แม้จะไม่เคยมีความรัก เราก็มีความสุขได้ในทุกๆวัน อยู่กับครอบครัว เพื่อน ธรรมชาติ และงานที่เรารัก
....จนกระทั่งวันหนึ่ง มีคนหยิบยื่นความรัก ซึ่งเราก็กล้าๆกลัวๆที่จะรับมันมา เพราะปกติชีวิตก็สุขดีอยู่แล้ว
...จนกระทั่งเราคิดว่า ‘ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่ลองมีใครสักคน ที่เขารักเราเข้ามาเพิ่ม ก็ดีออก ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ความรักเป็นสิ่งสวยงาม เราเชื่อแบบนั้น แม้จะเคยได้ยิน ได้เห็นว่าบางครั้งก็แสนอันตราย ก็คิดไปว่าเราจัดการได้เสมอ’
...ทุกวันเราอยู่กับรักของเรา ดูแลอย่างดีเท่าที่ทำไหว ทำทุกอย่างที่คิดว่าดี จนเราเริ่มหวัง หวังว่ารักต้องเป็นแบบนี้ เมื่อไม่เป็นอย่างที่หวังจึงผิดหวัง จึงมีน้ำตา จึงโกรธ...
...สุดท้ายรักของเราเกือบสลายหายไปจากเรา เมื่ออีกคนเริ่มทนไม่ไหว เริ่มไปตามหารักใหม่
...เราจึงคิดว่าเราเองที่ผิด ผิดที่หวัง ผิดที่โกรธมากเกินไป เขาจึงมองหาใครที่ไม่ใช่เรา สิ่งหนึ่งที่เรียนรู้ คือคำว่าคนที่ไม่ใช่ ต่อให้ทำดีแค่ไหน ก็คือไม่ใช่ ทุกสิ่งที่ทำไปไม่มีความหมาย...
...เมื่ออีกคนกำลังจะไป เราจึงยื้อ ขอโทษและขอร้อง ให้เขากลับมา เราสัญญาว่าจะไม่เป็นคนเดิมอีก...
...แต่เขาบอกมันสายไป ทำไมมาตอนนี้ เขาให้รักกับคนอื่นไปแล้ว เขาบอกยังรักเราอยู่นะ แต่ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้’
...เราได้แต่ยืนงง เธอให้รักกับใครไป ระหว่างที่เราคบกัน คำสัญญาที่เคยขอจากเราให้อยู่กันไปจนตาย คำบอกรัก ที่ว่ารักนักหนา ได้แต่สงสัยว่าเธอโกหกเราเหรอ...
...เธอบอกว่าเราเองที่ผิด ผิดที่ทำให้เธอไปเอาใครอีกคนเข้ามาในหัวใจ...
เราหมดแรงยื้อ น้ำตาเราไหลได้แต่ถามไป ‘เธอบอกว่าเธอรักเขาเหรอ’ นี่หรือความรัก ทำไมทิ้งกันง่ายดาย เวลาทะเลาะกันเรารอคุยแต่กับเธอ เธอกลับไปคุยกับใครคนนั้น คนที่เธอบอกว่าเขาช่างแสนดี ดีกว่าเรา...
...เราจึงคิดว่าคงหมดเวลาของเราแล้ว เรารักษารักได้ไม่ดี เราจึงปล่อย...
เรากลับมาอยู่กับตัวเอง และสิ่งเดิมๆอีกครั้ง แต่ที่เปลี่ยนไป คือไม่มีความสุขเหมือนเดิม แต่เราเชื่อว่าเวลาจะช่วยเราได้
และแล้ววันหนึ่งด้วยเหตุนานาจิตตัง เรากลับมาเป็นคนรักกันเหมือนเดิม
...เราเปลี่ยนนิสัย แบบที่เขาอยากให้เปลี่ยน แต่ใจเรากลับไม่เหมือนเดิม...
เรารักตัวเองมากขึ้น เราปล่อยวางสิ่งต่างๆเมื่อเขาทำให้เราเสียใจได้ง่ายกว่าเดิม สัญญาที่เขาให้เรา เรารับฟัง แต่ไม่รับมาใส่ใจ เราไม่สนใจว่าเขาจะทำให้เราได้หรือไม่ เราทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว ไม่ว่าจะไปเที่ยวหรือดูหนัง เรากลับมาเพราะครั้งแรกเธอบอกว่าเราเป็นสาเหตุให้เธอต้องทำแบบนี้...เราก็กลับมารับผิดชอบในแบบที่เธอขอ เรารักเธอเหมือนวันแรกที่เรารัก
เสมอต้นเสมอปลาย แต่ความซื่อสัตย์ ความไว้ใจ ที่เราให้เธอในวันนี้มันไม่มีทางที่จะเท่าเดิม...
เราไม่ได้โกรธเธอ แต่เราจำเป็นต้องรักตัวเอง เพราะหากมีครั้งที่2 มันจะไม่มีครั้งที่3
...เธอกลับมาเพราะอะไร เพราะรักงั้นเหรอ??
หรือจริงๆแล้ว เธอยังหาใครที่ใช่จริงๆไม่เจอ วันนี้เรายังรักเธอ และถึงสุดท้ายเธอเลือกเรา แต่ลึกๆแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าเรายังอยากเลือกที่จะอยู่กับเธออยู่หรือเปล่า...
เราเสียใจที่ความคิดลบๆแบบนี้เกิดขึ้น เราก็อยากรักเธอแบบไม่มีเงื่อนไข รักแบบที่เคยรัก แต่เราก็ทำไม่ได้ เรากลับมาอยู่กับเธอด้วยความรู้สึกที่ไม่ถึงกับสุข แต่ก็ไม่ได้เศร้า
รักครั้งนี้สอนเรา รักแค่ไหนถ้าไม่เข้าใจ ถ้าไม่ซื่อสัตย์ต่อกัน ก็คงไม่มีความสุข
การหักหลังคนที่ซื่อสัตย์ แล้วเขายังรักคุณอยู่ เขายังอยู่กับคุณ เราเชื่อว่าเขาจะต้องใช้ความอดทน และพยายามอย่างมาก เพื่อที่จะอยุ่กับความรู้สึกนั้น ความเจ็บปวดมากมายที่จำเป็นต้องซ่อนเอาไว้ ซ่อนไว้โดยไม่รู้ว่าจะทนได้นานแค่ไหน และไม่รู้ว่าจะเข้มแข็งพอได้มั้ยเพื่อที่จะไม่กลายเป็นแค่คนที่เคยซื่อสัตย์สำหรับคุณ
เราจึงอยากขอให้คนที่รักกันอย่าทำร้ายกันด้วยการไปมีคนอื่น ถ้าคิดจะไปก็อย่ากลับมาอีกเลย...
......สุดท้ายนี้ ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ คือเรื่องจริงเสมอ...
ความรู้สึกเมื่อความรัก ความไว้ใจที่เคยมีมันไม่เหมือนเดิม
....จนกระทั่งวันหนึ่ง มีคนหยิบยื่นความรัก ซึ่งเราก็กล้าๆกลัวๆที่จะรับมันมา เพราะปกติชีวิตก็สุขดีอยู่แล้ว
...จนกระทั่งเราคิดว่า ‘ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่ลองมีใครสักคน ที่เขารักเราเข้ามาเพิ่ม ก็ดีออก ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ความรักเป็นสิ่งสวยงาม เราเชื่อแบบนั้น แม้จะเคยได้ยิน ได้เห็นว่าบางครั้งก็แสนอันตราย ก็คิดไปว่าเราจัดการได้เสมอ’
...ทุกวันเราอยู่กับรักของเรา ดูแลอย่างดีเท่าที่ทำไหว ทำทุกอย่างที่คิดว่าดี จนเราเริ่มหวัง หวังว่ารักต้องเป็นแบบนี้ เมื่อไม่เป็นอย่างที่หวังจึงผิดหวัง จึงมีน้ำตา จึงโกรธ...
...สุดท้ายรักของเราเกือบสลายหายไปจากเรา เมื่ออีกคนเริ่มทนไม่ไหว เริ่มไปตามหารักใหม่
...เราจึงคิดว่าเราเองที่ผิด ผิดที่หวัง ผิดที่โกรธมากเกินไป เขาจึงมองหาใครที่ไม่ใช่เรา สิ่งหนึ่งที่เรียนรู้ คือคำว่าคนที่ไม่ใช่ ต่อให้ทำดีแค่ไหน ก็คือไม่ใช่ ทุกสิ่งที่ทำไปไม่มีความหมาย...
...เมื่ออีกคนกำลังจะไป เราจึงยื้อ ขอโทษและขอร้อง ให้เขากลับมา เราสัญญาว่าจะไม่เป็นคนเดิมอีก...
...แต่เขาบอกมันสายไป ทำไมมาตอนนี้ เขาให้รักกับคนอื่นไปแล้ว เขาบอกยังรักเราอยู่นะ แต่ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้’
...เราได้แต่ยืนงง เธอให้รักกับใครไป ระหว่างที่เราคบกัน คำสัญญาที่เคยขอจากเราให้อยู่กันไปจนตาย คำบอกรัก ที่ว่ารักนักหนา ได้แต่สงสัยว่าเธอโกหกเราเหรอ...
...เธอบอกว่าเราเองที่ผิด ผิดที่ทำให้เธอไปเอาใครอีกคนเข้ามาในหัวใจ...
เราหมดแรงยื้อ น้ำตาเราไหลได้แต่ถามไป ‘เธอบอกว่าเธอรักเขาเหรอ’ นี่หรือความรัก ทำไมทิ้งกันง่ายดาย เวลาทะเลาะกันเรารอคุยแต่กับเธอ เธอกลับไปคุยกับใครคนนั้น คนที่เธอบอกว่าเขาช่างแสนดี ดีกว่าเรา...
...เราจึงคิดว่าคงหมดเวลาของเราแล้ว เรารักษารักได้ไม่ดี เราจึงปล่อย...
เรากลับมาอยู่กับตัวเอง และสิ่งเดิมๆอีกครั้ง แต่ที่เปลี่ยนไป คือไม่มีความสุขเหมือนเดิม แต่เราเชื่อว่าเวลาจะช่วยเราได้
และแล้ววันหนึ่งด้วยเหตุนานาจิตตัง เรากลับมาเป็นคนรักกันเหมือนเดิม
...เราเปลี่ยนนิสัย แบบที่เขาอยากให้เปลี่ยน แต่ใจเรากลับไม่เหมือนเดิม...
เรารักตัวเองมากขึ้น เราปล่อยวางสิ่งต่างๆเมื่อเขาทำให้เราเสียใจได้ง่ายกว่าเดิม สัญญาที่เขาให้เรา เรารับฟัง แต่ไม่รับมาใส่ใจ เราไม่สนใจว่าเขาจะทำให้เราได้หรือไม่ เราทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว ไม่ว่าจะไปเที่ยวหรือดูหนัง เรากลับมาเพราะครั้งแรกเธอบอกว่าเราเป็นสาเหตุให้เธอต้องทำแบบนี้...เราก็กลับมารับผิดชอบในแบบที่เธอขอ เรารักเธอเหมือนวันแรกที่เรารัก
เสมอต้นเสมอปลาย แต่ความซื่อสัตย์ ความไว้ใจ ที่เราให้เธอในวันนี้มันไม่มีทางที่จะเท่าเดิม...
เราไม่ได้โกรธเธอ แต่เราจำเป็นต้องรักตัวเอง เพราะหากมีครั้งที่2 มันจะไม่มีครั้งที่3
...เธอกลับมาเพราะอะไร เพราะรักงั้นเหรอ??
หรือจริงๆแล้ว เธอยังหาใครที่ใช่จริงๆไม่เจอ วันนี้เรายังรักเธอ และถึงสุดท้ายเธอเลือกเรา แต่ลึกๆแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าเรายังอยากเลือกที่จะอยู่กับเธออยู่หรือเปล่า...
เราเสียใจที่ความคิดลบๆแบบนี้เกิดขึ้น เราก็อยากรักเธอแบบไม่มีเงื่อนไข รักแบบที่เคยรัก แต่เราก็ทำไม่ได้ เรากลับมาอยู่กับเธอด้วยความรู้สึกที่ไม่ถึงกับสุข แต่ก็ไม่ได้เศร้า
รักครั้งนี้สอนเรา รักแค่ไหนถ้าไม่เข้าใจ ถ้าไม่ซื่อสัตย์ต่อกัน ก็คงไม่มีความสุข
การหักหลังคนที่ซื่อสัตย์ แล้วเขายังรักคุณอยู่ เขายังอยู่กับคุณ เราเชื่อว่าเขาจะต้องใช้ความอดทน และพยายามอย่างมาก เพื่อที่จะอยุ่กับความรู้สึกนั้น ความเจ็บปวดมากมายที่จำเป็นต้องซ่อนเอาไว้ ซ่อนไว้โดยไม่รู้ว่าจะทนได้นานแค่ไหน และไม่รู้ว่าจะเข้มแข็งพอได้มั้ยเพื่อที่จะไม่กลายเป็นแค่คนที่เคยซื่อสัตย์สำหรับคุณ
เราจึงอยากขอให้คนที่รักกันอย่าทำร้ายกันด้วยการไปมีคนอื่น ถ้าคิดจะไปก็อย่ากลับมาอีกเลย...
......สุดท้ายนี้ ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ คือเรื่องจริงเสมอ...