เบื่อบ้าน

สวัสดีคะ คือว่าตอนนี้เบื่อบ้านไม่อยากกลับบ้าน ตอนนี้อยู่กับพ่อกับย่า ส่วนแม่แยกกันอยู่ไม่มาหาเลย จะเจอแค่เดือนเดียวตอนให้ตังรายเดือน แล้วก็ไม่ได้เจออีกจนกว่าจะถึงต้นเดือน เดี๋ยวนี้อะไรก็เปลี่ยนไปมาก แต่ที่เบื่อแล้วก็หนักใจทุกๆวันคือพ่อเมา(แล้วทุกวันตอนเช้าพ่อตื่นก็จะไม่เจอพ่อเพราะว่าพ่อไปเตียมของขายอยุ่ข้างนอก ถ้าจะสวัสดีก้ตเองขับรถไปอีกทีนึงแต่ก้ใกล้ๆบ้าน)  แล้วก็เวลาตอนเช้าไม่สวัสดีก็โทรมาพูดแหนบแนมว่า “วันนี้ตอนเช้ทำไมไม่มาสวัสดี ถ้างั้นก็ไม่ต้องมาสวัสดีอาทิตย์นึงเลย (น้ำเสียงประมานคนเมาแล้วพูดประชด)” หนูก็รู้นะคะว่าตัวเองผิดที่ติ่นสายแล้วก้ไม่ได้ไปสวัสดีแต่บางทีคนเรามันน้อยใจ แต่ แค่ไม่สวัสดีแค่วันเดียวมันต้องขยนาดนี้เลยหรอแล้วก็วันนั้นทั้งวันก็จะ/ม่มีอารมณืเรียนแล้วก็จะไม่อยากคุยเครียดไปทั้งวัน  แล้วพอตอนเย็นกลับบ้านก้จะโดนด่าดดนว่าเรื่องสวัสดีซ้ำแล้วซ้ำอีกจนกว่าจะนอน ทุกคนเข้าใจไมีอะ มันก้น่าหนักใจนะที่ต้องมาเจอแบบนี้เกือบทุกวันแล้วก็ทุกวันต้อกลับบ้านมาเจอคนเมาอีก ก็นะคะว่าอาจจะหนักไม่เท่าคนอื่นที่เจอมากกว่านี้แต่บางที่คนั้งเราก็เสียใจเหมือนกันนะ พอกลับบ้านมาก้ยังจะว่าเติมวันนี้ก็รู้ แค่ทุกวันนี้ก็รุ้สึกจะไม่มีกำลังใจอยุ่แล้ว(มันก้จะดราม่านิด) ไม่รู้สิทุกวันนี้ก็ไม่ค่อยอยากจะกลับบ้านสักเท่าไหร่แล้วตอนเย็นนี้ก้ไม่รู้ว่ากลับบ้านไปจะทำตัวยังไงมีใครพอให้คำแนะนำได้มั่งคะ เห้อ~~ ปล.บางคำอาจจะพิมผิดไปบ้างนะคะ