ตั้งแต่เราโตมาส่วนใหญ่เราก็เจอแต่ผู้ชายแย่ๆ แม้กระทั่งพ่อตัวเอง พ่อที่ไม่แม้จะห่วงใยลูก พ่อที่แม้กระทั่งเสื้อผ้าของเราก็ไม่ให้เราเอาออกมาจากบ้าน ทำให้เรารู้ว่าผลประโยชน์มันทำให้คนเปลี่ยนไปได้จริงๆ แต่ก่อนเราไม่เคยกลัวที่จะรักใคร ไม่เคยเอาปมด้อยตัวเองมาปิดกั้นความรัก เราเปิดใจที่จะมีแฟนแต่แล้วทุกครั้งที่เราเกือบจะรักก็มักเจอเรื่องแย่ๆเสมอ อย่างแฟนของเราบอกเลิกเราเพราะแอบไปคบกับเพื่อนสนิทของเราลับหลังเรา บ้างก็เข้ามาคบเพราะอยากได้แต้ม บ้างก็เห็นค่าเราเท่ากับเหล้าขวดนึง มันเป็นประสบการณ์ที่แย่ เราเลยคิดว่าเราจะไม่รักใครอีก
จนเราได้มาเล่นเกมส์เกมส์นึงในมือถือ ทุกคนรู้จักเราเข้ามาจีบเราเพราะเสียงของเรา ประสบการณ์ที่เราผ่านมามันทำให้เราไม่อยากคบกับใครไม่อยากมีแฟนอีก แต่มีคนๆนึงเข้ามาทักเราในเกมส์ ประโยคแรกที่เขาทักมาคือ "สวัสดีครับคุณ" เขาคุยกับเราโดยแทนตัวเราว่าคุณเสมอ เราไม่เคยคิดว่าจะคบคนในโลกออนไลน์เพราะเราเคยคิดว่ารักดีๆในโลกออนไลน์มันไม่มีหรอก อีกทั้งเรายังเรียนอยู่ส่วนเขาทำงานเป็นเขาอายุห่างกับเรา 5 ปี แต่เราทั้งคู่มีอะไรหลายๆอย่างคล้ายๆกัน ทัศนคติที่แทบจะเหมือนกัน พอคุยกันได้สักพักเขาก็ขอคบกับเราความกลัวที่เคยมีมันกลับมาอีกครั้งเราปฏิเสธเขาตั้งแต่วันนั้น แต่เขากลับบอกเราว่าเขาจะไม่ถอดใจเขาจะอยู่แบบนี้เป็นแบบนี้จนกว่าเราจะเปิดใจให้เขา คืนวันนั้นเราได้คุยกับคนๆนึงที่เปรียบเสมือนพ่อเรา เราก็เล่าให้ท่านฟังว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไง พอฟังจบท่านก็บอกเราว่า "ความรักหรือการรักใครไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว โอกาสดีๆไม่ได้มีมาบ่อยๆ บางทีถ้าหนูไม่คว้าเอาไว้หนูอาจจะพลาดโอกาสดีๆไปก็ได้" เราได้แต่บอกกับท่านว่าเรากลัวเจ็บ เรากลัวจะเสียใจอีก ท่านได้แต่หัวเราะแล้วบอกกับเราว่า "ความรักก็คือการเรียนรู้ถ้ารักแล้วเข้ากันได้เราก็จะพบความสุข แต่รักที่เข้ากันไม่ได้หรือศึกษากันไม่มากพอก็มักจะทุกข์ใจ เสียน้ำตาเป็นธรรมดา เรียนรู้ที่จะรักกันแม้ต้องเสียน้ำตาอย่างน้อยมันก็คือประสบการณ์ความรักของเรา" เราเอาประโยคพวกนั้นมาคิดๆดูบางทีเราอาจจะกลัวเกินไปก็ได้
จนถัดจากวันนั้นมาไม่นานเราก็ยอมที่จะเปิดใจคบกับพี่เขา พี่เขาก็แปลกใจที่เรายอมคบกับพี่เขาซึ่งเราก็เล่าให้เขาฟังว่าทำไมถึงเปลี่ยนใจยอมคบกับเขา การคบกันมีเสียน้ำตาบ้างด้วยเขาเป็นคนขี้หึงเขาจะหึงเรากับคนในเกมส์บ่อยมากเราง้อเขาเสมอ เขามักจะอ่านข้อความที่ส่งไปในกมส์แต่ไม่ยอมตอบ ส่งไปในไลน์เขาจะไม่อ่านไม่ตอบอะไร จนวันนึงที่เราคิดว่าเราเหนื่อยแล้วที่ต้องวิ่งตามเขาเรามักจะเป็นฝ่ายทักเขาไปเสมอ ร้องไห้เพราะเขาเสมอ ง้อเขาเสมอ วันนั้นเราตัดสินใจแล้วว่าเราจะเดินออกมาจากเขา เราจะเลิกเล่นเกมส์นี้แล้ว เรารอบอกลาเขาแต่เขาก็ไม่ออนไลน์ เราเลยฝากเพื่อนเขาไปบอกพร้อมฝากเพื่อนเขาดูแลเขาให้เราด้วย เราไม่อยากให้เขาเล่นเกมส์จนอดหลับอดนอน ไม่อยากให้เขาลดความอ้วนด้วยการอดข้าว ไม่อยากให้เขาสูบบุหรี่เยอะ เพื่อนเขาก็รับปากจะดูแลเขาให้เรา หลังจากคืนวันนั้นประมาณ 3-4 วันเขาก็ทักเรามาบอกว่าอยากจะคุยกับเรา เขาบอกว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเอง เขาไม่ชอบเห็นเราร้องไห้และไม่อยากให้เราร้องไห้เพราะเขาอีก เขาบอกว่าระยะเวลาที่เราถอยออกมาเขารู้สึกว่าเขาขาดอะไรบางอย่างไป และเขาไม่พร้อมที่จะเสียเราไป จะหาผู้หญิงที่รับสิ่งที่เขาเป็นแบบที่เรารับได้น้อยมาก เพราะเขาติดเกมส์มากเล่นตั้งแต่เย็นยันเช้า ไม่ค่อยคุยไลน์มักจะคุยแต่ในเกมส์ ติดเกมส์แบบสุดๆดีว่าไม่เสียการเสียงาน เขาขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเราก็ลังเลนะแต่ใจเป็นห่วงเขามากก็เลยยอมกลับไปคบกับเขา เขาเปลี่ยนเยอะมากจนเรารู้สึกแปลกใจ บอกง่ายๆคือไม่ชินเขาเปลี่ยนไปในทางที่ดี สักพักเขาก็มาหาเราคือเราสองคนอยู่คนละจังหวัด งานเขาค่อนข้างยุ่งนานมากกว่าจะมาหาได้ เดิมทีแม่เราว่ารักออนไลน์มันไม่มีจริง และผู้ชายดีๆในเกมส์ก็น้อยมากในสายตาแม่ แต่พอแม่เจอพี่เขาแม่ก็เปลี่ยนความคิดทันที ถึงแม้ใครจะบอกว่าตัวจริงพี่เขาไม่หล่อแต่สำหรับเราความหล่อไม่ใช่ตัวแปรที่จะบอกว่าเราจะไปกันรอดนิสัยทัสนคติต่างหากที่จะบอกได้ว่าเราไปด้วยกันได้ไหม
มีหลายครั้งที่เรามักจะคิดเยอะ บางครั้งก็คิดแทนเขาแต่ด้วยความที่เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าเขาก็มักจะคอยอธิบายคอยสอนเราเสมอ เขามักจะคุยเรื่องอนาคตกับเราเสมอ มีบางครั้งที่ทะเลาะกันแล้วเราหายไป ส่วนตัวเรายิ่งเราพยายามหนีเขา เรายิ่งรักเขา สำหรับเขาเวลาที่เราหายไปเขามักจะโทรหาทุกคนรอบข้างเราถามถึงเราขอคุยกับเรา มันทำให้เรารู้ว่าการหนีปัญหาไม่ใช่ทางแก้ปัญหา ควรหันมาคุยกันไม่ควรใช้อารมณ์ แล้วความรักจะดีเอง
สรุปแล้ว ความรักไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนะคะ วันนี้มันอาจจะยังไม่ใช่สำหรับใครบางคน แต่ไม่ใช่ว่าเราจะไม่เจอคนที่ใช่สักหน่อยให้เวลาพารักมา โอกาสไม่ได้มีมาบ่อยๆนะคะ ใครที่กลัวการรักเราอยากให้ลองทบทวนดูอีกสักครั้งนะคะ สำหรับเรื่องที่เราเล่ามาเราอยากให้คนที่กำลังกลัวที่จะรัก กลัวที่จะเปิดใจ ลองคิดทบทวนใหม่ดูนะคะว่ารักที่ผ่านมาที่เราต้องเสียน้ำตาเราศึกษากันดีรึยังแต่กรณีนี้คนละกรณีกับคนเจ้าชู้นะคะ (แฟนเราไม่เจ้าชู้) สุดท้ายนี้เราเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ วันนี้เราอาจจะเผชิญกับมรสุมน้ำตา แต่ฟ้าหลังฝนเราเชื่อว่ามันจะงดงามเสมอคะ
เคยกลัวการที่จะรักใครไหม?
จนเราได้มาเล่นเกมส์เกมส์นึงในมือถือ ทุกคนรู้จักเราเข้ามาจีบเราเพราะเสียงของเรา ประสบการณ์ที่เราผ่านมามันทำให้เราไม่อยากคบกับใครไม่อยากมีแฟนอีก แต่มีคนๆนึงเข้ามาทักเราในเกมส์ ประโยคแรกที่เขาทักมาคือ "สวัสดีครับคุณ" เขาคุยกับเราโดยแทนตัวเราว่าคุณเสมอ เราไม่เคยคิดว่าจะคบคนในโลกออนไลน์เพราะเราเคยคิดว่ารักดีๆในโลกออนไลน์มันไม่มีหรอก อีกทั้งเรายังเรียนอยู่ส่วนเขาทำงานเป็นเขาอายุห่างกับเรา 5 ปี แต่เราทั้งคู่มีอะไรหลายๆอย่างคล้ายๆกัน ทัศนคติที่แทบจะเหมือนกัน พอคุยกันได้สักพักเขาก็ขอคบกับเราความกลัวที่เคยมีมันกลับมาอีกครั้งเราปฏิเสธเขาตั้งแต่วันนั้น แต่เขากลับบอกเราว่าเขาจะไม่ถอดใจเขาจะอยู่แบบนี้เป็นแบบนี้จนกว่าเราจะเปิดใจให้เขา คืนวันนั้นเราได้คุยกับคนๆนึงที่เปรียบเสมือนพ่อเรา เราก็เล่าให้ท่านฟังว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไง พอฟังจบท่านก็บอกเราว่า "ความรักหรือการรักใครไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว โอกาสดีๆไม่ได้มีมาบ่อยๆ บางทีถ้าหนูไม่คว้าเอาไว้หนูอาจจะพลาดโอกาสดีๆไปก็ได้" เราได้แต่บอกกับท่านว่าเรากลัวเจ็บ เรากลัวจะเสียใจอีก ท่านได้แต่หัวเราะแล้วบอกกับเราว่า "ความรักก็คือการเรียนรู้ถ้ารักแล้วเข้ากันได้เราก็จะพบความสุข แต่รักที่เข้ากันไม่ได้หรือศึกษากันไม่มากพอก็มักจะทุกข์ใจ เสียน้ำตาเป็นธรรมดา เรียนรู้ที่จะรักกันแม้ต้องเสียน้ำตาอย่างน้อยมันก็คือประสบการณ์ความรักของเรา" เราเอาประโยคพวกนั้นมาคิดๆดูบางทีเราอาจจะกลัวเกินไปก็ได้
จนถัดจากวันนั้นมาไม่นานเราก็ยอมที่จะเปิดใจคบกับพี่เขา พี่เขาก็แปลกใจที่เรายอมคบกับพี่เขาซึ่งเราก็เล่าให้เขาฟังว่าทำไมถึงเปลี่ยนใจยอมคบกับเขา การคบกันมีเสียน้ำตาบ้างด้วยเขาเป็นคนขี้หึงเขาจะหึงเรากับคนในเกมส์บ่อยมากเราง้อเขาเสมอ เขามักจะอ่านข้อความที่ส่งไปในกมส์แต่ไม่ยอมตอบ ส่งไปในไลน์เขาจะไม่อ่านไม่ตอบอะไร จนวันนึงที่เราคิดว่าเราเหนื่อยแล้วที่ต้องวิ่งตามเขาเรามักจะเป็นฝ่ายทักเขาไปเสมอ ร้องไห้เพราะเขาเสมอ ง้อเขาเสมอ วันนั้นเราตัดสินใจแล้วว่าเราจะเดินออกมาจากเขา เราจะเลิกเล่นเกมส์นี้แล้ว เรารอบอกลาเขาแต่เขาก็ไม่ออนไลน์ เราเลยฝากเพื่อนเขาไปบอกพร้อมฝากเพื่อนเขาดูแลเขาให้เราด้วย เราไม่อยากให้เขาเล่นเกมส์จนอดหลับอดนอน ไม่อยากให้เขาลดความอ้วนด้วยการอดข้าว ไม่อยากให้เขาสูบบุหรี่เยอะ เพื่อนเขาก็รับปากจะดูแลเขาให้เรา หลังจากคืนวันนั้นประมาณ 3-4 วันเขาก็ทักเรามาบอกว่าอยากจะคุยกับเรา เขาบอกว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเอง เขาไม่ชอบเห็นเราร้องไห้และไม่อยากให้เราร้องไห้เพราะเขาอีก เขาบอกว่าระยะเวลาที่เราถอยออกมาเขารู้สึกว่าเขาขาดอะไรบางอย่างไป และเขาไม่พร้อมที่จะเสียเราไป จะหาผู้หญิงที่รับสิ่งที่เขาเป็นแบบที่เรารับได้น้อยมาก เพราะเขาติดเกมส์มากเล่นตั้งแต่เย็นยันเช้า ไม่ค่อยคุยไลน์มักจะคุยแต่ในเกมส์ ติดเกมส์แบบสุดๆดีว่าไม่เสียการเสียงาน เขาขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเราก็ลังเลนะแต่ใจเป็นห่วงเขามากก็เลยยอมกลับไปคบกับเขา เขาเปลี่ยนเยอะมากจนเรารู้สึกแปลกใจ บอกง่ายๆคือไม่ชินเขาเปลี่ยนไปในทางที่ดี สักพักเขาก็มาหาเราคือเราสองคนอยู่คนละจังหวัด งานเขาค่อนข้างยุ่งนานมากกว่าจะมาหาได้ เดิมทีแม่เราว่ารักออนไลน์มันไม่มีจริง และผู้ชายดีๆในเกมส์ก็น้อยมากในสายตาแม่ แต่พอแม่เจอพี่เขาแม่ก็เปลี่ยนความคิดทันที ถึงแม้ใครจะบอกว่าตัวจริงพี่เขาไม่หล่อแต่สำหรับเราความหล่อไม่ใช่ตัวแปรที่จะบอกว่าเราจะไปกันรอดนิสัยทัสนคติต่างหากที่จะบอกได้ว่าเราไปด้วยกันได้ไหม
มีหลายครั้งที่เรามักจะคิดเยอะ บางครั้งก็คิดแทนเขาแต่ด้วยความที่เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าเขาก็มักจะคอยอธิบายคอยสอนเราเสมอ เขามักจะคุยเรื่องอนาคตกับเราเสมอ มีบางครั้งที่ทะเลาะกันแล้วเราหายไป ส่วนตัวเรายิ่งเราพยายามหนีเขา เรายิ่งรักเขา สำหรับเขาเวลาที่เราหายไปเขามักจะโทรหาทุกคนรอบข้างเราถามถึงเราขอคุยกับเรา มันทำให้เรารู้ว่าการหนีปัญหาไม่ใช่ทางแก้ปัญหา ควรหันมาคุยกันไม่ควรใช้อารมณ์ แล้วความรักจะดีเอง
สรุปแล้ว ความรักไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนะคะ วันนี้มันอาจจะยังไม่ใช่สำหรับใครบางคน แต่ไม่ใช่ว่าเราจะไม่เจอคนที่ใช่สักหน่อยให้เวลาพารักมา โอกาสไม่ได้มีมาบ่อยๆนะคะ ใครที่กลัวการรักเราอยากให้ลองทบทวนดูอีกสักครั้งนะคะ สำหรับเรื่องที่เราเล่ามาเราอยากให้คนที่กำลังกลัวที่จะรัก กลัวที่จะเปิดใจ ลองคิดทบทวนใหม่ดูนะคะว่ารักที่ผ่านมาที่เราต้องเสียน้ำตาเราศึกษากันดีรึยังแต่กรณีนี้คนละกรณีกับคนเจ้าชู้นะคะ (แฟนเราไม่เจ้าชู้) สุดท้ายนี้เราเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ วันนี้เราอาจจะเผชิญกับมรสุมน้ำตา แต่ฟ้าหลังฝนเราเชื่อว่ามันจะงดงามเสมอคะ