เราควรไปพบจิตแพทย์รึป่าวคะ? หรือที่เราเป็นแบบนี้เป็นเพราะเรานอนดึก ?

ปัจจุบัน เรากลายมาเป็นที่ค่อนข้างลุกลี้ลุกลนหรือล้นหลามเวลาจะทำอะไรค่ะ โดยเฉพาะตอนสอบหรือตอนออกไปพูดหน้าห้องรู้สึกกดดันตัวเองมากเลยค่ะ สตินี่หลุดไปไกลเลย และปัจจุบันมันเริ่มเป็นมากขึ้นเรื่อยๆ คือ เพื่อนให้เราไปจำบทมาเพราะเราต้องออกไปพีเซนกับมันที่หน้าห้องค่ะ สอนซ้อมคือจำได้ พูดได้ แต่พอไปถึงหน้าห้อง เห็นหน้าเพื่อนเห็นหน้าอาจารย์ที่มองดูเรา อยู่ดีๆ เราลืมไปหมดค่ะ ไม่รู้เรื่องเลยทั้งที่เป็นไปไม่ใด้ที่จะไม่รู้เรื่องเพราะเราค่อนข้างมั่นใจกับมันมาก จนไม่ใด้คะแนนสักคะแนนค่ะ เหมือนกับเราเตรียมบทเรียนไว้ทุกอย่างเรากลับจำไม่ใด้เลยแถมรู้สึกกดดันความรู้สึกตัวเองมากและที่เราเจ็บใจที่สุดคือ วันนี้เราสอบการแปลค่ะ อยู่ดีๆ หัวเราก็โล่ง จำอะไรไม่ใด้เลย  หายไปหมด นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกอยู่ดีๆก็มีคำถามเข้ามาในหัว ฉันกำลังทำอะไรอยู่

\\\ เราโทรไปปรึกษากับแม่ แม่บอกว่า เราไม่จำเป็นต้องไปจิตแพทย์หรอก แม่บอกการที่เราควบคุมสติไม่ใด้ จำอะไรไม่ใด้เป็นเพราะเรานอนดีก เรานั่งคัดคันจิ อ่านไวยากรณ์จนถึงตี 2คึ่งทุกวัน ตื่น 7โมง คือมีบางช่วงเลิกบ่าย เราก็กลับมานอนสัก 2~3ชั่วโมงนะ แล้วตอนดึกก็อ่านหนังสือ คือเราชอบอ่านช่วงดึกค่ะรู้สึกอ่านแล้วจำได้ดี คือ สัก 5ทุ่มคือเริ่มอ่าน จบเมื่อไรก็นอนช่วงนั้น แล้วคือ ตอนม.ปลายเราก็ทำแบบนี้บ่อยนะแต่ก็ไม่เห็นเป็นอะไรมากเท่าปัจจุบันเราเลยไม่รู้ว่าเกี่ยวไหม ว่าการที่เราไม่มีสติเพราะนอนดึก