สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกพิมผิดพลาดอะไรไปขอโทษนะที่นี้ด้วยค่ะ
คือเรากับแฟนแต่งงานมีครอบครัวได้ 5 ปีกว่าแล้วค่ะ ตอนนี้ลูก 3 ขวบแล้ว
ระยะเวลาที่เราคบต่อหน้าเขาดีกับเราทุกอย่างค่ะ พอเราเริ่มตั้งท้อง ซึ่งตอนนั้นเรากลับมาพักผ่อนที่บ้านแม่เราค่ะ ส่วนเขาก็เทียวมานอนนอนกับเราที่บ้านแม่เรา เช้าขับรถไปทำงานที่บ้านเขาในเมือง ระยะทางห่างกัน 8-10 โลได้ค่ะ ข้านเขามีกิจการส่วนตัว เปิด 8.00-18.00 น. ขณะที่เราตั้งท้องช่วงแรกเราจะไม่ค่อยมีอาการแพ้ แต่พอเข้า 5 6 เดือน เราเริ่มอาการปวดท้อง ทานข้าวไม่ได้ อ้วก เป็นแบบนี้บ่อยๆ จนต้องเทียวหาหมอ ทางบ้านเราเลยอยากให้เขาเลิกงานเสร็จให้รีบกลับมาช่วยดูแลเรา ซึ่งพ่อแม่เขามีร้านขายของส่งจะยุ่งทั้งวัน อะ เขามาค่ะหกโมงครึ่งถึงบ้านเราทำได้ 3 วัน
หลังจากนั้นก็ สามทุ่ม สี่ทุ่ม ห้าทุ่ม บางทีเที่ยงคืน เราก็ไม่สบายใจถาม เขาก็บอกแค่ว่างานที่ร้านเขายุ่งมากๆ มีแต่งานเร่ง
อะเราเข้าใจ พอวันนึงเราได้เข้าไปที่ร้านเขา พ่อแม่เขาบอกกับเราว่าลูกชายเขาจะกลับช้าหน่อยนะ โอเคเหตุผลตรงกันเราไม่คิดอะไร จนคลอดลูกได้สอง สามเดือน ทุกวันอาทิตย์ทางบ้านเขาจะเข้าสวน ซึ่งจะมีบางอาทิตย์ที่ไม่ไป เราไม่ได้ใส่เลี้ยงแต่ลูก วันนึงแม่เขาโทรมาคุยอะไรกันเราไม่รู้ เเต่เขาพูดว่าแม่โทรมาเร่งให้รีบไป จนห้าโมงเราโทรตามก็ยังไม่กลับ ทุ่มกว่าๆกลับมาเขาทำตัวปกติ พอวันรุ่งขึ้นเราเข้าไปคุยกับแม่เขา ว่าเมื่อวานได้ไปสวนกันไหม แม่เขาตอบมาว่าไม่ได้ไป มีไรป่าว เราก็ไม่อยากอะไรเลยไม่ได้พูดอะไร ทิ้งช่วงยาวมาจนลูกอายุได้ขวบกว่า ตอนนั้นเราเริ่มทำงานออฟฟิตในเมืองค่ะ เข้า9.00-16.00น เราเลิกงานเราก็รีบกลับมาบ้านดูลูกแทนแม่เรา วันนั้นประมาณทุ่มกว่าๆ เขาโทรมาว่ารถล้ม เราก็ออกไปรับ เราถามเขาว่าไปไหนมาทำไมกลับช้า เขาตอบว่าไปหาซื้อของมาให้เรา แต่ยังไม่ถูกใจรีบกลับ พอถึงโรงพยาบาลเข้าหาหมอล้างแผล ทางบ้านเขาก็มาเราถามเขาว่าร้านปิดกี่โมงแม่เขาตอบว่า ปิดตั้งแต่ ห้าโมงแล้ว เออเราก็คิดแล้วมันไปไหนกลับตั้งทุ่ม อะเราไม่พูดแต่พี่ชายเขาพูดมาว่าดูไว้บ้าง น้องชายเขาติดเกมนะ เราก้อไม่คิดอะไร วันๆทำงาน กลับบ้านเลี้ยงลูก
มีครั้งนึงช่วงพักเที่ยงเราออกมาทานข้าวนอกออฟฟิต เราเจอรถพ่อเขาจอดอยุ่แถวร้านเกม ร้านถ่ายเอกสาร เราเลยโทรหาเขาว่าพ่อเอารถไปไหน เขาตอบว่าพ่อเอารถไปทำธุระ เราเลยซื้อของเข้าไปที่ร้านเขาโดยไม่บอกเขาล่วงหน้า เราเจอพ่อแม่เขา เราถามเขาว่าแฟนเราไปไหน เขาบอกเราว่าไปทำธุระกะเราไม่เห็นมาสักที เราก็บอกว่าธุระอะไรไม่มี เราเลยบอกเขาว่าเราเจอรถพ่อจอดอยุ่หน้าร้านเกม พ่อเขาบอกให้โทรตามเขา อะวันนั้นมีปัญหากันทะเลาะกัน สรุปเขาไปร้านเกม ติดเกม เราเลยตัดสินใจถามไปตรงๆว่าครั้งก่อนๆที่กลับบ้านช้านี่ไปเล่นเกมใช่ไหม เขาตอบไม่ใช่. แล้วเขาก็ขอโทษ บอกจะไม่ทำอีกแล้ว เราบอกเห้ยเรารับไม่ได้ จะทำอะไรไปไหนทำไมไม่พูดรๆ จะโกหกทำไม เราไม่ชอบลูกก็มีด้วยกันแล้ว อะเขารับปาก จุดธูปสาบงสาบาน ว่าจะไม่โกหกเราอีก อะเราเชื่อใจไม่อยากให้ครอบครัวมีปัญหา แต่เรารู้มาตลอดระยะเวลาที่อยุ่ด้วยกันเขาแอบไปเล่นเกม ไม่ก็เล่นในโทรศัพย์ ไม่สนใจลูกเลย เราเคยยื่นคำขาดไปว่าถ้าคุณเลือกเกม เรากะลูกจะไปเองเราไม่อยากอยุ่กับคนไม่มีอนาคต เราไม่โอเคกับคนไม่รู้จักโต วันๆเล่นแต่เกมส์ เราไม่ชอบ เขายอมเลิก แต่แค่ 3 เดือนค่ะ เขาแอบเล่นมาตลอด เรามารู้ทีหลัง จนเราอยากแยกอยุากับเขา เรามองว่าเขาไม่กระตือรือร้นในการใช้ชีวิตคู่ พ่อแม่เขายอมรับว่าลูกชายเขาติดเกมมาก แต่เขาไม่ว่าลูกเขาเลย เออเรามานั่งคิดว่าบ้านเขาส่งเสริมกันแบบนี้เน้อะ ลายเพิ่งมาออกตอนถลำไปคึ่งชีวิต เราอยากเลิกแค่ทางบ้านบอกให้สงสารลูก ให้เราค่อยๆคุยกับเขา แต่เราตกลงกับเขาแล้ว แต่เขาไม่เคยทำได้เลยอะ เหมือนเรามีเขาเป็นลูกอีกคน ซึ่งเราเหนื่อยจะพูด ... #กระทู้นี้แค่ระบาย เราอึดอัดใจ ฝากเตือนคนที่ตะใช้ชีวิตคู่นะค้ะ ลองอยู่ด้วยกันส้ะก่อนว่าเข้ากันได้ไหม ก่อนที่ตกลงอะไรไปแล้วมาเสียใจทีหลังแบบเรา
เกลียดคนโกหก
คือเรากับแฟนแต่งงานมีครอบครัวได้ 5 ปีกว่าแล้วค่ะ ตอนนี้ลูก 3 ขวบแล้ว
ระยะเวลาที่เราคบต่อหน้าเขาดีกับเราทุกอย่างค่ะ พอเราเริ่มตั้งท้อง ซึ่งตอนนั้นเรากลับมาพักผ่อนที่บ้านแม่เราค่ะ ส่วนเขาก็เทียวมานอนนอนกับเราที่บ้านแม่เรา เช้าขับรถไปทำงานที่บ้านเขาในเมือง ระยะทางห่างกัน 8-10 โลได้ค่ะ ข้านเขามีกิจการส่วนตัว เปิด 8.00-18.00 น. ขณะที่เราตั้งท้องช่วงแรกเราจะไม่ค่อยมีอาการแพ้ แต่พอเข้า 5 6 เดือน เราเริ่มอาการปวดท้อง ทานข้าวไม่ได้ อ้วก เป็นแบบนี้บ่อยๆ จนต้องเทียวหาหมอ ทางบ้านเราเลยอยากให้เขาเลิกงานเสร็จให้รีบกลับมาช่วยดูแลเรา ซึ่งพ่อแม่เขามีร้านขายของส่งจะยุ่งทั้งวัน อะ เขามาค่ะหกโมงครึ่งถึงบ้านเราทำได้ 3 วัน
หลังจากนั้นก็ สามทุ่ม สี่ทุ่ม ห้าทุ่ม บางทีเที่ยงคืน เราก็ไม่สบายใจถาม เขาก็บอกแค่ว่างานที่ร้านเขายุ่งมากๆ มีแต่งานเร่ง
อะเราเข้าใจ พอวันนึงเราได้เข้าไปที่ร้านเขา พ่อแม่เขาบอกกับเราว่าลูกชายเขาจะกลับช้าหน่อยนะ โอเคเหตุผลตรงกันเราไม่คิดอะไร จนคลอดลูกได้สอง สามเดือน ทุกวันอาทิตย์ทางบ้านเขาจะเข้าสวน ซึ่งจะมีบางอาทิตย์ที่ไม่ไป เราไม่ได้ใส่เลี้ยงแต่ลูก วันนึงแม่เขาโทรมาคุยอะไรกันเราไม่รู้ เเต่เขาพูดว่าแม่โทรมาเร่งให้รีบไป จนห้าโมงเราโทรตามก็ยังไม่กลับ ทุ่มกว่าๆกลับมาเขาทำตัวปกติ พอวันรุ่งขึ้นเราเข้าไปคุยกับแม่เขา ว่าเมื่อวานได้ไปสวนกันไหม แม่เขาตอบมาว่าไม่ได้ไป มีไรป่าว เราก็ไม่อยากอะไรเลยไม่ได้พูดอะไร ทิ้งช่วงยาวมาจนลูกอายุได้ขวบกว่า ตอนนั้นเราเริ่มทำงานออฟฟิตในเมืองค่ะ เข้า9.00-16.00น เราเลิกงานเราก็รีบกลับมาบ้านดูลูกแทนแม่เรา วันนั้นประมาณทุ่มกว่าๆ เขาโทรมาว่ารถล้ม เราก็ออกไปรับ เราถามเขาว่าไปไหนมาทำไมกลับช้า เขาตอบว่าไปหาซื้อของมาให้เรา แต่ยังไม่ถูกใจรีบกลับ พอถึงโรงพยาบาลเข้าหาหมอล้างแผล ทางบ้านเขาก็มาเราถามเขาว่าร้านปิดกี่โมงแม่เขาตอบว่า ปิดตั้งแต่ ห้าโมงแล้ว เออเราก็คิดแล้วมันไปไหนกลับตั้งทุ่ม อะเราไม่พูดแต่พี่ชายเขาพูดมาว่าดูไว้บ้าง น้องชายเขาติดเกมนะ เราก้อไม่คิดอะไร วันๆทำงาน กลับบ้านเลี้ยงลูก
มีครั้งนึงช่วงพักเที่ยงเราออกมาทานข้าวนอกออฟฟิต เราเจอรถพ่อเขาจอดอยุ่แถวร้านเกม ร้านถ่ายเอกสาร เราเลยโทรหาเขาว่าพ่อเอารถไปไหน เขาตอบว่าพ่อเอารถไปทำธุระ เราเลยซื้อของเข้าไปที่ร้านเขาโดยไม่บอกเขาล่วงหน้า เราเจอพ่อแม่เขา เราถามเขาว่าแฟนเราไปไหน เขาบอกเราว่าไปทำธุระกะเราไม่เห็นมาสักที เราก็บอกว่าธุระอะไรไม่มี เราเลยบอกเขาว่าเราเจอรถพ่อจอดอยุ่หน้าร้านเกม พ่อเขาบอกให้โทรตามเขา อะวันนั้นมีปัญหากันทะเลาะกัน สรุปเขาไปร้านเกม ติดเกม เราเลยตัดสินใจถามไปตรงๆว่าครั้งก่อนๆที่กลับบ้านช้านี่ไปเล่นเกมใช่ไหม เขาตอบไม่ใช่. แล้วเขาก็ขอโทษ บอกจะไม่ทำอีกแล้ว เราบอกเห้ยเรารับไม่ได้ จะทำอะไรไปไหนทำไมไม่พูดรๆ จะโกหกทำไม เราไม่ชอบลูกก็มีด้วยกันแล้ว อะเขารับปาก จุดธูปสาบงสาบาน ว่าจะไม่โกหกเราอีก อะเราเชื่อใจไม่อยากให้ครอบครัวมีปัญหา แต่เรารู้มาตลอดระยะเวลาที่อยุ่ด้วยกันเขาแอบไปเล่นเกม ไม่ก็เล่นในโทรศัพย์ ไม่สนใจลูกเลย เราเคยยื่นคำขาดไปว่าถ้าคุณเลือกเกม เรากะลูกจะไปเองเราไม่อยากอยุ่กับคนไม่มีอนาคต เราไม่โอเคกับคนไม่รู้จักโต วันๆเล่นแต่เกมส์ เราไม่ชอบ เขายอมเลิก แต่แค่ 3 เดือนค่ะ เขาแอบเล่นมาตลอด เรามารู้ทีหลัง จนเราอยากแยกอยุากับเขา เรามองว่าเขาไม่กระตือรือร้นในการใช้ชีวิตคู่ พ่อแม่เขายอมรับว่าลูกชายเขาติดเกมมาก แต่เขาไม่ว่าลูกเขาเลย เออเรามานั่งคิดว่าบ้านเขาส่งเสริมกันแบบนี้เน้อะ ลายเพิ่งมาออกตอนถลำไปคึ่งชีวิต เราอยากเลิกแค่ทางบ้านบอกให้สงสารลูก ให้เราค่อยๆคุยกับเขา แต่เราตกลงกับเขาแล้ว แต่เขาไม่เคยทำได้เลยอะ เหมือนเรามีเขาเป็นลูกอีกคน ซึ่งเราเหนื่อยจะพูด ... #กระทู้นี้แค่ระบาย เราอึดอัดใจ ฝากเตือนคนที่ตะใช้ชีวิตคู่นะค้ะ ลองอยู่ด้วยกันส้ะก่อนว่าเข้ากันได้ไหม ก่อนที่ตกลงอะไรไปแล้วมาเสียใจทีหลังแบบเรา