จากที่เราเล่าไปกระทู้ก่อน แม่เราเป็นคนเข้มงวดและชอบอาละวาดมากๆถ้ามีอะไรที่เขาไม่พอใจ เราโดนแม่บังคับเรียนในคณะหนึ่ง
ซึ่งเราตั้งใจจะซิ่วแต่แรกที่สอบติดอยู่แล้ว เพราะแม่บังคับเราเรียนให้สร้างหน้าตาของครองครัว และแม่เราคิดว่าเราถนัดคณิตจึงยิ่งบังคับ ตอนนั้นเราไม่มีทาเลือก ถ้าเราเลือกคณะอื่น แม่เราจะอาละวาดหนักมาก
จริงๆมาเรียนแล้วมันไม่ใช่เลย ใช้คณิตน้อยมาก ต้องเรียนคอม หรือภาษาอะไรไม่รู้ เราไปไม่ไหวเลย คะแนนเก็บน้อยมากได้รองที่โหล่ของเอกเลย ทั้งๆที่เราไปเสริมกับอาจารย์ที่คณะถึงดึก และมาอ่านหนังสือซิ่วต่อก็ถึงตี2 ตื่น7โมงไปเรียน
สังคมที่นี่โซตัสรุ่นน้องโหดมาก เราไม่ได้เข้าเชียร์ เพราะเราไม่ติวเสริมกับอาจารย์เราโดนรุ่นพี่กับเพื่อนๆแบนและมองว่าเห็นแก่ตัว
เราก็เลยขอแม่ซิ่วหรือถอนออกบางวิชานะ เราอธิบายไปหลายครั้งมากๆ และให้ญาติ กับอาจารย์ช่วยพูด กลายเป็นว่าแม่เราหาเรื่องทะเลาะกับเรา ญาติ และอาจารย์ด้วย ตอนนั้นแม่เราหาว่าอาจารย์ที่ปรึกษา ไม่รู้จักเราดีพอ
หาว่าเราไม่อดทน ไม่พยายาม ทั้งๆที่อาจารย์กับเพื่อนที่ติวให้เราก็ไปทุกวัน แต่แม่ไม่เคยเข้าใจเราเลย หาว่าเราสร้างภาระ ให้แม่ เป็นตัวถ่วงครอบครัว หรือด่าว่าอกตัญญู คำหยาบๆคายๆเยอะมาก และ
บางครั้งแม่ก็ขู่ว่าจะฆ่าตัวตายที่มีลูกแบบเรา เราเรียนที่กทม แม่เราอยู่ตจว เรากลัวแม่จะทำำ เราก็เลยฝืนเรียนต่อ
เราเคยคิดจะหนีเรียนหลายๆครั้งเพื่อให้ติดเอฟและโดนไทร์ไปเอง แต่เราไม่ทำเพราะเรากลัวมันจะแย่หนักกว่าเดิม
เราปรึกษาใครไม่ได้เลย ไปหาจิตแพทย์แม่เราก็ด่า ปรึกษาครอบครัวก็ไม่ได้ ให้คนอื่นช่วยพูด แม่เราก็หาเรื่องทะเลาะ
เราควรทำอย่างไรดีคะ ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆ บางครั้งก็รู้สึกอยากหายไปเลย
โดนแม่ด่าว่าอกตัญญู เพราะกำลังจะซิ่วลาออกจากคณะที่แม่บังคับให้เรียน รู้สึกแย่มากๆ
ซึ่งเราตั้งใจจะซิ่วแต่แรกที่สอบติดอยู่แล้ว เพราะแม่บังคับเราเรียนให้สร้างหน้าตาของครองครัว และแม่เราคิดว่าเราถนัดคณิตจึงยิ่งบังคับ ตอนนั้นเราไม่มีทาเลือก ถ้าเราเลือกคณะอื่น แม่เราจะอาละวาดหนักมาก
จริงๆมาเรียนแล้วมันไม่ใช่เลย ใช้คณิตน้อยมาก ต้องเรียนคอม หรือภาษาอะไรไม่รู้ เราไปไม่ไหวเลย คะแนนเก็บน้อยมากได้รองที่โหล่ของเอกเลย ทั้งๆที่เราไปเสริมกับอาจารย์ที่คณะถึงดึก และมาอ่านหนังสือซิ่วต่อก็ถึงตี2 ตื่น7โมงไปเรียน
สังคมที่นี่โซตัสรุ่นน้องโหดมาก เราไม่ได้เข้าเชียร์ เพราะเราไม่ติวเสริมกับอาจารย์เราโดนรุ่นพี่กับเพื่อนๆแบนและมองว่าเห็นแก่ตัว
เราก็เลยขอแม่ซิ่วหรือถอนออกบางวิชานะ เราอธิบายไปหลายครั้งมากๆ และให้ญาติ กับอาจารย์ช่วยพูด กลายเป็นว่าแม่เราหาเรื่องทะเลาะกับเรา ญาติ และอาจารย์ด้วย ตอนนั้นแม่เราหาว่าอาจารย์ที่ปรึกษา ไม่รู้จักเราดีพอ
หาว่าเราไม่อดทน ไม่พยายาม ทั้งๆที่อาจารย์กับเพื่อนที่ติวให้เราก็ไปทุกวัน แต่แม่ไม่เคยเข้าใจเราเลย หาว่าเราสร้างภาระ ให้แม่ เป็นตัวถ่วงครอบครัว หรือด่าว่าอกตัญญู คำหยาบๆคายๆเยอะมาก และ
บางครั้งแม่ก็ขู่ว่าจะฆ่าตัวตายที่มีลูกแบบเรา เราเรียนที่กทม แม่เราอยู่ตจว เรากลัวแม่จะทำำ เราก็เลยฝืนเรียนต่อ
เราเคยคิดจะหนีเรียนหลายๆครั้งเพื่อให้ติดเอฟและโดนไทร์ไปเอง แต่เราไม่ทำเพราะเรากลัวมันจะแย่หนักกว่าเดิม
เราปรึกษาใครไม่ได้เลย ไปหาจิตแพทย์แม่เราก็ด่า ปรึกษาครอบครัวก็ไม่ได้ ให้คนอื่นช่วยพูด แม่เราก็หาเรื่องทะเลาะ
เราควรทำอย่างไรดีคะ ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆ บางครั้งก็รู้สึกอยากหายไปเลย