คนที่บ้านไม่เชื่อใจเรา?

คนที่ไม่เชื่อใจเราไม่ใช่ พ่อแม่ แต่เป็นยายนั่นเอง คือเมื่อเย็นวันนี้เราทำงานอยู่ที่โรงเรียนแล้วเค้าก็โทรมาถามว่า วันนี้จะกลับกี่โมง เราก็เลยบอกว่าวันนี้กลับเย็นนะแก้งานอยู่แล้วเราก็บอกกลับตอนไหนเดี๋ยวโทรไปบอก ยายเราก็พูดขึ้นมาว่า ‘ทำไมกลับบ้านเย็นจังเดี๋ยวนี้ แก้งานจริงหรือเปล่า’ ยายเราพูดเหมือนไม่ไว้ใจเราทั้งๆที่เราก็ทำให้เค้าเชื่อใจตลอด ไม่เคยทำให้ผิดหวังในตัวเราซักเรื่อง ไปเที่ยวกับเพื่อนก็ขอตลอด(ไม่ได้ไปบ่อยนานๆทีจะขอ) ไปไหนมาไหนก็บอกตลอด ไม่ให้เรามีแฟนเราก็ไม่มี(ไม่มีจริงๆ)แล้วเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาอยู่บ้านเราก็แต่งหน้าเล่นๆเขียนคิ้วทาปากตามประสาเด็กผู้หญิง(เราเพิ่งขึ้นม.ปลาย)ยายเราถามว่า ‘ดูสิ เขียนคิ้วทาปากแบบนี้มีแฟนแล้วแน่เลย’ เราเลยบอกว่ายังไม่มีเค้าก็ไม่เชื่อแล้วเราก็บอกอีกว่า แค่ทาปากไม่จำเป็นต้องมีแฟนมั้ยล่ะ ทะเลาะกันเกือบทุกวัน ทุกวันนี้อึดอัดมาก แล้วอีกอย่างนึงเรายอมรับว่าเราก็ดื้อนะแล้วก็ชอบเถียง พูดจาไม่ค่อยเพราะแต่ก็รู้จักกาละเทศะแต่เราไม่ได้ทำตัวเหลวไหลขนาดนั้น เวลาทะเลาะกับคนในบ้านเราชอบแอบร้องไห้คนเดียวอยู่บ่อยๆได้แต่เก็บปัญหาที่ตัวเองมีเก็บไว้คนเดียวไม่กล้าแม้ที่จะเอ่ยปากปรึกษาหรือบอกไป ได้แต่เก็บไว้ในใจคนเดียว เวลากลับจากโรงเรียนก็อยากได้กำลังใจเล็กๆน้อยๆก็ยังดีแล้วที่สำคัญเราเรียนไม่ค่อยเก่งแล้วยายชอบเอาเราไปเปรียบกับพี่(ลูกพี่ลูกน้อง)ซึ่งพี่เค้าเรียนเก่งมากยายชอบบอกว่า ‘ทำไมไม่เรียนเก่งๆได้แบบพี่เค้าบ้างล่ะ ทำไมไม่เอาเค้าเป็นแบบอย่าง เราก็น้อยใจแล้วก็เฟลหน่อยๆทุกวันนี้ยายเรายังคิดเลยว่าเราไปโรงเรียนเนี่ยได้เข้าเรียนบ้างมั้ยเราก็น้อยใจนิดๆ เเรงบันดาลใจทุกวันนี้ก็คือการที่เราเป็นติ่งเกาหลีทำให้เรามีแรงบันดาลใจในหลายๆเรื่องทำให้เราไม่นอกลู่นอกทาง ชีวิตของเราก็มีแค่นี้แหละค่ะได้ระบายแค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว
ปล.เราเป็นติ่งเกาหลี