ก็ตามหัวข้อค่ะ
มีเรื่องอยากปรึกษาทุกคนเเละขอคำปลอบใจด้วยได้มั้ยคะ?
คือเราเคยเล่นเเอพๆนึง สามารถคุยกับคนอื่นทั่วปประเทศได้โดยการสร้างอวตารขึ้นมาเเทนตัวเรา มีห้องให้เราเข้าไปคุยเล่นกัน วันนึงเราเข้าไปหาเพื่อนคุยตามปกติ เเล้วเราก็ได้รู้จักคนๆนึง ทั้งการพูด การล้อเล่น นิสัยตอนเค้าคุย คือเราอยากรู้จักเค้ามาก เพราะเห็นว่าเค้าน่ารักดี เราเลยเเอดเขาไป อีกวันนึง เราเข้าห้องๆเดิม หวังว่าจะเจอเขาอีก ก็ได้เจอ เเล้วเขาก็จำเราได้ หลังจากนั้นเราเลยได้คุยกัน ชวนกันทำอีเวนท์เกม เเชทกันเเบบปกติ เรารู้สึกสบายใจมากเวลาคุยกับเค้า เเล้วเขาก็ดูจริงๆ มีหลายครั้งเราเเอบเต๊าะกันหน่อยๆ คล้ายกับว่าเขาชอบส่ง i love youที่เป็นstickger มาให้ เราเลยถามว่า กดผิดหรอ เขาตอบว่า อืม หลังจากวันนั้นเริ่มส่งมาบ่อยขึ้น เราก็เลยถามว่า กดผิดอีกละหรอ เขาตอบว่า กดถูกทุกวัน เรารู้สึกดี เวลาไปโรงเรียนก็อยากกลับบ้านมาคุยกับเขา ทุกเย็น เราจะคิดว่า จะได้คุยกันเเล้วๆๆ เราคุยกันติดต่อกันประมาณเกือบเดือน ตั้งเเต่เย็นจนถึงเที่ยงคืน เที่ยงคืนเลยค่ะ นับวันทุกอย่างเริ่มชัดเจนมากขึ้น เขาเริ่มหวงเรา เราเริ่มหวงเขา อยากคุยทุกวัน เเต่มีเรียนทั้งคู่ เเลกเพลงกัน อยู่เป็นเพื่อนกันตอนทำการบ้าน ไล่เราไปอาบน้ำ อ่านหนังสือ พอเราตอบช้าหรือคุยกับใคร เขาจะเริ่มหงุดหงิด เราชอบเขาที่เป็นเขา เราเสพติดเขา ทุกอย่างที่เขาทำ มันเเสดงออกว่าเขาตั้งใจเเละเต็มใจ ทุกเย็นงานอดิเรกหรือเข้าเเอพเเล้วเเชทกับเขา ช่วงนั้นโครตจะดี อะไรก็ดูมีความสุขที่สุด เมื่อเราคิดว่า มีคนรอคุยอยู่นะ มีคนให้คุยด้วยนะคืนนี้ เเล้วหลังๆเขาเริ่มถามเเปลกๆ ส่งเพลงเเปลกๆมา พอถามว่าเป็นอะไรก็ไม่ตอบ เราก็ไม่คิดมาก เเล้ววันนึง เขาหายไป เราไม่ว่าอะไร เรารอ รอจนกว่าเขาจะกลับมา เเต่ไม่ใช่ เขาไม่มา เรารอคำว่าออนทุกวัน รอจนดึกทุกวัน เข้าไปที่ๆเขาชอบไปทำอีเวนท์ เราคล้ายกับว่าไม่มีเเล้ว ไม่มีใครเเล้ว พอเลิกเรียน พอคิดว่า เขาหายไป คืนนี้ไม่ได้คุยกับเขาเเล้ว ใจมันร่วงจริงๆ ร่วงไปอยู่ตาตุ่ม เขาเป็น ผช.คนเดียวที่ทำให้เราร้องไห้ ทำให้เราไม่เครียดกับการสอบ เเละเป็นคนเดียวที่เคยเเคร์เรา ถามเราว่า เราทำได้มั้ย โกรธเหรอ อ่าน นส.ยัง อาบน้ำยัง ต่อจากนี้ไม่มีเเล้ว ไม่มีเลยค่ะ เรารอเขาคนเดียว ระหว่างนั้นเริ่มมีคนเข้ามา เเต่เราไม่เปิดใจ สร้างกรอบตัวเอง รอเเค่เขา คือความรู้สึกมันบอกว่าเขาใช่ เขาคือคนที่เราวาดฝันไว้ตอนเด็กว่านิสัยงี้ๆ จนตอนนี้ผ่านมา1ปีเเล้ว มันยังทำให้เลิกคิดถึงไม่ได้เลยค่ะ เราอยากได้คำปลอบอะไรก็ได้ที่ทำให้เลิกคิดถึงเขาได้มั้ย ขอบคุณนะคะ
มีเรื่องอยากปรึกษา เเละความคิดเห็นให้เราเเข็งเเกร่งขึ้นได้มั้ยคะ?
มีเรื่องอยากปรึกษาทุกคนเเละขอคำปลอบใจด้วยได้มั้ยคะ?
คือเราเคยเล่นเเอพๆนึง สามารถคุยกับคนอื่นทั่วปประเทศได้โดยการสร้างอวตารขึ้นมาเเทนตัวเรา มีห้องให้เราเข้าไปคุยเล่นกัน วันนึงเราเข้าไปหาเพื่อนคุยตามปกติ เเล้วเราก็ได้รู้จักคนๆนึง ทั้งการพูด การล้อเล่น นิสัยตอนเค้าคุย คือเราอยากรู้จักเค้ามาก เพราะเห็นว่าเค้าน่ารักดี เราเลยเเอดเขาไป อีกวันนึง เราเข้าห้องๆเดิม หวังว่าจะเจอเขาอีก ก็ได้เจอ เเล้วเขาก็จำเราได้ หลังจากนั้นเราเลยได้คุยกัน ชวนกันทำอีเวนท์เกม เเชทกันเเบบปกติ เรารู้สึกสบายใจมากเวลาคุยกับเค้า เเล้วเขาก็ดูจริงๆ มีหลายครั้งเราเเอบเต๊าะกันหน่อยๆ คล้ายกับว่าเขาชอบส่ง i love youที่เป็นstickger มาให้ เราเลยถามว่า กดผิดหรอ เขาตอบว่า อืม หลังจากวันนั้นเริ่มส่งมาบ่อยขึ้น เราก็เลยถามว่า กดผิดอีกละหรอ เขาตอบว่า กดถูกทุกวัน เรารู้สึกดี เวลาไปโรงเรียนก็อยากกลับบ้านมาคุยกับเขา ทุกเย็น เราจะคิดว่า จะได้คุยกันเเล้วๆๆ เราคุยกันติดต่อกันประมาณเกือบเดือน ตั้งเเต่เย็นจนถึงเที่ยงคืน เที่ยงคืนเลยค่ะ นับวันทุกอย่างเริ่มชัดเจนมากขึ้น เขาเริ่มหวงเรา เราเริ่มหวงเขา อยากคุยทุกวัน เเต่มีเรียนทั้งคู่ เเลกเพลงกัน อยู่เป็นเพื่อนกันตอนทำการบ้าน ไล่เราไปอาบน้ำ อ่านหนังสือ พอเราตอบช้าหรือคุยกับใคร เขาจะเริ่มหงุดหงิด เราชอบเขาที่เป็นเขา เราเสพติดเขา ทุกอย่างที่เขาทำ มันเเสดงออกว่าเขาตั้งใจเเละเต็มใจ ทุกเย็นงานอดิเรกหรือเข้าเเอพเเล้วเเชทกับเขา ช่วงนั้นโครตจะดี อะไรก็ดูมีความสุขที่สุด เมื่อเราคิดว่า มีคนรอคุยอยู่นะ มีคนให้คุยด้วยนะคืนนี้ เเล้วหลังๆเขาเริ่มถามเเปลกๆ ส่งเพลงเเปลกๆมา พอถามว่าเป็นอะไรก็ไม่ตอบ เราก็ไม่คิดมาก เเล้ววันนึง เขาหายไป เราไม่ว่าอะไร เรารอ รอจนกว่าเขาจะกลับมา เเต่ไม่ใช่ เขาไม่มา เรารอคำว่าออนทุกวัน รอจนดึกทุกวัน เข้าไปที่ๆเขาชอบไปทำอีเวนท์ เราคล้ายกับว่าไม่มีเเล้ว ไม่มีใครเเล้ว พอเลิกเรียน พอคิดว่า เขาหายไป คืนนี้ไม่ได้คุยกับเขาเเล้ว ใจมันร่วงจริงๆ ร่วงไปอยู่ตาตุ่ม เขาเป็น ผช.คนเดียวที่ทำให้เราร้องไห้ ทำให้เราไม่เครียดกับการสอบ เเละเป็นคนเดียวที่เคยเเคร์เรา ถามเราว่า เราทำได้มั้ย โกรธเหรอ อ่าน นส.ยัง อาบน้ำยัง ต่อจากนี้ไม่มีเเล้ว ไม่มีเลยค่ะ เรารอเขาคนเดียว ระหว่างนั้นเริ่มมีคนเข้ามา เเต่เราไม่เปิดใจ สร้างกรอบตัวเอง รอเเค่เขา คือความรู้สึกมันบอกว่าเขาใช่ เขาคือคนที่เราวาดฝันไว้ตอนเด็กว่านิสัยงี้ๆ จนตอนนี้ผ่านมา1ปีเเล้ว มันยังทำให้เลิกคิดถึงไม่ได้เลยค่ะ เราอยากได้คำปลอบอะไรก็ได้ที่ทำให้เลิกคิดถึงเขาได้มั้ย ขอบคุณนะคะ