คือตอนนั้นจขกท. เด็กอยู่ม.ต้นนี้แหละ ..ได้ทำควมผิดร้ายแรงกับเพื่อนที่คบตั้งแต่ประถมไว้ ซึ่ง..ด้วยความเป็นเด็ก กลัวความผิด กลัวโดนด่า โดนดุ เลยหนีปัญหา ตอนนี้เขาไม่คุยกับเรา โดนตัดเพื่อน หนีหน้ากัน คือ อยากจะขอโทษเพื่อนคนนั้นก็ไม่กล้า รู้สึกผิดตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเหตุจนกระทั่งตอนนี้ยังไม่ลืม และเสียใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าเราจะเจออะไรอีกก็อยากจะเตือนตัวเองว่า อย่าหนีปัญหา ไม่ว่าจะอะไรก็แล้วแต่ ถึงเราตายเราก็ตายไม่สงบหรอก อยากขอโทษกับสิ่งที่ทำลงไป ตอนนี้เราได้เรียนรู้ทุกอย่างจากประสบการณ์ราคาแพง คำเตือนไหนก็ไม่สำคัญเท่า เตือนตัวเองจากสิ่งที่ทำลงไป เหมือนเด็กจะจับน้ำร้อนแล้วโดนห้าม ยังไงเด็กก็ไม่เกรงกลัวเท่าการที่เด็กคนนั่นจับแล้วรู้ว่ามันร้อน และรู้ว่าอย่าไปจับมันอีก.... 2ปีมานี้จขกทเสียเพื่อนดีๆไป5คน ก็มาจากตัวเองล้วนๆ คนแรกหนีปัญหา คนสองทะเลาะกัน คนสามตัดเพื่อนตามคนสี่ คนสี่ด่าเราว่าเห็นแก่ตัว (นางเจ็บอยู่แต่เราไม่ได้ไปซื้อของให้นางตามที่นางสั่งเรา) คนห้า นินทานางเพราะนางรั้งทุกอย่างที่เราจะทำแล้วมันดี หยั่งงี้ก็ควรเลิกคบแหละ.... อยากบอกทุกคนว่า อดีตแก้ไขไม่ได้ แต่อนาคตคือสิ่งที่เรายังไม่รู้ วันนี้หากเราได้บทเรียนอะไรไปที่ไม่ดี ก็อย่าไปทำให้มันเสียไปอีก ตอนนี้เรามีเพื่อนดีๆก็รักษาเขาไว้ คือ ไม่ว่าจะเพื่อนหรือใครก็ตามแหละ รักษาเขาไว้ดีๆ อย่าให้เขาเกลียดเราเพราะเรื่องเดิมๆอีก ใครที่เจอปัญหาแบบนี้เราเข้าใจดีนะ และให้กำลังใจอยู่น้า สู้ๆๆ
คนที่เจอปัญหาแบบนี้มีทางแก้ไขที่ดีกว่ามั้ยคะ (เอาตรงๆนะ ที่ลงในหัวข้อคำถามเพราะ ลงหัวข้อสนทนาไม่ได้ค่ะ555)