เมื่อก่อนที่บ้านเราเลี้ยงหมาไว้2ตัว มันเป็นแม่ลูกกัน ตัวแม่ชื่อแตน ตัวลูกชื่อก้อย
แตนมันรักลูกมันมาก มากกว่าคนบ้างคนที่ที่งลูกตัวเองซะอีก ทุกครั้งที่เราเอาข้าวให้มันกิน แม้ว่าเราจะแยกเป็น2ชาม สำหรับ2ตัว แต่ทุกครั้งแตนมันจะไม่ยอมกินจนกว่าลูกมันจะกินอิ่ม มันชอบตามเราไปเข้าสวน มีอยู่วันหนึ่งที่ไปสวนด้วยกันขากลับก้อยหายไป พอกลับมาถึงบ้านแตนมันก็วิ่งตามหาลูกมันจนรอบบ้าน มันไม่ยอมกินข้าวพามันไปตามหาลูกมันในสวนก็ไม่เจอ มันตามหาลูกมันไม่กินไม่นอนจนสุดท้ายมันก็ตายไป
หมามันก็มีหัวใจ มีความรัก ความรู้สึกเหมือนกับคน หากใครที่คิดจะทิ้งคว้างลูกตัวเอง ก็ให้คิดบ้างว่าหมามันยังรักลูก แล้วคนทำไมไม่รักไม่หวงลูก
ใครว่าหมาไม่มีหัวใจ เรื่องสั้นจากเรื่องจริง
แตนมันรักลูกมันมาก มากกว่าคนบ้างคนที่ที่งลูกตัวเองซะอีก ทุกครั้งที่เราเอาข้าวให้มันกิน แม้ว่าเราจะแยกเป็น2ชาม สำหรับ2ตัว แต่ทุกครั้งแตนมันจะไม่ยอมกินจนกว่าลูกมันจะกินอิ่ม มันชอบตามเราไปเข้าสวน มีอยู่วันหนึ่งที่ไปสวนด้วยกันขากลับก้อยหายไป พอกลับมาถึงบ้านแตนมันก็วิ่งตามหาลูกมันจนรอบบ้าน มันไม่ยอมกินข้าวพามันไปตามหาลูกมันในสวนก็ไม่เจอ มันตามหาลูกมันไม่กินไม่นอนจนสุดท้ายมันก็ตายไป
หมามันก็มีหัวใจ มีความรัก ความรู้สึกเหมือนกับคน หากใครที่คิดจะทิ้งคว้างลูกตัวเอง ก็ให้คิดบ้างว่าหมามันยังรักลูก แล้วคนทำไมไม่รักไม่หวงลูก