สิ่งที่ทำความเสียใจที่สุดในชีวิตคุณคืออะไร

เรื่องที่เสียใจที่สุดในชีวิตผมนั้นมันผ่านมา11ปีแล้ว วันนั้นเป็นวันสุดท้ายที่ผมได้เจอกัยคุณพ่อ ท่านไปหาผมที่บ้านคุณยาย รู้ไหมคำพูดแรกที่ผมพูดกับท่านคือถามว่ามาทำอะไร แต่ท่านก็ไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ยืนมองลูกชายคนนี้ มองมาด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่าง แต่ท่านก็ไม่พูดอะไร ท่านยืนมองเกือบสิบนาที แล้วก็กลับไป หลังจากวันนั้นเพีองเดือนกว่าๆท่านเสียเป็นมะเร็งในต่อมลูกหมากและติดเชื้อในกระแสเลือด ตอนที่ได้รู้ว่าท่านเสีย มันจะร้องก็ไม่ร้องได้แต่ยืนนิ่งๆสมองมันโล่งไปหมดเหมือนเวลามันหยุดนิ่งไป แล้วผมก็ไปที่บ้านท่านเพื่อไปอาบน้ำให้ท่านเป็นครั้งสุดท้าย สิ่งที่ผมเห็นคือท่านนนอนหลับเหมือนปกติเพียงแค่ท่านไม่รับรู้อะไรอีกหน้าของท่านเหมือนยังยิ้มให้กับลูกๆทุกคนที่มาหลังจากอาบน้ำให้ท่านผมเดินออกมาอยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาทั้งๆที่ผมกลั้นมันเอาไว้ไม่อยากให้ท่านได้รับรู้ว่าเราเสียใจแค่ใหน ผมทำให้ท่านเสียใจหลายต่อหลายครั้งตอนที่อยู่กับท่าน ถ้าผมรู้ว่าวันนั้นจะเป็นวันที่เราจะได้เจอกันเป็นครั้งสุดท้าย ผมคงไม่พูดแบบนั้น ถ้าย้อนเวลากลับไปได้สักเพียงแค่นาทีเดียว ผมคงจะกราบขอโทษท่าน ที่เคยทำให้ท่านเสียใจ คงได้กอดกันเป็นครั้ง ทุกวันนี้ผมยังคงเสียใจกับสิ่งที่ผมได้พูดไปในวันนั้น มันยังคงอยู่ในใจที่รู้สึกผิดมาตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา พ่อครับแต่ลูกคนนี้จะต้องเข้มแข็งเหมือนพ่อให้ได้แม้มันจะยยากแค่ใหนก็ตาม สุดท้ายนี้ อยากจะบอกรักพ่อแต่พ่อคงไม่ได้ยินมันแล้ว#รักพ่อน่ะครับ จากลูกชายที่แสนโง่เง่าคนนี้