเราควรอยู่อย่างไร ไร้ตัณหา ยืนไร้ตัณหา นั่งก็ไร้ตัณหา นอนไร้ตัณหา ..?