เราอยากมีงานดีๆทำ ที่เลี้ยงดูพ่อแม่ได้ ไม่สนว่าเงินมากเงินน้อย แต่สิ่งที่เราอยากจะเป้นมากที่สุดคือรับราชการ หรืองานที่มั่นคง พอจบมาแล้วก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองถนัดอะไร สำหรับเราแล้วในตอนนี้ เราคิดว่าเราพยายามที่สุดแล้ว(แต่อีกใจก็ยังคิดว่าตัวเองยังพยายามไม่พอ) เราก็เป็นตัวของตัวเองอยู่แล้ว เรามีนิสัยร่าเริง เข้ากับคนง่ายมาก(เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงเลย) แต่ก็เป็นคนพูดไม่ค่อยเก่ง ตามคนอื่นไม่ทัน เป็นคนที่ช้า ทำอะไรก็ช้า พยายามทำแล้วแต่ก็ตามคนอื่นไม่ทันสักที เราเป็นคนยอมรับในตัวเอง อะไรผิดก็รุ้ ชอบโทษตัวเอง แล้วก็เวลาคนอื่นพูดมั่งไม่เข้าใจหรือไม่เข้าใจเลยก็เวลาคนอื่นกำลังอธิบายให้เราฟังอยู่ เราก็รับฟังอยู่นะและพยายามที่สุดแล้วสำหรับเรา แต่สักพักเราก็คิดเรื่องอื่นเข้ามาแทน อย่างเวลาอ่านข้อสอบหรือโจทย์ต่างๆ กว่าเราจะได้ไปทำข้อถัดไปก็นานสองนาน เป็นคนขี้ลืมมาก ขี้ขลาด และเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเองมากกก เรื่องความขยัน เราพูดหรือชมเชยตัวเองไม่ได้ เราอยากให้เค้าชมเชยเรามากกว่า ต้องชมเชยในความสามารถของเรา เรารู้ตัวเองดีว่าเป้นอย่างไร และรุ้อยู่แล้ว เรารุ้ว่าบกบ่องเยอะ และต้องพยายามต่อไปอีกเรื่อย และเราก็จะพยายามไปเรื่อยๆ
#พอจะมีใครบอกได้มั้ยว่านิสัยอย่างเราควรทำงานอะไรดี
นิสัยอย่างเราควรจะทำงานอะไรดี
#พอจะมีใครบอกได้มั้ยว่านิสัยอย่างเราควรทำงานอะไรดี