ตอนนี้ท้อแท้กับการเำเนินชีวิคฝต...หลักๆเป็นเรื่องรายได้ของครอบครัวที่ตอนนี้ชักหน้าไม่ถึงหลังอายุ28คะพ่อแม่เสียชีวิตหมดมีน้องสาวเรียนมหาลัยเราเป็นพนักงานออฟฟิตรับเงินเดือนเดือนละครั้งมีลูกสาวสามอายุ4ขวบ เรียนอนุบาลมีสามีที่เป็นเซลซึ่งรายได้ก็ไม่แน่นอน ...มีภาระที่ต้องส่งน้องเรียนมหาลัย...ค่างวดรถในเเต่ละเดือน....เป็นหนี้สินบ้าง....แต่สิ่งที่กังวลเป็นกังวลเรื่องการใช้ชีวิตคือเราไม่สามารถมองไปถึงอนาคตได้ยาวๆมองถึงแค่ว่าพรุ่งนี้ต้องแก้ปัญหายังไง.... บางครั้งก็ท้อ ....ถ้าแม่ยังยุเราคงมีกำลังใจมากกว่านี้....
ในยามท้อ...มีวิธีให้กำลังใจตัวเองยังไงบ้างค่ะ..ขอแรงบรรดารใจเพื่อเป็นพลังหน่อยคะ...