ทะเลาะกับคุณแม่

ทะเลาะกับแม่ค่ะ เราอยู่กับแม่กับพ่อเลี้ยงที่คอนโด แม่อย่ากับพ่อตั้งแต่เราเด็กๆ เราเป็นคนอารมณ์ร้อน  ควบคุมตัวเองไม่ได้  ควบคุมสติก็ยาก เอาง่ายๆนิสัยเสีย  สันดารเสีย ทุกครั้งที่ทะเลาะกันซึ่งไม่ใช่แค่ครั้งเดียว เราทะเลาะกันตลอด แม่ก็ไฟเราก็ไฟเจอกัน ทะเลาะกันไปใหญ่โต  จากเรื่องเล็กๆก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ วันนี้เราทะเลาะกันเรื่องกับข้าวที่ซื้อมาซึ่งความจริงนี่เป็นเรื่องที่ไม่ควรทะเลาะกันเลยพอแม่ซื้อมาก็เรียกเราออกไปกินข้าว เราก็บอกเดี๋ยวออกไปกิน แต่เค้าก็บอกซื้อมาก็ออกมากินสิ แต่ตอนนั้นนี่นั่งทำการบ้านยังไม่อยากออกไป ซึ่งเค้าก็บอกจะออกไม่ออก พร้อมเสียงที่เริ่มหงุดหงิด ส่วนเราก็ไม่ยอมออกสักที แม่เค้าก็เริ่มทุบประตูจะออกมั้ย เราก็เริ่มหงุดหงิดว่าจะอะไรกันนักหนาวะ ก็ออกไปทำปั้นปึ่งใส่ เค้าเห็นก็คงจะหงุดหงิดเหมือนกัน เริ่มพูดออกมาว่ากินดีๆไม่เป็นรึไง ถ้าจะทำงี้ก็ไม่ต้องกิน นี่ได้ยินยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น  นี่ก็ไม่อยากทะเลาะก็เลยไม่พูด ทำหูทวนลม หนีเข้าห้อง จากหงุดหงิดก็ทำสันดานเสียออกมาคือชอบปิดประตูเสียงดังปั้ง! นิ่งเงียบเพราะคิดว่าจะจบแบบนี้ทุกครั้งแต่วันนี้ไม่รู้ทำไมแม่เค้าไม่ยอมตามมาเคาะ มาทุบประตูว่ากล้าทำงี้หรอ เปิดประตูออกมานะ กูสอนให้ทำสันดานอย่างนี้หรอ แล้วก็อะไรอีกสารพัด ซึ่งเราก็เงียบบ้างตอบไปบ้าง  เพราะรู้ว่าถ้าไม่ตอบก็คงทุบอยู่อย่างงั้น มือก็เจ็บอยู่งั้น  นานๆไป เราเริ่มทนไม่ไหว  เปิดประตูออกไป เค้าเห็นก็พูดใส่หน้า  แม่สอนมางี้หรอสันดานเหมือนพ่อ นี่ก็โกรธ ว่าเออทำไมต้องพาดพิงถึงพ่อล้ะ ก็พลั้งปากตะคอกไปว่า เออ!! แล้วไง! แล้วไงละ? จะทำไม!? ก็เป็นแบบนี้อยู่ไง!!? แม่ก็นิ่งไปสักพัก เราก็สตั้นว่าทำไมเราต้องตะคอกวะ(ซึ่งนี่ไม่เคยตะคอกแต่วันนี้คือไม่รู้ทำไมคิดอะไรอยู่เลยเผลอตะคอกออกไป) คิดเสร็จแล้วนี่วิ่งหนีเข้าห้องไม่พูดจา แม่ก็ตะโกนไล่หลังว่างั้นข้าวก็ไม่ต้อง- ทิ้งให้หมามัน-ไปงั้นสิดี นี่ก็ไม่พูด เงียบ จนได้ยินเสียงแม่เค้าเข้าห้องปิดประตูนี่เลยเปิดประตูแง้มดู ได้ยินเสียงแม่พูดกะพ่อเลี้ยง แต่จับใจความไม่ได้แต่น้ำเสียงฉุนเฉียวซึ่งเราก็รู้แหละว่าเป็นเรื่องที่เราทะเลาะกัน เสร็จแล้วนี่มานั่งคิดว่าทำยังไงดีขอโทษยังไงดีซึ่งนี่เป็นคนแข็งๆปากแข็งไม่ชอบแสดงออกซึ่งก่อนหน้านี้ที่ทะเลาะกันเราขอโทษด้วยการแอบเอาของขวัญอะไรไปวางไว้แล้วแปะโน้ตไว้ว่าขอโทษแต่ครั้งนี้เราคิดว่ามันเกินไป ทางบ้านช่วยคิดหน่อยได้ไหมคะว่าควรทำยังไง จะขอโทษไปตรงๆเลยดีมั้ยแต่ตัวเราก็ไม่กล้าพูดออกไป ขอความเห็นหน่อยค่ะ