คือน้องผมเป็นคนที่ติดเกมส์มากเล่นจนไม่รู้เดือนรู้ตะวันเล่นจนไม่รู้ว่าโลกภายนอกมันเป็นยังไง เล่นจนเลิกเรียนไปเลย บ้านผมมีแค่ ยาย ตา ลูกผมแล้วก็แฟนผม ยายกับตาก็แก่มากแล้ว แกก็มาคอยจี้น้องผมไม่ไหวแล้ว ก็มีแต่ผมทำทุกวิธีแล้วก็ไม่ยอมลดลงเลยซักนิดมีแต่มากขึ้น พอตัดเน็ตก็โมโหจะฆ่าตัวตาย เห้อ
ผมละเหนื่อยใจไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี ถ้าเล่นแล้วรู้จักเรียน ถ้าไม่เรียนก็รู้จักหางานทำ ผมก็จะไม่ว่าอะไรเลยนี่ไม่เอาอะไรเลยซักนิด ตื่นก็สายนอนก็ดึก ลืมตามาก็เปิดคอมเลย จากที่เพื่อนๆน้องผมเคยมาหามาเที่ยวบ้าน ทุกวันเดี๋ยวนี้ไม่มีเลยซักคนเดียว มีแต่เพื่อนในโลกออนไลน์ของมัน ที่คุยกันแบบรู้แค่ชื่อ แต่ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง จะทิ้งมันก็ไม่ได้ ยังไงมันก็น้อง อายุน้องผมตอนนี้ก็ 18 ติดเกมส์มาน่าจะตั้งแต่เลิกเรียนเมื่อ 4 ปีก่อน ก็ติดมา 4 ปี ชีวิตมันวนเวียน แบบนี้มาตลอด 4 ปี กินเล่นนอน ทุกอย่างคือหน้าคอม พอผมบ่นให้ไปหางานทำ มันก็บอกว่ายังไม่ถึงเวลา พอผมโทรไปบอกแม่ แม่ก็บอกแม่ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว แม่ผมทำงานอยู่ต่างประเทศครับ เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ผมไม่รู้จะทำยังไงกับไอน้องคนนี้แล้ว มีวิธีอะไรพอจะแนะนำผมบ้างใหมครับ ที่ผมเล่าไปนี่แค่น้ำจิ้มนะครับ ยังมีอีกยาว จนผมเหนื่อยกับมันละ .
จะแก้ปัญหากับเด็กติดเกมส์ยังไงดี
ผมละเหนื่อยใจไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี ถ้าเล่นแล้วรู้จักเรียน ถ้าไม่เรียนก็รู้จักหางานทำ ผมก็จะไม่ว่าอะไรเลยนี่ไม่เอาอะไรเลยซักนิด ตื่นก็สายนอนก็ดึก ลืมตามาก็เปิดคอมเลย จากที่เพื่อนๆน้องผมเคยมาหามาเที่ยวบ้าน ทุกวันเดี๋ยวนี้ไม่มีเลยซักคนเดียว มีแต่เพื่อนในโลกออนไลน์ของมัน ที่คุยกันแบบรู้แค่ชื่อ แต่ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง จะทิ้งมันก็ไม่ได้ ยังไงมันก็น้อง อายุน้องผมตอนนี้ก็ 18 ติดเกมส์มาน่าจะตั้งแต่เลิกเรียนเมื่อ 4 ปีก่อน ก็ติดมา 4 ปี ชีวิตมันวนเวียน แบบนี้มาตลอด 4 ปี กินเล่นนอน ทุกอย่างคือหน้าคอม พอผมบ่นให้ไปหางานทำ มันก็บอกว่ายังไม่ถึงเวลา พอผมโทรไปบอกแม่ แม่ก็บอกแม่ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว แม่ผมทำงานอยู่ต่างประเทศครับ เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ผมไม่รู้จะทำยังไงกับไอน้องคนนี้แล้ว มีวิธีอะไรพอจะแนะนำผมบ้างใหมครับ ที่ผมเล่าไปนี่แค่น้ำจิ้มนะครับ ยังมีอีกยาว จนผมเหนื่อยกับมันละ .