เราคบกันมาปีนี้ปีที่ 7 ค่ะ
เริ่มที่ข้อดีก่อนนะคะมี ดังนี้ค่ะ
- ฐานะทางบ้านดีค่ะ พ่อเค้ารวย ไม่เจ้าชู้ ติดบ้าน ประหยัดมาก ไม่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่
- ฉลาดเรียนเก่ง หล่อ(เป็นเดือนตอนมหาลัย)
- ใครมาขอความช่วยเหลือมักใจอ่อนและช่วยเสมอ
- รายได้ที่มีหาร 2 แต่ก็รวมถึงรายจ่ายทั้งหมดก็หารด้วยทั้งหมด
ส่วนข้อเสียมีดังนี้ค่ะ
- ติดเกมส์มาก(เล่นไม่ต่ำกว่าวันละ 12 ชม.เลิกจากงานก็เล่นในคอม ทำงานก็เล่นในมือถือ
งานเป็นกิจการที่ทำต่อจากพ่อและก็เป็นธุรกิจที่ไม่ได้มีลูกค้ามากแต่กำไรต่อชิ้นเยอะ)
- เห็นแก่ตัว คิดถึงแต่ตัวเองเสมอ เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ไม่ยอมรับความผิดของตัวเอง
- พูดจาแข็งกระด้าง ไม่เคยอ่อนหวาน
- ไม่มีความเป็นผู้นำเรามักจะต้องเป็นผู้นำในหลายๆเรื่อง
- ไม่เคยไม่โมเม้นขอเป็นแฟน ไม่มีแพลนแต่งงาน ไม่พูดถึงอนาคตเลย
- ไม่เคยไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันเลยแม้แต่ครั้งเดียวเพราะไม่ชอบไปไหนเลยชอบเล่นเกมอยู่บ้าน
- ไม่คุยกับคนในครอบครัวตัวเองรวมถึงครอบครัวเราก็ไม่อยากไปเจอ
- ชอบใช้อารมณ์ เราจะไม่มีสิทธิ์หงุดหงิดใส่ก่อนไม่งั้นจะโดนสวนกลับ
- ตัวเองมีเงินในบัญชีไม่ถึงล้าน คงไม่คิดอะไรเพราะพ่อหาไว้ให้แล้ว
- 3 ปีหลังมีอะไรกันแค่ 3 ครั้งหรือปีละครั้วและไม่พยายามจะช่วยกันแก้ไขกลับนิ่งเฉย
- ขับรถไม่เป็นและไม่คิดจะขับ ไปไหนมาไหนเราขับให้นั่ง
- ทะเลาะกันจะขึ้นขึ้นกู ด่าคำหยาบทั้งที่เคยขอแล้วหลายครั้งมากก็ยังทำ
- เวลาเราทำอะไรขอให้ได้ติไว้ก่อนไม่เคยชมเลย ต้องเค้นเอาถึงจะยอมบอกว่า”ก็ดี”
- ไม่ให้ไปทำงานข้างนอก ไม่ให้ทิ้งเค้าให้อยู่ร้านคนเดียว
- เวลาคิดจะริเริ่มทำอะไรจะขัดจะติไม่เคยสนับสนุนความคิดเราแม้แต่อย่างเดียว
- เคยไม่มีรายได้เลยติดกัน 3 เดือน หลังจากนั้นได้แค่คนละหมื่นเรื่อยมาเพราะไม่มีลูกค้า
แต่ก็ยังไม่เป็นเดือดเป็นเป็นร้อนมากเท่าไหร่หวังแค่ว่าเดือนต่อไปและเดือนต่อไปคงดี
- เวลาออกไปห้างมักจะทะเลาะกันบ่อยจนแทบจะทุกครั้งเพราะมันมักจะมีเรื่องที่เค้าไม่พอใจเราอยู่เสมอ
เช่น เค้าอยากกินของหวานในร้านข้าว แต่เราอิ่มเราไม่อยากกินก็จะโกด
คือเรื่องมักจะมาจากเราทำหรือเลือกอะไรที่ไม่ตรงใจเค้า
- เลี้ยงหมา 2ตัวด้วยกัน เราเป็นคนดูแลทั้งหมด เก็บอึเก็บฉี่หาอาหารอาบน้ำ
เค้าไม่เคยมีน้ำใจช่วยเราเองเลยเว้นเราขอให้ข่วยในบางครั้ง
ทั้งหมดทั้งมวลเค้าก็เป็นของเค้าเรื่อยมาตลอด 7 ปีเต็มแหละ เราเคยไม่ยอม
เราเคยเป็นตัวของตัวเองช่วง 2 ปีแรก ผลคือทะเลาะกันทุกวันตลอด 2 ปี
หลังจากนั้นเราจึงยอมเค้ามาโดยตลอดเพราะเรารักเค้า เราไม่อยากทะเลาะกับเค้า
เราอยากเห็นเค้ามีความสุข เราคิดตลอดว่าเราอยากได้คนแบบไหนให้ทำแบบนั้น
คิดถึงใจเค้าใจเราตลอด
แต่ในวันนี้เราอายุ 25 แล้ว เรายังไม่มีอะไรมั่นคงในชีวิตเลย อยู่ด้วยกันตั้งแต่ตอนเรียน
จนตอนนี้เรียนจบงานการก็ไม่ได้ทำงานเพราะช่วยกิจการเค้า
หลายคนบอกว่าก็ดีแล้ว.. ชอบหรอลำบากกัดก้อนเกลืออ่ะ
แต่นี่ไม่ลำบากแต่ก็ไม่ได้มั่งคั่งนี่คะ แค่พอมีพอกินไปแต่ละเดือน แถมแต่งงานก็ยังไม่มีแพลนจะแต่ง
พ่อแม่ทั้ง 2 ฝ่ายก็ยังไม่เคยเจอกัน แต่พ่อแม่เรารักเค้าเพราะเห็นว่าเค้าเป็นคนดีตามข้อดีในข้างต้น
แบบที่ผู้ใหญ่เค้าคิดนั่นแหละ เราไม่อยากบอกข้อเสียกลัวเค้าจะไม่สบายใจ
ส่วนพ่อแม่เค้าก็แล้วแต่ลูกเค้าว่าจะแต่งจะพูดคุยจะยังไงให้ลูกตัดสินใจ
มันคล้ายๆนะคะ คล้ายๆความอดทนที่มีมันเริ่มจะหมด
ความรักที่เคยมีล้นใจมันเริ่มจะจางเหมือนมันจะเลือนลางเต็มทีแล้วค่ะ
เราควรจะเอายังไงต่อดีหรอคะ.. ?
ขอบคุณทุกคนมากค่ะที่ช่วยแนะนำ
เมื่อเขียนถึง..ข้อดีและข้อเสียของแฟนเรา เราจะเอาไงต่อไปดี.. ?
เริ่มที่ข้อดีก่อนนะคะมี ดังนี้ค่ะ
- ฐานะทางบ้านดีค่ะ พ่อเค้ารวย ไม่เจ้าชู้ ติดบ้าน ประหยัดมาก ไม่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่
- ฉลาดเรียนเก่ง หล่อ(เป็นเดือนตอนมหาลัย)
- ใครมาขอความช่วยเหลือมักใจอ่อนและช่วยเสมอ
- รายได้ที่มีหาร 2 แต่ก็รวมถึงรายจ่ายทั้งหมดก็หารด้วยทั้งหมด
ส่วนข้อเสียมีดังนี้ค่ะ
- ติดเกมส์มาก(เล่นไม่ต่ำกว่าวันละ 12 ชม.เลิกจากงานก็เล่นในคอม ทำงานก็เล่นในมือถือ
งานเป็นกิจการที่ทำต่อจากพ่อและก็เป็นธุรกิจที่ไม่ได้มีลูกค้ามากแต่กำไรต่อชิ้นเยอะ)
- เห็นแก่ตัว คิดถึงแต่ตัวเองเสมอ เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ไม่ยอมรับความผิดของตัวเอง
- พูดจาแข็งกระด้าง ไม่เคยอ่อนหวาน
- ไม่มีความเป็นผู้นำเรามักจะต้องเป็นผู้นำในหลายๆเรื่อง
- ไม่เคยไม่โมเม้นขอเป็นแฟน ไม่มีแพลนแต่งงาน ไม่พูดถึงอนาคตเลย
- ไม่เคยไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันเลยแม้แต่ครั้งเดียวเพราะไม่ชอบไปไหนเลยชอบเล่นเกมอยู่บ้าน
- ไม่คุยกับคนในครอบครัวตัวเองรวมถึงครอบครัวเราก็ไม่อยากไปเจอ
- ชอบใช้อารมณ์ เราจะไม่มีสิทธิ์หงุดหงิดใส่ก่อนไม่งั้นจะโดนสวนกลับ
- ตัวเองมีเงินในบัญชีไม่ถึงล้าน คงไม่คิดอะไรเพราะพ่อหาไว้ให้แล้ว
- 3 ปีหลังมีอะไรกันแค่ 3 ครั้งหรือปีละครั้วและไม่พยายามจะช่วยกันแก้ไขกลับนิ่งเฉย
- ขับรถไม่เป็นและไม่คิดจะขับ ไปไหนมาไหนเราขับให้นั่ง
- ทะเลาะกันจะขึ้นขึ้นกู ด่าคำหยาบทั้งที่เคยขอแล้วหลายครั้งมากก็ยังทำ
- เวลาเราทำอะไรขอให้ได้ติไว้ก่อนไม่เคยชมเลย ต้องเค้นเอาถึงจะยอมบอกว่า”ก็ดี”
- ไม่ให้ไปทำงานข้างนอก ไม่ให้ทิ้งเค้าให้อยู่ร้านคนเดียว
- เวลาคิดจะริเริ่มทำอะไรจะขัดจะติไม่เคยสนับสนุนความคิดเราแม้แต่อย่างเดียว
- เคยไม่มีรายได้เลยติดกัน 3 เดือน หลังจากนั้นได้แค่คนละหมื่นเรื่อยมาเพราะไม่มีลูกค้า
แต่ก็ยังไม่เป็นเดือดเป็นเป็นร้อนมากเท่าไหร่หวังแค่ว่าเดือนต่อไปและเดือนต่อไปคงดี
- เวลาออกไปห้างมักจะทะเลาะกันบ่อยจนแทบจะทุกครั้งเพราะมันมักจะมีเรื่องที่เค้าไม่พอใจเราอยู่เสมอ
เช่น เค้าอยากกินของหวานในร้านข้าว แต่เราอิ่มเราไม่อยากกินก็จะโกด
คือเรื่องมักจะมาจากเราทำหรือเลือกอะไรที่ไม่ตรงใจเค้า
- เลี้ยงหมา 2ตัวด้วยกัน เราเป็นคนดูแลทั้งหมด เก็บอึเก็บฉี่หาอาหารอาบน้ำ
เค้าไม่เคยมีน้ำใจช่วยเราเองเลยเว้นเราขอให้ข่วยในบางครั้ง
ทั้งหมดทั้งมวลเค้าก็เป็นของเค้าเรื่อยมาตลอด 7 ปีเต็มแหละ เราเคยไม่ยอม
เราเคยเป็นตัวของตัวเองช่วง 2 ปีแรก ผลคือทะเลาะกันทุกวันตลอด 2 ปี
หลังจากนั้นเราจึงยอมเค้ามาโดยตลอดเพราะเรารักเค้า เราไม่อยากทะเลาะกับเค้า
เราอยากเห็นเค้ามีความสุข เราคิดตลอดว่าเราอยากได้คนแบบไหนให้ทำแบบนั้น
คิดถึงใจเค้าใจเราตลอด
แต่ในวันนี้เราอายุ 25 แล้ว เรายังไม่มีอะไรมั่นคงในชีวิตเลย อยู่ด้วยกันตั้งแต่ตอนเรียน
จนตอนนี้เรียนจบงานการก็ไม่ได้ทำงานเพราะช่วยกิจการเค้า
หลายคนบอกว่าก็ดีแล้ว.. ชอบหรอลำบากกัดก้อนเกลืออ่ะ
แต่นี่ไม่ลำบากแต่ก็ไม่ได้มั่งคั่งนี่คะ แค่พอมีพอกินไปแต่ละเดือน แถมแต่งงานก็ยังไม่มีแพลนจะแต่ง
พ่อแม่ทั้ง 2 ฝ่ายก็ยังไม่เคยเจอกัน แต่พ่อแม่เรารักเค้าเพราะเห็นว่าเค้าเป็นคนดีตามข้อดีในข้างต้น
แบบที่ผู้ใหญ่เค้าคิดนั่นแหละ เราไม่อยากบอกข้อเสียกลัวเค้าจะไม่สบายใจ
ส่วนพ่อแม่เค้าก็แล้วแต่ลูกเค้าว่าจะแต่งจะพูดคุยจะยังไงให้ลูกตัดสินใจ
มันคล้ายๆนะคะ คล้ายๆความอดทนที่มีมันเริ่มจะหมด
ความรักที่เคยมีล้นใจมันเริ่มจะจางเหมือนมันจะเลือนลางเต็มทีแล้วค่ะ
เราควรจะเอายังไงต่อดีหรอคะ.. ?
ขอบคุณทุกคนมากค่ะที่ช่วยแนะนำ