ช่วยผมด้วยครับ //ผมแย่แล้ว ..แต่ยาวนะ

ผมต้องการความช่วยเหลือ โดยเฉพาะจากคุณผู้หญิง หรือชายก้อได้ที่รู้จริงนะครับ ไม่ตอบเอามันส์หรือสนุกสะใจ ก่อนอื่นผมต้องเล่าความจริงเพื่อเป็นข้อมูลก่อน(บางเรื่อง บางครั้งโปรดอย่ามองว่าผมโอ้อวด)เมื่ออ่านจบจะด่าให้ผมสำนึกก้อได้ ปัจจุบันผมอายุเิน55ปีแล้วครับ แต่งงานแล้ว ความรู้ระดับ ป.ตรี ภรรยาอายุน้อยกว่าเกือบสิบปี (จบ ป.โท ก่อนแต่ง)มีบุตร2คน ชาย20กว่า หญิง13 ผมเคยทำงานจริงจังไม่เกิน3ปีหลังจากปี41 ตกงานให้ภรรยาเลี้ยง ตั้งแต่หนุ่มๆ อบายมุขทุกอย่างเอาหมด ยกเว้นยา และสิ่งที่ถนัดคือการพนัน หลังจากผมตกงานรายได้หลักของผมคือสิ่งที่ผมถนัดแต่ก้อเพียงพอ ที่จะช่วยค่าใช้จ่ายในครอบครัวได้(ปัจจุบันเป็นปึกแผ่น)ปัญหาเริ่มจากหลังแต่งงานไม่เกิน1ปีเรามีบุตรชาย1คน หลังจากภรรยาครอด ผมสารภาพเลยครับ ไม่อยากร่วมหลับนอนกับแฟนเลยจนลูกอายุ6ขวบ(เรามีสัมพันธ์กันไม่เกิน3ครั้ง)แฟนขอให้มีลูกอีกคน แฟนหาวันไข่สุก ผมก้อฝืนใจทำ(ปัญหาข้อที่1.คือ ผมเป็นอะไรทำไมผมไม่อยากมีสัมพันธ์กับแฟนทั้งๆที่แฟนยังสาวอายุตอนนั้นผม33แฟน26) แล้วก้อได้ลูกสาว หน้าตาเหมือนผมเป๊ะ แล้วเราก้อหาพี่เลี้ยง ให้ลุกสาว ได้มาก้อเข้าๆออกๆ2-3คน จนในที่สุดปี48เราได้เด็กจาก สปป.ลาว มาคนนึงอายุประมาณ14เธอตัวเล็กๆหน้าตาบ้านๆ พอได้พี่เลี้ยงมาผมเริ่มมีความคิด ที่จะใช้(วิชามาร)เพื่อที่จะผูกมัดเด็กเอาไว้ไม่ให้ไปไหน ไม่เินปี50 ผมก้อจัดการตามที่คิดสำเร็จ (ด้วยความเต็มใจไม่มีการใช้กำลัง เด็ก14-15 ผมห่างจากเด็กเกือบ30ปี)ตั้งแต่ครั้งแรก ผมมีความรู้สึกผิด และเสียใจในการกะทำของตัวเองมาก แต่แปลกที่ผมกลับมีความต้องการกับเด็กคนนี้มาก เช้าภรรยาทำงาน กลางวัน เด็กคือภรรยาผม แต่ทุกครั้งผมจะพูดกับเด็กว่าอย่ารักผม ผมกลัวเธอทุกข์แล้วจะแสดงอาการให้แฟนผมจับได้ ผมเคยพูดกับเธอ ว่าที่ผมทำอย่างนี่เพราะอยากให้เธออยู่เลี้ยงน้อง ตลอดเวลาที่เธออยู่กับผมเธอไม่เคยไปไหน ไม่เคยกลับบ้าน จนน้องขึ้น ป.3 เธอขอกลับบ้าน ผมได้ให้เงินเธอไป15000 เงินเดือนเธอ4500 เธอไม่ให้ผมไปส่ง(แต่เธอมีโทรศัพท์ใช้ติดต่อเพื่อนๆหลังจากเรามีอะไรกันครั้งแรกผมให้เงินเธอไป5000)เธอนั่งแท๊กซี่ไป ก่อนไป1วันเรามีอะไรกันอีก แล้วผมก้อพูดว่าอย่ารักผมเธอเฉย แต่เอามือมาแตะหลังผม แล้วก้อปล่อย ไม่มีน้ำตาแม้สักนิดได้แค่มอง พอเช้าเธอก้อไปมีแท๊กซี่มารับ น้องร้องไห้ เธอร้องไห้ แล้วเธอก้อไป หลังจากนั้น เดือนละ1ครั้งเธอจะโทรหาผม เธอบอกที่ลาวไม่มีสัญญานโทรศัพท์ ทุกครั้งผม และเธอไม่เคยบอกคิดถึงกันเลยสักครั้ง( แต่ผมสารภาพจากใจ ใจผมแทบแตก ตอนเธอก้าวขึ้นรถไป หลังจากนั้นผมคิดถึงเธอและวิ่งทุกวัน เพื่อให้ลืม จนเดี๋ยวนี้วิ่งวันละเกือบสิบกม.)จนเดือนที่เจ็ด เธอโทรมาอีกขณะนั้นเธออายุประมาณ21-22 ผมถามเธอว่ามีแฟนหรือยัง เธอตอบว่ามีแล้ว ผมทั้งโกรธ ทั้งหวง ด่าว่าอย่างรุนแรงบอกให้เธอกลับมา เธอร้องไห้แล้วเธอก้อกลับมาอีก ในฐานะเด็กรับใช้ แฟนผมให้เงินเดือน5000 พอมาอยุ่ที่บ้าน ผมไม่เคยพูดถึงเรื่องเธอมีแฟน แต่เธอสารภาพว่าไม่ใช่เรื่องจริง เธอแค่อยากรู้ว่าผมรักเธอบ้างใหม เธอเลยพูดไปอย่างนั้น แล้วที่เธอออกไปจากบ้านเธอไม่ได้กลับไปลาวแต่เธอทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ในกทม. เธอกลับมาอยู่กับผม อีก2ปี ตอนนี้เธอเริ่มคบผู้ชาย ซึ่งผมไม่เคยหวงผมมีความรู้สึกอยากให้เธอ มีครอบครัว ผมบอกเธอถ้าเจอคนดีให้เอาเลย เธอไม่เคยปิดบังเรื่องผู้ชาย แต่ตลอดเวลาเธอไม่ไปไหน อยู่ด้วยกันตลอด (โดยแฟนผม ไม่รู้ แต่.ผมคิดว่ารู้)เพาะแฟนพูดว่าค่าจ้างโครตถูก ซึ่งขนะนั้นค่าแรง เด็กรับใช้ ประมาณ10000บาท จนมาวันนึงเธอมาพูดกับผมว่าเธอจะแต่งกับคนลาวด้วยกัน จะกลับบ้าน ผมสนับสนุนเธอทันที เธอขอออกไปข้างนอก เธอบอกว่าออกไปวันนี้เธอต้องเสียตัวแน่ แต่ผมก้อไม่ว่าอะไรกลับยุเธอ เธอหายไปคืนนึง ตัวผมเองเริ่มรู้สึกหวงอย่างรุนแรง นอนไม่หลับโกรธ พอเช้าเธอกลับมา ผมกับภรรยาไม่พูดอะไร เธอขึ้นนอน หลังจากภรรยาผมไปทำงาน เด็กๆไปเรียนกันหมดแล้ว เธอลงมาพร้อม หน้าตาที่บวมเพราะร้องให้มาตลอดหลังจากกลับมา ผมถามแต่ไม่ได้ดุด่า เธอสารภาพว่า ถ้าเธอเสียตัวให้ คนใหม่ เธอจะลืมผมได้ แต่มันไม่ใช่ เธอกลับรู้สึกผิด ที่เธอทำเพราะเธอไม่อยากตกในสภาพที่เป็นอยู่แบบนี้ เธออยากไปทำงานที่อื่นที่เงินเดือนมากกว่า เเต่ เธอไปไม่ได้ ผมรู้อย่างนั้นผมเสียใจอย่างรุนแรง ความรู้สึกว่าเมียมีชู้