คือตอนนี้รู้สึกว่าชีวิตมันรู้สึกหดหู่ยังไงไม่รู้อะ ไม่มีความสุขกับงานที่ทำ ไม่มีเพื่อน เริ่มรู้สึกชินชากับเเฟนตัวเอง
คือต้องบอกก่อนอะนะคะ ว่านี่ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯได้เกือบ 5-6 เดือนเเล้ว มาอยู่กับเเฟน คือเพิ่งเรียนจบปวช 3 มา เลยกะจะหางานทำ เก็บเงินไปก่อน 1 ปี เเล้วค่อยเรียนต่อ เเล้วนี่ก็หางานทำในห้างซึ่งเป็นงานประชาสัมพันธ์ ค่อนข้างหนักมากพอสมควร คือวันๆนึงต้องทำหลายอย่างมาก งานที่ทำคือ ไม่ใช่เเค่ใข้สมอง เเรงก็ต้องใช้ คือวันๆนึงกลับห้องไป เหนื่อยมากๆ หลายๆครั้งท้อ จนต้องร้องไห้ เพราะเราต้องทำงานเก็บเงินเอง จะออกก็ไม่ได้ ไม่ได้มีใครมาส่งเรียน ทางบ้านก็ค่อนข้างลำบาก เเล้วเวลาที่เหนื่อยๆมา บางครั้งมีปัญหากับที่ทำงานไปเล่า ไประบายให้เเฟนตัวเองฟัง เขาก็ชอบว่า ว่าเราคิดมาก บลาๆๆๆ เวลาทำงานเหนื่อยมาเขาก็ไม่เคยถาม ว่าเหนื่อยไหม ไปเจออะไรมาบ้าง เวลามีนี่มีปัญหาอะไรมา เล่าให้เเฟนฟัง ทุกครั้งต้องเกิดการทะเลาะ เพราะสิ่งที่เราต้องการ ไม่ใช่คำอธิบาย เขาจะชอบจัดทุกครั้งที่เราพูดไปเเค่ไม่กี่ประโยค ไม่เคยฟังจนจบ เเค่อยากได้คนที่รับฟังเรา ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ เพราะเขาก็ไม่ได้อยู่กับเราตลอดเวลา ไม่รู้เนื้องานว่าหนักเบาเเค่ไหน บางครั้งก็อยากเล่าให้แม่ฟัง แต่ก็ไม่อยากให้เเม่ไม่สบายใจ หรือมองว่าเเฟนเราไม่โอเค หลายครั้งเหนื่อยๆท้อๆก็โทรไปหาเเม่ เเต่คุยเรื่องอื่น ที่ไม่ใข่ปัญหาตัวเอง เวลาเเม่ถามว่าเหนื่อยมั้ย นี่ก็ต้องตอบว่าเกนื่อย เเบบทำเสียงตลกๆ เพื่อให้เเม่คิดว่าไม่เหนื่อย เเต่ทุกครั้งที่เเม่ถามน้ำตาคลอเบ้า คือหลายครั้งที่เป็นเเบบนี้ มันรู้สึกว่าชีวิตไม่มีความสุขเลยอะ เหมือนอะไรๆมันพากความสุขไปจากเราอะ งานที่ทำก็ไม่คุ้มกับค่าเเรงที่ได้ เเฟนตัวเองที่เวลาจะระบายอะไรก็จะชอบขัดว่าความคิดเรามันคือคิดมาก มาอยู่กรุงเทพฯมันไม่มีเพื่อนอยู่เเล้ว เพราะนี่อยู่ชลบุรีมากก่อน มาอยู่กรุงเทพฯก็คือมาทำงานเลย จะไปเที่ยวหาใครก็ไม่ได้ เพราะมาเเบบไม่รู้จักใครเลย จะให้ไปเที่ยวช่วงวันหยุดก็ไม่ได้เพราะเดือนๆนึงค่าใช้จ่ายสูงมาก อยู่กับเเฟน เเฟนเงินเดือน หมื่น2 นี่เงินเดือน 1หมื่อน เดือนนึงก็เเค่23,000 เเต่มีค่าห้อง 5000 (รวมค่าน้ำค่าไฟ) ค่าเน็ตรายเดือน 2 คน 1300/ด ค่าประกันเดือน 4ร้อยกว่าๆ ค่าผ่อนโทรศัพท์เดือนละ 9 ร้อยกว่าๆ ละต้องฝากบัญชีธนาคารเดือนละ 8 พันจนกว่าจะได้เรียน เป็นเวลา 1 ปีเพราะไม่มีใครส่งให้ เงินกินเดือนๆนึงเเทบจะไม่เท่าไหร่ ตอนนี้รู้สึกว่าเหนื่อยมากๆ ท้อมากๆ คิดถึงเเม่ แต่ก็อยากให้เเม่ภูมิใจ อยากเลิกกับเเฟน แต่ก็กลัวว่าถ้าไปอยู่เอง ค่าใช้จ่ายมันต้องสูงมากเเน่ๆ เเละไม่มีรถส่วนตัว จะไปไหนมาไหนมันก็ลำบาก ความรู้สึดตอนนี้มันยิ่งกว่าคำว่าทรมานอีกค่ะ มันซังกะตาย มันซึมเศร้า ยิ้มเเทบไม่ออก เหนื่อยไปหมดทุกอย่าง😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂🤘🤘🤘🤘🤘🤘🤘🤘🤘
ใครเคยมีอาการเเบบนี้บ้าง รู้สึกเหนื่อย เบื่อ ท้อ หดหู่ เเต่ไม่รู้จะระบายกับใคร?
คือต้องบอกก่อนอะนะคะ ว่านี่ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯได้เกือบ 5-6 เดือนเเล้ว มาอยู่กับเเฟน คือเพิ่งเรียนจบปวช 3 มา เลยกะจะหางานทำ เก็บเงินไปก่อน 1 ปี เเล้วค่อยเรียนต่อ เเล้วนี่ก็หางานทำในห้างซึ่งเป็นงานประชาสัมพันธ์ ค่อนข้างหนักมากพอสมควร คือวันๆนึงต้องทำหลายอย่างมาก งานที่ทำคือ ไม่ใช่เเค่ใข้สมอง เเรงก็ต้องใช้ คือวันๆนึงกลับห้องไป เหนื่อยมากๆ หลายๆครั้งท้อ จนต้องร้องไห้ เพราะเราต้องทำงานเก็บเงินเอง จะออกก็ไม่ได้ ไม่ได้มีใครมาส่งเรียน ทางบ้านก็ค่อนข้างลำบาก เเล้วเวลาที่เหนื่อยๆมา บางครั้งมีปัญหากับที่ทำงานไปเล่า ไประบายให้เเฟนตัวเองฟัง เขาก็ชอบว่า ว่าเราคิดมาก บลาๆๆๆ เวลาทำงานเหนื่อยมาเขาก็ไม่เคยถาม ว่าเหนื่อยไหม ไปเจออะไรมาบ้าง เวลามีนี่มีปัญหาอะไรมา เล่าให้เเฟนฟัง ทุกครั้งต้องเกิดการทะเลาะ เพราะสิ่งที่เราต้องการ ไม่ใช่คำอธิบาย เขาจะชอบจัดทุกครั้งที่เราพูดไปเเค่ไม่กี่ประโยค ไม่เคยฟังจนจบ เเค่อยากได้คนที่รับฟังเรา ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ เพราะเขาก็ไม่ได้อยู่กับเราตลอดเวลา ไม่รู้เนื้องานว่าหนักเบาเเค่ไหน บางครั้งก็อยากเล่าให้แม่ฟัง แต่ก็ไม่อยากให้เเม่ไม่สบายใจ หรือมองว่าเเฟนเราไม่โอเค หลายครั้งเหนื่อยๆท้อๆก็โทรไปหาเเม่ เเต่คุยเรื่องอื่น ที่ไม่ใข่ปัญหาตัวเอง เวลาเเม่ถามว่าเหนื่อยมั้ย นี่ก็ต้องตอบว่าเกนื่อย เเบบทำเสียงตลกๆ เพื่อให้เเม่คิดว่าไม่เหนื่อย เเต่ทุกครั้งที่เเม่ถามน้ำตาคลอเบ้า คือหลายครั้งที่เป็นเเบบนี้ มันรู้สึกว่าชีวิตไม่มีความสุขเลยอะ เหมือนอะไรๆมันพากความสุขไปจากเราอะ งานที่ทำก็ไม่คุ้มกับค่าเเรงที่ได้ เเฟนตัวเองที่เวลาจะระบายอะไรก็จะชอบขัดว่าความคิดเรามันคือคิดมาก มาอยู่กรุงเทพฯมันไม่มีเพื่อนอยู่เเล้ว เพราะนี่อยู่ชลบุรีมากก่อน มาอยู่กรุงเทพฯก็คือมาทำงานเลย จะไปเที่ยวหาใครก็ไม่ได้ เพราะมาเเบบไม่รู้จักใครเลย จะให้ไปเที่ยวช่วงวันหยุดก็ไม่ได้เพราะเดือนๆนึงค่าใช้จ่ายสูงมาก อยู่กับเเฟน เเฟนเงินเดือน หมื่น2 นี่เงินเดือน 1หมื่อน เดือนนึงก็เเค่23,000 เเต่มีค่าห้อง 5000 (รวมค่าน้ำค่าไฟ) ค่าเน็ตรายเดือน 2 คน 1300/ด ค่าประกันเดือน 4ร้อยกว่าๆ ค่าผ่อนโทรศัพท์เดือนละ 9 ร้อยกว่าๆ ละต้องฝากบัญชีธนาคารเดือนละ 8 พันจนกว่าจะได้เรียน เป็นเวลา 1 ปีเพราะไม่มีใครส่งให้ เงินกินเดือนๆนึงเเทบจะไม่เท่าไหร่ ตอนนี้รู้สึกว่าเหนื่อยมากๆ ท้อมากๆ คิดถึงเเม่ แต่ก็อยากให้เเม่ภูมิใจ อยากเลิกกับเเฟน แต่ก็กลัวว่าถ้าไปอยู่เอง ค่าใช้จ่ายมันต้องสูงมากเเน่ๆ เเละไม่มีรถส่วนตัว จะไปไหนมาไหนมันก็ลำบาก ความรู้สึดตอนนี้มันยิ่งกว่าคำว่าทรมานอีกค่ะ มันซังกะตาย มันซึมเศร้า ยิ้มเเทบไม่ออก เหนื่อยไปหมดทุกอย่าง😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂🤘🤘🤘🤘🤘🤘🤘🤘🤘