สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรามีปัญหาหนักใจอยากขอคำปรึกษา ถามว่าทำไมต้องมาปรึกษาในพันทิป คำตอบคือ เราไม่มีใครจริงๆ...
เราแต่งงานแล้วนะคะ อยู่กับสามีมา 6 ปีกว่า ไม่มีลูก เรารักกันดีค่ะ ปัญหาเรื่องผู้หญิง ผู้ชายไม่เคยมี ปัญหาที่มันมีบ่อยๆ มันน่าจะมาจากเราเอง
เมื่อก่อนตอนเรียน ก่อนที่จะเจอกับแฟนคนนี้ เรามีเพื่อนนะคะ เราใข้ชีวิตในวัยเรียนสนุกมาก มีกิจกรรมก็เข้ากิจกรรมตลอด แต่หลังจากเจอแฟน เราก็ติดแฟนมาก เนื่องจากเขาเพิ่งเข้ากรุงเทพมาอยู่คนเดียว เรากลัวว่าเขาจะเหงา กลัวว่าจะไม่มีใคร เราเลยมักจะขลุกอยู่กับเขาตลอด เราไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง เพื่อนจะไม่คบแล้วหรือว่าอะไร เรามีความสุข ขอแค่ให้ได้อยู่กับเขา ปัญหาคือตอนนี่เข้าปีที่ 7 ของเรากับสามีแล้ว เรายังคงใช้ชัวิตอย่างนี้ ไปทำงานมีเพื่อนทีทำงาน แต่ไม่คิดจะคบกับเพื่อนคนไหนจริงจัง เพราะคิดแค่ว่าชีวิตนี้ฉันมีแค่สามีคนเดียวมันเกินพอแล้ว จะไปเที่ยวที่ไหนทีต้องรอลาพร้อมสามี (ทำงานคนละที่) กลับกัน สามีเราเป็นคนอัธยาศัยดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น ไปทำงานที่ไหนก็มีแต่คนรัก คนไหว้วานให้ช่วยนู่นนี่นั่น แถมทำงานคนละเวลาอีกต่างหาก วันหยุดไม่ตรงกัน เราทำงานเวลาออฟฟิศ หยุดเสาร์อาทิตย์ สามีทำงานเย็นเลิกดึก หยุดวันจันทร์ แค่นี้ก็มีปัญหาแล้วค่ะ บางวันที่เป็นวันหยุด ที่ทำงานเขาขอให้ไปช่วย เขาก็เต็มใจไปตลอด เรา...คนที่มีแต่สามีมาตลอด เราหวงค่ะ เราหวงเขา หวงเวลาของเราที่มันมีน้อยเหลือเกิน เราภูมิใจเสมอนะคะที่เขาเป็นแบบนี้ ชอบช่วยเหลือคนอื่นแบบนี้ แต่เราหวง ประมาณว่าอยากให้เขาดูแลแค่เราคนเดียว คิดแคบๆว่า เราทิ้งทุกอย่าง ทิ้งทุกคนมาเพื่อเขา ทำไมเขาถึงอยู่เพื่อเราคนเดียวไม่ได้ เรารู้ค่ะว่าเราผิด เวลาที่เขาปฏิเสธเราและเลือกจะไปช่ใยเหลือคนอื่น เราแทบอยากจะกรี๊ดเหมือนคนบ้า เขาเคยบอกกับเราว่าถ้าเรายังเป็นแบบนี้อยู่ คงไม่มีใครอยู่ด้วยได้ เรากลัวค่ะ เราไม่ได้อยากเลิกกับเขานะคะ เขาเองก็คงไม่ได้อยากเลิกกับเรา เรารักกันค่ะเรามั่นใจ เพียงแต่เราผูกมัดเขาเกินไป เราจึงอยากปรึกษาหาวิธี เราอยากปล่อยให้เขาได้มีเวลากับเพื่อนค่ะ อยากให้ใจเราคิดว่าทุกคนต้องทำงาน และมีอิสระ มีเวลาเป็นของตัวเอง ส่วนเราก็อยากมีเพื่อน เราคิดว่าถ้าเรามีเพื่อน มันคงชดเชยกันได้ เราคงมีช่วงเวลาที่มีความสุขกับเพื่อนบ้าง แต่เราไม่รู้จะเริ่มยังไง เพราะตอนนี้เราเข้าหาคนยากแล้วค่ะ
เพื่อนๆ คิดว่ายังไงบ้างคะ ช่วยแนะนำเราหน่อยนะคะ ไม่รู้ว่าใครเป็นเหมือนเรามั้ย คนที่คิดว่าเกิดมาเพื่อมีเขาเพียงคนเดียว ชีวิตนี่ก็อยู่ได้แล้ว แค่มีเขาก็มีความสุขแล้ว ไม่ต้องการใครอีก (คิดว่าคงไม่มีใครหนักเท่าเราแล้ว) เราอยากได้คำปรึกษาว่าจะเลิกคิดแบบนั้นยังไงดี และควรเดินหน้าต่อไปยังไงให้ชีวิตครอบครัวมีความสุข เราอยากให้สามีมีความสุขเหมือนเดิมเมื่ออยู่กับเรา ไม่ใช่เบื่อ รำคาญที่เราเป็นแบบนี้
ขอบคุณมากๆนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าทุกความเห็นที่กำลังจะส่งให้เรา เราน้อมรับทุกความเห็น ทุกคำติ เพราะเราอาจจะเห็นแก่ตัว แต่เราอยากเลิกเป็นแบบนั้นค่ะ ยังไงก็ช่วยแนะนำเราด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
มีไหมคะ คนที่เกิดมาเพื่อคนคนเดียวจริงๆ
เราแต่งงานแล้วนะคะ อยู่กับสามีมา 6 ปีกว่า ไม่มีลูก เรารักกันดีค่ะ ปัญหาเรื่องผู้หญิง ผู้ชายไม่เคยมี ปัญหาที่มันมีบ่อยๆ มันน่าจะมาจากเราเอง
เมื่อก่อนตอนเรียน ก่อนที่จะเจอกับแฟนคนนี้ เรามีเพื่อนนะคะ เราใข้ชีวิตในวัยเรียนสนุกมาก มีกิจกรรมก็เข้ากิจกรรมตลอด แต่หลังจากเจอแฟน เราก็ติดแฟนมาก เนื่องจากเขาเพิ่งเข้ากรุงเทพมาอยู่คนเดียว เรากลัวว่าเขาจะเหงา กลัวว่าจะไม่มีใคร เราเลยมักจะขลุกอยู่กับเขาตลอด เราไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง เพื่อนจะไม่คบแล้วหรือว่าอะไร เรามีความสุข ขอแค่ให้ได้อยู่กับเขา ปัญหาคือตอนนี่เข้าปีที่ 7 ของเรากับสามีแล้ว เรายังคงใช้ชัวิตอย่างนี้ ไปทำงานมีเพื่อนทีทำงาน แต่ไม่คิดจะคบกับเพื่อนคนไหนจริงจัง เพราะคิดแค่ว่าชีวิตนี้ฉันมีแค่สามีคนเดียวมันเกินพอแล้ว จะไปเที่ยวที่ไหนทีต้องรอลาพร้อมสามี (ทำงานคนละที่) กลับกัน สามีเราเป็นคนอัธยาศัยดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น ไปทำงานที่ไหนก็มีแต่คนรัก คนไหว้วานให้ช่วยนู่นนี่นั่น แถมทำงานคนละเวลาอีกต่างหาก วันหยุดไม่ตรงกัน เราทำงานเวลาออฟฟิศ หยุดเสาร์อาทิตย์ สามีทำงานเย็นเลิกดึก หยุดวันจันทร์ แค่นี้ก็มีปัญหาแล้วค่ะ บางวันที่เป็นวันหยุด ที่ทำงานเขาขอให้ไปช่วย เขาก็เต็มใจไปตลอด เรา...คนที่มีแต่สามีมาตลอด เราหวงค่ะ เราหวงเขา หวงเวลาของเราที่มันมีน้อยเหลือเกิน เราภูมิใจเสมอนะคะที่เขาเป็นแบบนี้ ชอบช่วยเหลือคนอื่นแบบนี้ แต่เราหวง ประมาณว่าอยากให้เขาดูแลแค่เราคนเดียว คิดแคบๆว่า เราทิ้งทุกอย่าง ทิ้งทุกคนมาเพื่อเขา ทำไมเขาถึงอยู่เพื่อเราคนเดียวไม่ได้ เรารู้ค่ะว่าเราผิด เวลาที่เขาปฏิเสธเราและเลือกจะไปช่ใยเหลือคนอื่น เราแทบอยากจะกรี๊ดเหมือนคนบ้า เขาเคยบอกกับเราว่าถ้าเรายังเป็นแบบนี้อยู่ คงไม่มีใครอยู่ด้วยได้ เรากลัวค่ะ เราไม่ได้อยากเลิกกับเขานะคะ เขาเองก็คงไม่ได้อยากเลิกกับเรา เรารักกันค่ะเรามั่นใจ เพียงแต่เราผูกมัดเขาเกินไป เราจึงอยากปรึกษาหาวิธี เราอยากปล่อยให้เขาได้มีเวลากับเพื่อนค่ะ อยากให้ใจเราคิดว่าทุกคนต้องทำงาน และมีอิสระ มีเวลาเป็นของตัวเอง ส่วนเราก็อยากมีเพื่อน เราคิดว่าถ้าเรามีเพื่อน มันคงชดเชยกันได้ เราคงมีช่วงเวลาที่มีความสุขกับเพื่อนบ้าง แต่เราไม่รู้จะเริ่มยังไง เพราะตอนนี้เราเข้าหาคนยากแล้วค่ะ
เพื่อนๆ คิดว่ายังไงบ้างคะ ช่วยแนะนำเราหน่อยนะคะ ไม่รู้ว่าใครเป็นเหมือนเรามั้ย คนที่คิดว่าเกิดมาเพื่อมีเขาเพียงคนเดียว ชีวิตนี่ก็อยู่ได้แล้ว แค่มีเขาก็มีความสุขแล้ว ไม่ต้องการใครอีก (คิดว่าคงไม่มีใครหนักเท่าเราแล้ว) เราอยากได้คำปรึกษาว่าจะเลิกคิดแบบนั้นยังไงดี และควรเดินหน้าต่อไปยังไงให้ชีวิตครอบครัวมีความสุข เราอยากให้สามีมีความสุขเหมือนเดิมเมื่ออยู่กับเรา ไม่ใช่เบื่อ รำคาญที่เราเป็นแบบนี้
ขอบคุณมากๆนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าทุกความเห็นที่กำลังจะส่งให้เรา เราน้อมรับทุกความเห็น ทุกคำติ เพราะเราอาจจะเห็นแก่ตัว แต่เราอยากเลิกเป็นแบบนั้นค่ะ ยังไงก็ช่วยแนะนำเราด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ