กาต้าเหมือนไม่มีอะไร แต่มี ไทยเหมือนมีอะไร แต่ไม่มี เราได้บอล เขาเพรส เขาได้บอล เรายืนดู คงชนะหรอก

พอได้ประตูนำไทย   เล่นเคาะบอลในแดน    ยืนนิ่ง ถ้าไทยไม่เข้าบอล  อัฟกานิสถานก็จะยืนนิ่งๆ ถ่วงเวลา รอให้ไทยไล่บีบเพรส   ช่องโหว่ปรากฎ  จึงสวนกลับ พอไทยตั้งโซนรอเขาบุกบ้า

เจแปนเวย์ สำหรับผมส่วนตัวคิดว่า ต้องเป็นทรงบอลที่ไล่เพรสแดนกลาง พยายามเอาบอลกลับมาให้เร็วที่สุด พอตัดบอลได้ก็ใช้จังหวะน้อยๆ ในการเข้าทำ แต่ที่เห็นคือ ไม่ไล่บอล ไม่บีบ ไม่เพรสอะไรเลย เกมบุกก็ได้แต่เคา

คือเล่นในเวมบีย์ โอกาสยิงแทบจะไม่มี ครองบอลเยอะก็จริงแต่เคาะบอลไปมา คืนหลังตลอดไม่มีเลี้ยงกินตัวเพื่อจะบุก เล่นเนื่อยมาก นี้คัดฟุตบอลโลกแต่ดูนักเตะไม่กระหายชัยชนะเลย ทั้งๆที่อายุน้อยๆกัน เพรสชั่นไม่มี

1.เจขยับทุกจังหวะ 2.เจพยายามอยู่ในตำแหน่งที่พลิกบอลได้ 3.ไม่ว่าจะกลางสนาม หรือแดนบน เจพร้อมแต่เพื่อนไม่จ่ายจริงๆ 4.กลับกันคือพอแปะออกด้านข้างก็ทำบอลเสียซะงั้น 5.บอลที่เค้าเพรสได้ผลก็คือบีบให้ออกด้านข

(ทีมชาติไทยกับเพรสซิ่งที่หายไป) ทำไมวันนี้เข้าถึงไม่เพรสซิ่ง ลูกเเรกสารัชไม่เข้า ยืนมองบอลด้วยส่ายตา กรกชไม่บีบ ยืนมองบอลด้วยสายตา กองหลังจดๆจ้องๆ เหมือนคนป่วยไม่มีเเรง คือ มันเกิดอะไรขึ้น..... เราครอ

นำสัก1-0   2-0   สปีดบอลจะตก  เล่นช้าลง  เน้นเคาะบอลไปมา     แต่ไม่เข้าทำ      เผาเวลาไปเรื่อย เพื่อถ่วงเวลา+เก็บแรงไปนัดหน้า    ถ้าคู่แข่งเพรส

เวียดนามไม่ว่าจะเจอทีมไหน ก็ตั้งรับในโซน เพรสหน้าประตูตัวเองเป็นหลัก ด้านข้างมีรอง2ชั้น ไม่มีแพ้  มีแต่เสมอกับชนะ แต่พอทีมชาติไทยเล่นตั้งรับ มักจะไม่เพรสเขา ตั้งรับ มองบอล ไม่บีบ ไม่ไปปะทะก

นำแล้วดึงช้า  ถ่วงเวลา  เล่นชัวร์ๆ     เคาะบอลช้าๆ เพื่อบีบให้คู่แข่ง  ต้องรีบเพรสซิ่งเพื่อแย่งบอลคืน   นั่นหมายความว่า  ช่องโหว่จะปรากฎ  ให้เรายิงฝั่ง  ส

สังเกตทีมใหญ่ๆ    บางทีม   เวลาโดนบีบ  ไม่คิดจะแก้เพรสซิ่งหรอกครับ   โยนยาวให้หน้าเป้าเก็บ  ถ้าเสียบอลก็รุมบีบเพรสซิ่งแดนบนเลย บางทืไม่คิดจะต่อบอล หรือ เลี้ยงกินตัว สู้