คือตอนที่คบกันรักกันมากกกกกกๆๆ เชื่อใจและไว้ใจกันสุดๆเลย แต่วันนั้นเป็นวันเกิดของเรา เหมือนเขาร่วมมือกับผญ.คนหนึ่ง แต่ที่จริงเขาไปสัญญาอะไรกันไว้ไม่รู้ เขาไม่อยากทำแต่โดนบังคับ แล้วเขาก็รักเรามานานก่อนที่จะสัญญาอะไรนี่อีก แล้วผญ.คนนั้นมาหาเราที่บ้านและมาด่าเราฉอดๆๆ เราร้องไห้หนักมากค่ะ เกิดคำถามเต็มไปหมด เราต้องการคำพูดจากเขา แต่เขาเงียบมากเลยค่ะ ไม่พูดอะไรสักคำ หน้าตาเรียบนิ่งไม่มีความรู้สึกเย็นชามาก เราพร่ำเพ้อถึงเขาจนถึงขั้นเข้ารพ.พอได้สติ เราก็เกลียดเขามากไม่อยากแก้แค้นแค่ไม่อยากให้มีอยู่ในชีวิตนี้แล้ว
พอชีวิตเราคงที่ปกติดีแล้ว ผ่านไป4ปีเขาก็กลับมา เข้ามาทำงานที่บริษัทเรา เขาเป็นหนุ่มฮอตทันทีเลยค่ะ หล่อ น่ารัก เฟรนลี่ นิสัยดี ขยันทำงาน โปรไฟล์ดีสุดๆ เขากลายเป็นที่กรี้ดกร้าดของป้าๆสาวๆที่นั่น แต่ผิดไปกับเรามาก ครั้งแรกที่เจอ เราตั้นเลย เขาก็เดินเข้ามายิ้มสบายๆให้ปกติ จู่ๆน้ำตามันก็ไหล เราเลยขอหัวหน้าไปเข้าห้องน้ำ แต่ที่จริงเราแอบไปร้องไห้คนเดียว ร้องไห้ฟูมฟายมาก เราทั้งดีใจและเสียใจในเวลาเดียวกัน เราแค่รู้ในใจว่าเราคิดถึงเขามาก นี่เรารอเขามาตลอดเลยหรอ ทำไมมันดีใจอย่างนี้ เราต้องเกลียดเขาสิ เขาทำเราเสียใจนะ! สักพักเขาก็เดินเข้ามาหา สภาพเขาเหมือนวิ่งหาเราให้ทั่วไปหมดเพราะเราหายไปเป็นชม.แล้ว เขาเข้ามาเช็ดน้ำตามากอดมาปลอบแต่เราก็ผลักเขาแล้ววิ่งออกไป เขาก็ตามมาที่บ้านเป็นห่วงเป็นใย เราพึ่งรู้ ว่าเขาหนีผญ.คนนั้นมา เขาเคลียร์กับผญ.นั่นไม่ได้เลยต้องหนีมาหาเรา เขาไม่เคยรักผญ.คนนั้นเลย เราก็บอกว่าโกหก! ผญ.คนนั้นก็มาหาเราที่บ้านอีกโทรไปบอกเขาด้วย มาด่าเราอีกรอบ แล้วเขาก็มาหาเราที่บ้าน เขากับผญ.คนนั้นทะเลาะกันแรงมาก แต่ฝ่ายผญ.ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าเขาไม่ได้รักเธอตั้งแต่แรก ผลสรุปเราก็รู้ว่า ผญ.คนนั้นรักเขามาตั้งแต่เด็ก จนที่บ้านของทั้งสองให้หมั้นกันเพราะธุรกิจ ผญ.เลยดีใจเข้าไปใหญ่ เขาเลยกลับมาหาเรา คนที่เขารักจริงๆก็คือเรา เราควรทำยังไงดีคะ ปวดหัวมาก มันอาจจะดูเหมือนนิยายแต่บอกเลยค่ะ มันหนักมากเลย
โดนเขาหลอกแล้วกลับมาหาจะทำกันยังไงคะ
พอชีวิตเราคงที่ปกติดีแล้ว ผ่านไป4ปีเขาก็กลับมา เข้ามาทำงานที่บริษัทเรา เขาเป็นหนุ่มฮอตทันทีเลยค่ะ หล่อ น่ารัก เฟรนลี่ นิสัยดี ขยันทำงาน โปรไฟล์ดีสุดๆ เขากลายเป็นที่กรี้ดกร้าดของป้าๆสาวๆที่นั่น แต่ผิดไปกับเรามาก ครั้งแรกที่เจอ เราตั้นเลย เขาก็เดินเข้ามายิ้มสบายๆให้ปกติ จู่ๆน้ำตามันก็ไหล เราเลยขอหัวหน้าไปเข้าห้องน้ำ แต่ที่จริงเราแอบไปร้องไห้คนเดียว ร้องไห้ฟูมฟายมาก เราทั้งดีใจและเสียใจในเวลาเดียวกัน เราแค่รู้ในใจว่าเราคิดถึงเขามาก นี่เรารอเขามาตลอดเลยหรอ ทำไมมันดีใจอย่างนี้ เราต้องเกลียดเขาสิ เขาทำเราเสียใจนะ! สักพักเขาก็เดินเข้ามาหา สภาพเขาเหมือนวิ่งหาเราให้ทั่วไปหมดเพราะเราหายไปเป็นชม.แล้ว เขาเข้ามาเช็ดน้ำตามากอดมาปลอบแต่เราก็ผลักเขาแล้ววิ่งออกไป เขาก็ตามมาที่บ้านเป็นห่วงเป็นใย เราพึ่งรู้ ว่าเขาหนีผญ.คนนั้นมา เขาเคลียร์กับผญ.นั่นไม่ได้เลยต้องหนีมาหาเรา เขาไม่เคยรักผญ.คนนั้นเลย เราก็บอกว่าโกหก! ผญ.คนนั้นก็มาหาเราที่บ้านอีกโทรไปบอกเขาด้วย มาด่าเราอีกรอบ แล้วเขาก็มาหาเราที่บ้าน เขากับผญ.คนนั้นทะเลาะกันแรงมาก แต่ฝ่ายผญ.ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าเขาไม่ได้รักเธอตั้งแต่แรก ผลสรุปเราก็รู้ว่า ผญ.คนนั้นรักเขามาตั้งแต่เด็ก จนที่บ้านของทั้งสองให้หมั้นกันเพราะธุรกิจ ผญ.เลยดีใจเข้าไปใหญ่ เขาเลยกลับมาหาเรา คนที่เขารักจริงๆก็คือเรา เราควรทำยังไงดีคะ ปวดหัวมาก มันอาจจะดูเหมือนนิยายแต่บอกเลยค่ะ มันหนักมากเลย