เคยไหม เป็นฝ่ายที่เบื่อที่ต้องการจะเลิกและบอกเลิก แต่สุดท้ายกลับรู้สึกเจ็บเอง ?

เราคบกับแฟนมา4ปี ที่ผ่านมาเราไม่เคยเชื่อใจไว้ใจเขาเลย ตามหึงตามหวงทุกอย่างทุกเรื่องประหนึ่งเป็นนางมารร้าย(จนเขาบอกว่าที่คบกันมันเป็นเวรกรรมหรือความรักกันแน่) แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งประมาณเดือนมีนาคม เขาต้องไปทำตามหน้าที่ที่ต่างจังหวัดเป็นเวลา1ปีเต็ม เราก็ร้องห่มร้องไห้ทุกข์ทรมาณมากเพราะไม่เคยจะต้องแยกจากกันเลย ถึงขั้นที่กินไม่ได้นอนไม่หลับตลอดระยะเวลาที่เขาอยู่ต่างจังหวัดเราทะเลาะกันหนักถึงหนักมาก มีเรื่องราวต่างๆถาโถมเข้ามา เราคิดมากเราระแวงจากที่ไม่เคยเชื่ออยู่แล้วยิ่งเจอสถานการณ์แบบนี้ยิ่งไปกันใหญ่ เราตัดสินใจบอกเลิกเขาแต่เขาก็ไม่ยอมเลิก เขาเลยตัดสินใจกลับมาเพื่อที่จะอยู่ด้วยกัน ความรู้สึกเราตอนนั้นคือมันหมดไปแล้ว เราไม่รู้สึกอะไรอีกแล้วเราชินและชาไปหมดแล้ว แต่ถามว่ารักไหมเราก็กล้าตอบได้อย่างเต็มปากนะว่ารัก ช่วงที่เขากลับมาประมาณเดือนเมษายน เวลาผ่านไปเราก็ยังติดต่อคุยกันโทรศัพท์บ้างเฟสบ้าง แต่ความรู้สึกเรามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ประมาณเดือนมิถุนายนเราเลยตัดสินใจที่จะตัดความสัมพันธ์อย่างจริงจังเขาก็ยังคงตามง้อตามตื๊อเรามาเรื่อยๆจนถึงเดือนนี้ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม เขาคงทนไม่ไหวกับความสัมพันธ์แบบนี้แล้วมั้ง เขาตัดสินใจที่จะปล่อยเรา แล้วหลังจากวันนั้นจนถึงวันนี้เราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย เขาเปลี่ยนทุกๆอยาง เราเลยตัดสินใจบล็อคทุกๆอย่างเช่นกัน หวังว่ามันจะจบลงง่ายๆ แต่ไม่เลยความรู้สึกเรามันกลับเจ็บปวดแค่ฟังเพลงเศร้าๆน้ำตาก็ไหลอ่ะ เราไม่เข้าใจตัวเองจริงๆทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ทั้งที่เราควรจะดีใจเราควรจะพอใจกับสิ่งที่เราเลือก ยิ่งเราไปเห็นสิ่งที่เขาเปลี่ยนมันก็ทำให้เรารู้สึกแปลกๆเหมือนว่าเขามีคนใหม่ยังไงอย่างงั้น มันยิ่งทำให้เราเจ็บปวดเท่าทวีคูณ นี่เรายังคิดไม่ออกเลยจริงๆว่าถ้าเขามีคนใหม่แล้วเราจะทำใจได้หรือปล่าว ทั้งที่เราควรยินดีเพราะเราเป็นคนตัดสินใจเดินออกมาเอง
ปล.ที่เรารู้สึกเฉยชาไม่ใช่เพราะเรามีคนอื่นนะ เราไม่ได้มีใคร เราต้องการอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันมั่วมันกลับกันไปหมดแล้ว
ถ้าถามว่าอากกลับไปคบกันเหมือนก่อนไหม ก็ตอบเลยว่าไม่ แต่ถ้าจะต้องเห็นเขาไปมีความสุขกับคนใหม่เราก็ทำใจไม่ได้ งงว่ะงงในงง
#ขอคำปรึกษาทีค่ะ #ด่าได้แต่อย่าแรง