เคยมั้ย? อยู่ดีดีก็ยิ้มออกมาไม่รู้ตีว พอมารู้สึกตัวอีกทีตอนเพื่อนมาทัก

ส่องโน่น ส่องนี่ ส่องนั่น ไปเรื่อยเปื่อย บังเอิญเจอเพื่อนลงรูปคู่กับแฟนอย่างน่าอิจฉาที่สุด อารมณ์อิจฉาในตัวบังเกิดขึ้นมาทันที แต่ก็คงทำได้แค่อิจฉาเท่านั้นล่ะ เพราะยังไงฉันก็คงเกิดมาเพื่อโสดและตายไปในท

โพสไปเรื่อยเปื่อย เรียกร้องความสนใจ ทำตัวขวางโลก นอกกระแส พาลไปทั่ว

ชอบกินเบียร์อยู่ห้องคนเดียว ฟังเพลงเหงาๆ ทวิตดราม่าๆไปเรื่อยเปื่อย ก็มีความสุขดีไปอีกแบบ

มีเรื่องหนึ่งที่ค้างคาใจผมมาสิบกว่าปี จนถึงวันนี้ผมยังลืมสายตาคู่นั้นไม่ได้เลยครับ เรื่องเริ่มจากผมฝันเห็นเงาร่างนิรนามสีดำๆ แต่ผมมองไม่เห็นหน้าเขา แค่รู้มันเป็นเงาของผู้ชาย ผมตกใจตื่น หัวใจมันยังเต้น

เรื่องที่เราจะพูดตอนนี้มันเกี่ยวกับความรักไว้เรียนของเรา เราแอบชอบรุ่นพี่คนหนึง ชื่อว่าวัน(เราเป็นเลส) ตอนที่เราเจอกันตอนเเรกคือหน้าลิปต์ที่ร.ร.ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าพี่เขากำลังลงลิปต์มาเราก็กำลังเม่อมอง

เราเลิกคุยกับคนหนึ่ง เพราะ ต่างคนต่างหาย คือปกติ ตอนที่ยังดูใจกันอยู่ เวลาทักไป เขาชอบอ่านไม่ตอบ ต้องทักซ้ำ ละถึงตอบ บางทีหายเป็นวัน เราเหนื่อย จะตาม เราเลยถอดใจ เลยถอยออกมา แต่เขาก็มากดรัก กดความรู้

สวัสดีครับอยากหาเพื่อนนักวาดมานั่งคุยเรื่อยเปื่อย แลกเปลี่ยนประสบการณ์ด้วยกันครับ เพิ่งจะผ่านอะไรแย่ๆ มา ​เลยอยากเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ อยากรู้จักเพื่อนใหม่ครับ

รู้สึกว่าตีวเองต้องขึ้นคานแน่ๆ อายุ36แล้ว แฟนก็ยังไม่มี ไม่มีคนคุย ทำแต่งาน สงสียต้องขึ้นคานแน่ๆ

เคยโมโหแต่ทำอะไรไม่ได้บ้างป่ะ ร่างกายเลยระบายน้ำตาออกมาโดยไม่รู้ตัว