ฉันควรอยู่ หรือ ไป

สวัสดีค่ะ เราขอเริ่มเรื่องเลยนะคะ คือเรากับสามี เจอกันที่ทำงาน เราทำงานที่เดียวกันค่ะ หลังจากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ คบกัน แล้วหลังจากนั้นเราท้องค่ะ สามีบอกว่า จะดูแลเรากับลูกเอง  เรายังไม่ได้บอกแม่เรานะคะ เราอยากให้สามีเคลียร์กับแม่เขาก่อน ซึ่งพอเขาบอกแม่เขาไป แม่เขาโมโหมากค่ะ โวยวายมากับสามี หาว่า ที่เราท้องเพราะเราจับเขา (เราเพิ่งมารู้ตอนนี้ค่ะ ว่าบ้านสามีค่อนข้างฐาะนะดี)  สามีเราเขวค่ะ เริ่มมองเราอย่างที่แม่เขาว่า ประจวบกับตอนนั้น แฟนเก่าของสามี ก็ยังไม่จบกับสามี ยังเข้ามายุ่งเรื่องนี้ ซึ่งแฟนเก่าของสามี สนิทกับแม่สามีค่ะ  และตอนนั้นเรายอมรับเลยนะ ว่าสามียังติดต่อ ยังรักแฟนเก่าเขาอยู่ (เราแอบเห็นแชทที่คุยกันค่ะ)  พอหลังจากที่สามีเริ่มเขว ทางแม่เขาก็โทรมาหาเรา บอกให้เราไปเอาลูกออกค่ะ เขาจะออกเงินให้ ตอนนั้นเรานี่ใจสลายเลยค่ะ สามีไม่ห้ามแม่ ไม่ว่าอะไรแม่สักนิด ทั้งๆที่เป็นลูกเขา  แต่ถึงอย่างนั้นเรายังยืนยันว่าไม่เด็ดขาด เขาก็มาว่าเราว่า มีเงินเท่าไหร่ มีเงินเก็บหรอ ถึงจะเอาไว้น่ะ  แล้วพอเด็กออกมา จะต้องตรวจ DNA นะ เพราะไม่รู้ว่าจะใช่หลานเขามั้ย แล้วเขาก็วางสายไป หลังจากนั้น เขาก็ไปคุยกับสามี สามีเราเครียด แล้วบอกว่า เอาไว้ละกัน   แม่เขาก็โกรธและบอกว่ากันก็ดูแลกันเองไปนะ  แล้วเวลาก็ผ่านมาเรื่อยๆ สามีก็ดูแลเราดีค่ะ เรื่องอาหาร เรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่ระหว่างนี้เขาก็ติดต่อกับแฟนเก่า ทุกวัน! เขาบอกให้แฟนเก่าเขารอเราคลอด แล้วจะเลิกกับเราแล้วเอาลูกไว้   แล้วบอกให้แฟนเก่าเขารับลูกของเรา คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เรารู้มานี่คือ เราแอบอ่านแชทค่ะ  หลังจากนั้นเราปรี๊ดค่ะ เราโวยวาย เขากลับมาโกรธเราหาว่าเรา ที่ไปดู เรื่องส่วนตัวของเขา เรานี่หน้าชาเลยค่ะ คือเราเป็นเมียเขาแท้ วันนั้นเราท้องอยู่ประมาณ5เดือนด้วย เราทะเลาะรุนแรงค่ะ เขาโมโหมาก ตบหน้าเรา แล้วก็เดินหนีเราไปเลย  เราได้แต่เก็บความรู้สึกนี้ ไปเรื่อยๆ อดทนค่ะ เพราะเรารักเขา รักลูก เราอดทนเพื่ออยากเป็นครอบครัว  และในระหว่างที่เราท้อง เขาก็แอบไปหาแฟนเก่าเขา ทุกครั้งที่มีโอกาส เรารู้ทุกอย่าง แต่พูดอะไรไม่ได้สักอย่าง  ทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงคนนี้หลายครั้ง และลงเอยที่เราโดนตบเกือบทุกครั้ง  เรายอมรับว่าเจ็บนะ แต่ก็ทน เพราะเขาก็ดูแลเราไม่บกพร่อง แต่ตั้งแต่ท้องมา เขาไม่เคยพาเราไปหาหมอตามนัดเลย เพราะเขาทำงาน เราก็ไม่ว่าอะไร  ตลอดเวลาที่เราท้อง เราก็ทำงานประจำด้วย ทำงานบ้านด้วย ซึ่งเราอยู่หอพักค่ะ ชั้น4 เดินแบกตะกร้าผ้าขึ้นห้องตลอด เพราะงานบ้านสามีไม่เอาเลย เราทำอย่างนี้มาตลอดในระหว่างที่ท้อง จนเราท้องได้7เดือนกว่า เราถึงกลับไปเยี่ยมบ้านเราที่ต่างจังหวัดค่ะ และทางบ้านเราเพิ่งรู้ว่าเราท้องตอนนั้น  ที่บ้านเรากลับไม่ว่าอะไรเราสักคำ แถมยังดีใจมาก แต่เรื่องมันเกิดตรงที่เรากลับบ้าน แล้วสามีแอบไปนอนกับผู้หญิงคนนั้น ซึ่งเราก็มารู้ในแชทเหมือนเดิม หลังจากที่เรากลับจากบ้านมา   เราเก็บความเจ็บปวดเอาไว้ตลอดเวลาจนคลอด  เรื่องมันวุ่นวายตอนลูกเราคลอดนี่แหละค่ะ แม่เราอยากให้เราเอาลูกกลับไปเลี้ยงที่บ้าน ช่วงลาคลอด แต่ทางบ้านสามีเริ่มอยากมีบทบาทขึ้นมาเฉยๆ บอกว่าจะเอาไปเอง สามีเราได้คุยกับแม่เรา สามีเราบอกว่า ทางบ้านเขาพร้อมทุกอย่าง สามารถเลี้ยงหลานได้ดีกว่าแม่แน่นอน แล้วสามีบอกว่าบ้านเราไม่พร้อมสักอย่าง น่าจะลำบาก  เขาพูดแบบนี้จริงๆ แม่เราโกรธมากค่ะ แล้วต้องยอมรับว่าแม่เป็นคนแรงมาก เลยด่าเขาไป แล้วพาลไปด่าถึงพ่อแม่สามีในไลน์ด้วย คือมีเบอร์แล้วมันขึ้นบัญชีผู้ใช้ค่ะ จนเราตัดรำคาญเราขอกลับไปอยู่บ้าน เลี้ยงลูกแล้วค่อยมาทำงาน เหตุการณ์ก้ผ่านไป ในระหว่าง3เดือนที่เลี้ยงลูก สามี ไม่เคยช่วยค่าใช้จ่ายอะไรเลยสักอย่าง เพราะเขาถือว่า เราอยากเอาไปเลี้ยงเอง ก็ต้องดูแลเอง ทางบ้านเราก็ไม่ว่าอะไรค่ะ ไม่เรียกร้องอะไร เวลาผ่านไปจนถึงตอนเราจะกลับไปทำงาน  ทางบ้านเราก็ไม่อยากให้กลับ อยากให้อยู่ที่นั่นเลย เพราะเขาอยากเลี้ยงหลาน อยากให้ลูกอยู่ด้วย แต่เราต้องทำงาน และยอมรับว่าคิดถึงสามีค่ะ   แล้วหลังจากนั้น สามีกับเรามารับลูกเรา กลับมาบ้านสามี ซึ่งทางบ้านเราโกรธค่ะ ไม่อยากให้ไป แต่เราบอกไปว่า ไม่นานเราก็กลับ ซึ่งเรากับสามีออกจากงาน และกลับมาอยู่บ้านสามีที่ต่างจังหวัดค่ะ แม่สามีสั่งให้สามีกลับมา แต่เขาไม่ยินดีที่เรามาด้วย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะตามใจลูกชาย และอยากเห็นหลาน  (และที่สามีกลับมา คือเขาเลิกคุยกับแฟนเก่าแล้วค่ะ เขาบอกว่าเขาทำเพื่อลูก เพราะลูก!)  แล้วเหตุการณ์ก็ดำเนินมาแบบนี้ เราอยู่บ้านเขา เราทำทุกอย่างค่ะ งานบ้านทุกอย่าง แต่แม่เขาไม่เคยพอใจในสิ่งที่เราทำสักอย่าง สนใจก็แต่หลานที่เมื่อก่อนบอกจะไม่เอา เขาซัพพอร์ตลูกเราดีค่ะ เราก็คิดว่าเขาคงไม่น่ามีอะไร จนเราเริ่มหางานทำ แต่หายากค่ะ ต่างจังหวัด จนพ่อสามี บอกให้แม่สามีเอาเราไปฝากทำงานด้วย แม่สามีเราก็เอาเราไปทำงานที่เดียวกันด้วยค่ะ  แล้วตอนนั้นเราก็ทำงานไป สามีเรายังว่างอยู่ก็เลี้ยงลูกอยู่บ้านกับพ่อสามี เราก็ทำงานไปเรื่อยๆ  เงินเดือนออก ก็เก็บให้ลูก แล้วให้ค่าใช้จ่ายของลูกกับแม่สามีด้วย เราทำแบบนี้หลายเดือนค่ะ จนสามีเราสอบติดราชการ แล้วต้องย้ายไปประจำต่างจังหวัด เรื่องมันเกิดหลังจากที่สามีเราไป สามีจะกลับมาทีก็เดือนละ2ครั้งได้ วันนึง แม่สามีมาพูดกับเราว่า เทอจะกลับบ้านมั้ย ที่บ้านคงคิดถึงนะ ฉันก็ไม่คิดว่าเจ้าเอ จะเอาเทอมาด้วยฉันบอกเลยนะ ว่าที่ให้มันมา เพื่อที่ให้มันหนีเทอ ฉันถามถามมันแล้วว่าไม่มีเทอมีลูก มันอยู่ได้มั้ย เอบอกเออยู่ได้ ฉันก็เลยบอกว่า งั้นกลับบ้านเรา แต่มันก็พาเทอมาด้วย หรือว่าแม่เทอ ให้เทอมาเพราะมีจุดประสงค์อะไร มาเพื่ออะไร? ใครๆเขาก็อยากให้ลูกเจอคนดีๆ ไม่ใช่คนที่มาล้างผลาญ  คือเราฟังแล้วร้องไห้เลยนะ เรามาเพราะเราอยากอยู่กับสามีกับลูก  เราก็บอกเขาไป เขาก็ไม่เชื่อ หาว่าเรามาเกาะ  แล้วบอกอีกว่า ถึงไม่เราเรา ลูกเขาก็หาเมียใหม่ มีลูกใหม่ได้อีกสบาย  เราก็เช่นกัน มีผัวใหม่ได้ง่ายๆอยู่แล้ว   เขาพูดอย่างนี้จริงๆค่ะ  ตอนนั้นในใจเราแทบระเบิด  แต่เราต้องอดทน  แทบกราบเขา ขอโอกาสอยู่ต่อ เพื่อรอสามีเรา  เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ในเหตุการณ์ตอนนั้น     แล้วหลังจากเหตุการณ์ตอนนั้น เราก็ทำงานตลอด ทั้งงานในบ้านนอกบ้าน  ไม่เคยขาดตกบกพร่อง แต่มันก็มีเรื่องมาอีก คือหัวหน้าที่ทำงาน เขาสนิทกับแม่สามี บอกว่าเราเนี่ยทำงานผิดนะ  ชอบเถียง ชอบหน้างอ เหมือนคนมีปัญหาอะไรในใจ เขามีปัญหาที่บ้านหรือเปล่า  เคยได้ยินแม่เขาโทรมาเหมือนจะมีปัญหา       คือต้องบอกก่อนว่า แม่เราโทรมาหาจริงค่ะ แต่บอกให้เรากลับบ้านสักที อยากให้เรากลับบ้านทุกวัน เราก้บอกเราทนอยู่ก่อน    แล้วหลังจากที่เขาไปฟ้องแม่สามี วันนั้นแม่สามี ระเบิดใส่เราเลยค่ะ  คำพูดต่อไปนี้คือสิ่งที่เขาพูดกับเรานะคะ   ฉันจะทำยังไงกับเทอดี อยู่ที่ไหนคนก็เกลียด ที่ทำงานพลาด เพราะมีปัญหาอะไรนักหนา แม่เทอโทรมา ขอเงินเทอหรอ ไม่มีเงินผ่อนบ้านกันหรอ เทอมันคนขี้โกหก แม่เทออ่ะหน้าเงิน ฉันเชื่อใจอะไรเทอไม่ได้เลย ฉันก็ไม่อยากจะพูดนะ ของในบ้านหาย ใครๆก็คิดว่าเป็นเทอ (คือมีช่วงนึงที่ของเขาหายค่ะ แล้วช่วงนั้นเราไม่อยู่บ้านกัน อยู่แต่น้องชายสามี แล้วพาเพื่อนมาบ้าน แต่เราก็ไม่รู้อะไรมากนะคะ แต่เขาก็โทษเราไว้ก่อน)  ฉันว่าเทอกลับบ้านเถอะ หรือไปเช่าบ้านก็ได้ ฉันว่าไม่ไหวหรอกแบบนี้ ไม่รู้ว่าที่บ้านพ่อ แม่เทอ เขาสอนมายังไง ถึงเป็นคนแบบนี้  เหมือนจะดี แต่ก็ กว่าเดิม!!!! เราจี๊ดเลยค่ะ  แต่เรายังไม่ตอบอะไร อยากฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ     แล้วเขาก็บอกเหมือนเดิมว่า ลูกเขาควรได้เจอคนดีๆ   ส่วนเรายังสาวอยู่ หาผัวใหม่ได้สบาย ไปคิดเอาเอง ว่าเทอจะทำยังไง     ถ้าเจ้าเอยังจะเอาเทอเป็นเมียต่อไปก็เรื่องของมัน ฉันไม่เอาด้วยหรอก แล้วก็เดินหนีเราไป    เราเจ็บใจมาก แต่เราเลือกที่จะไม่เถียงคะ ทั้งที่อยากซัดหน้าใจจะขาด ติดที่คำว่าครอบครัว เรารอสามี   พอเรื่องเกิด เราโทรคุยกับสามีเลยค่ะ เล่าให้เขาฟังหมด  สิ่งที่เขาตอบคือ  อดทนสิ แม่เขาก็แบบนี้  เวลาทำอะไร ทำให้รอบคอบ จะได้ไม่โดน เดี๋ยวเราเก็บเงิน แล้วค่อยย้ายออกมา  หรือถ้าทนไม่ไหวก็ต้องไป  ....คือเราได้คำตอบแล้วคือ สามี ไม่มีความเห็นเลยค่ะ คิดว่าถ้ามีปัญหาอะไรคงเข้าข้างแม่ด้วยซ้ำ     จนเราอึดอัดมาก ร้องไห้เหมือนคนเสียสติ โทรเล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟังค่ะ แม่เรายื่นคำขาดให้เรากลับบ้าน พาหลานกลับมา มาอยู่บ้านเราเถอะ แม่ไม่ด่า แม่เป็นห่วง แม่ไม่เคยปล่อยให้เราลำบาก ไม่เคยทำกับเราขนาดนี้    เรานี่สองจิตสองใจค่ะ  คือถ้าเรากลับไป สามีก็จะเลิกกับเราแน่ เพราะเขาเคยบอกไปว่า ถ้าไปไม่ต้องมาอีก   แล้วถ้าเราไม่กลับ แม่เราก็ไม่ยอมค่ะ เขาไม่อยากให้เราอยู่ที่นี่อีกแล้ว  ใจเราก็อยากกลับบ้านใจจะขาดค่ะ    แต่ติดที่คำว่าครอบครัว และเรายังรักสามีอยู่มากค่ะ   ตอนนี้เราเครียดมากค่ะ หลังจากวันนั้นแม่สามีกดดันเราด้วยคำพูดทุกวัน จนเราไม่เป็นอันปกติเลย  เราควรทำยังไงดีค่ะ ช่วยแนะนำเราด้วยเถอะค่ะ  

ปล.เรื่องยาวหน่อยต้องขออภัยค่ะ  ขอบคุณนะคะ ที่อ่านจนจบ