กำลังเรียนอยู่ค่ะ รู้สึกว่าเราขาดแรงบันดาลใจมากเลยค่ะ ใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่รู้จุดหมายปลายทางของตัวเอง รู้สึกหมดหวังกับทุกๆ เรื่องเลย พยายามบอกตัวเองให้สู้ ให้พยายามเข้าไว้ ก็ไม่เคยได้ผลเลย ในหัวตั้งใจว่าจะทำแบบนี้ แบบนั้น วางแผนไว้อย่างดี แต่สุดท้ายก็จบลงที่ไม่ได้อะไรเลย เรื่องสังคมก็แย่มากๆ เรารู้สึกว่าอยากอยู่คนเดียวมากกว่าการได้อยู่กับคนอื่น แต่ก็สามารถคุยได้กับทุกคนนะคะ คนที่สนิทจริงๆ ไม่อยากมีค่ะ เพราะว่าไม่ได้ติดต่อ ไม่ได้คุยกับเพื่อนคนไหน ไม่ได้เจอเพื่อนคนไหนเลย เกือบ 2 ปี มันก็เลยชินกับการที่มีอะไรก็ไม่จำเป็นต้องบอกใคร เพราะเราไม่มีใครให้บอก ไม่มีใครให้ปรึกษาเวลาที่มันรู้สึกแย่ เป็นคนชอบเก็บทุกอย่างมาคิด คิดวนไปวนมา คิดซ้ำๆ ในหัวตลอดเวลา ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม จริงๆ การมีเพื่อนมันก็ดีนะ แต่ตอนนี้รู้สึกว่ามันไม่ต้องก็ได้ แล้วเวลาอาจารย์สั่งงาน ส่วนมากจะสั่งเป็นกลุ่ม ซึ่งเป็นอะไรที่ไม่ชอบเลย แต่เราก็ต้องทำ พยายามเลี่ยงการเจอคนใหม่ๆ ไม่อยากจะทำความรู้จักกับใครเลย เรียนก็ท้อค่ะ ไม่รู้ว่าที่เรียนอยู่ ตัวเองชอบมันไหม เพราะคิดว่าเรียนไหว+ที่บ้านให้เรียนด้วย กลัวว่าถ้าเกิดเรียนไม่ไหวขึ้นมาจริงๆ จะทำยังไงดี วันวันนึงเจอเรื่องอะไรที่เดิมๆ ตลอด อยากออกไปเที่ยว อยากไปใช้ชีวิตคนเดียวจริงๆ เรารู้สึกล้มเหลวมาก ชีวิตไม่มีจุดมุ่งหมายเลย ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ แบบเดิม ซ้ำๆ ทุกวัน ไม่รู้จะยังไงกับชีวิตแล้วค่ะ ทั้งการเรียน ทั้งสังคม อยู่คนเดียวมันแย่มากไหมคะ
กำลังรู้สึกแย่ค่ะ ไม่รู้จะทำยัง ??