PBRU สาขาFoodsciหน้าตาดีทุกคน ไม่พูดเยอะเจ็บคอ

สาขาผมมันหน้าตาดีทุกคนอยู่เเล้วโดยเฉพาะปี1 หยอกๆ 555555



จริงๆไม่เกี่ยวกับด้านบนหรอกครับ

ผมจะมารีวิวความในใจของสาขาของผมเฉยๆ

เริ่มตั้งเเต่วันวันเเรก ที่ผมได้เข้ามาที่นี้ผมก็รู้สึกท้อตั้งเเต่วันเเรกเลย เพราะเข้ามาไม่ถึง1 ชม รุ่นพี่ก็ฉีกกระดาษป้ายชื่อผมหมดเลย (ขอไม่เอ่ยชื่อรุ่นพี่) ตอนนั้นผมก็รู้สึกเสียใจมากอยากจะร้องให้อยู่ตรงนั้นเลยโครตเสียความรู้สึกเเละไม่ชอบเลยที่ทำกับผมเเบบนั้นผมก็ไม่รู้ว่าที่พี่เค้าทำเเบบนั้นเพื่ออะไรกัน ผมก็ตั้งคำถามให้ตัวเองนะตอนนั้น?เเละผมหวังว่ามันคงมีคำตอบในสักวัน มั่งงงงงงงงงงงงงง! ผ่านมาอีกวันผมก็ได้เเชร์โพสๆนึงที่เกี่ยวกับเรียนเพราะผมเป็นคนเรียนไม่เก่ง เเต่ก็ไม่คิดว่า ผ่านมาสักพักก็มีรุ่นพี่ทักมา 3-4 คน(พี่ปี2) ทักมาให้กำลังใจผมบอกผมสู้ อย่าท้ออย่าเครียด มีอะไรมาปรึกษาพี่ ฯลฯเยอะมากๆ ในใจตอนนั้นโครตรู้สึกดีเลย ดีกว่าตอนนั้น( เเต่ในใจก็คิดอะไรว่ะกลางวันยังฉีกป้ายชื่อเราอยู่เลย ทำไมตอนนี้กับเป็นคนละคน) เช้ามาอีกวันมีการนัดน้องที่คณะ ก็มีรุ่นพี่2คนเดินมาหาผมเเล้วเรียกไปคุยเป็นการส่วนตัว พี่เค้าก็บอกว่าเรา น้องเป็นอะไน น้องอย่าพึ่งท้อน่ะ จริงๆเเล้วพี่ไม่ได้เลวร้ายอะไรเลยพี่อยากให้น้องๆเข้าหารุ่นพี่ ไม่อยากให้น้องๆกลัว ที่พี่ทำไปก็เพราะอยากทดสอบใจพวกน้องๆว่าจะอดทนได้ไหม อดกลั่นได้ไหม เวลาไปเจอสิ่งต่างๆที่มันเเย่ๆน้องจะรับมือกับมันได้รึป่าว (พี่เค้าพูดเยอะกว่านี่ครับ จำไม่ค่อยได้เหมือความรู้สึกเหมือนครูกำลังสอนเลยครับ พี่เค้าเป็นคนดีมากๆ) เเล้วก็พูดถึงเรื่องเรียนต่อ (พี่a)พี่เค้าบอกว่าให้ผมตั้งใจมากกว่าคนอื่นๆ พี่ก็เคยผ่านเรื่องเเย่ๆมาก่อนพี่เลยอยากมาเตือนน้องไม่อยากให้น้องเป็นเหมือนพี่
สนใจการเรียนให้มากๆ ไม่เข้าใจตรงไหนให้มาถามพี่หรือรุ่นพี่คนอื่นๆได้เลย บลาๆๆๆ พี่เค้าพูดเยอะมากจริงๆจำไม่หมด55 ผมก็รู้สึกดีใจครับ ที่พี่เค้ามาพูดกับผมเเบบนี้มันเป็นอะไรที่ดีมากๆเลยครับ ใันทำให้เด็กคนนึงที่เหนื่อยท้อเเละสิ้นหวังกลับมามีกำลังใจยกขึ้นสู้เเละผมจะเอาพี่ๆมาเป็นตัวอย่าง เเละคำสอนของพี่ๆมาใช่ครับ ขอบคุณนะครับสำหรับบทเรียนดีๆ เเละยังมีอีกเยอะครับนี่เป็นส่วนหนึ่งที่ผมยกตัวอย่างขึ้นมา มันเป็นอะไรที่ดีมากเลยจริงๆ

ปวดขี้ที่ฟลอริด้า ยืนกินถั่วปากอ้าที่ซานโตรินี่ 😎😎😎