[CR] เกาะแมว Tashirojima ในหน้าหนาวววว

สวัสดีค่ะ หลังจากที่เราชวดเกาะแมวเมื่อช่วงเดือน ก.พ. 58 ไป (พายุเข้า เรืองดวิ่งค่ะ) พอมารอบนี้มีโอกาสกลับไปที่ญี่ปุ่นอีก เลยอยากลองไปดูอีกครั้งค่ะ  (ปลาย ม.ค. 61) เราเช็คสภาพอากาศ และเช็คว่า เรือยังโดยสารปกติไหม จากเว็บไซต์  Ajishimaline.com นี้นะคะ และให้เพื่อนแปลให้ เนื่องจากเราไม่สันทันภาษาญี่ปุ่นเลยค่ะ แหะแหะ
**ขออนุญาตไม่ลงรายละเอียดการเดินทางแล้วนะคะ เห็นว่ามีหลายท่านได้มีการทำรีวิวไว้เยอะแล้ว แต่หากท่านใดสงสัยหรือสนใจก็สามารถหลังไมค์มาได้ค่ะ**
.
1. เดินจากที่พักไปประมาณ  30 นาที ค่ะ ช้านิดหน่อย เพราะอากาศหนาวมาก และมีลื่นหิมะเป็นบางช่วงค่ะ อากาศอยู่ที่ประมาณ 7-8 องศาค่ะ เดินไปเรื่อย ๆ ก็จะเห็น อาคารเล็ก ๆ ไกล ๆ ค่ะ ไม่รู้ว่าเขากำลังก่อสร้างอะไร แต่ก่อนหน้านี้ปี 58 ที่เคยเดินมา ที่ตรงนี้เป็นโรงงานขนาดใหญ่ขวางอยู่ตรงทางไปท่าเรือค่ะ
.
2. มีเครื่องซื้อตั๋วอัตโนมัติ + ภาษาอังกฤษแล้วค่ะ ทันสมัยขึ้นมาก แต่เจ้าหน้าที่ยังคอยช่วยเหลือในการซื้อตั๋วอยู่ใกล้ ๆ ค่ะ ราคาตั๋วไปกลับ อยู่ที่คนละ 2,460 เยน ค่ะ





.
3. เขาจะแจกรอบเวลาของเรือด้วยค่ะ จะมี 2 รอบ (เกาะแมวลงที่ท่าเรือ NITODA นะคะ) อีกด้านหนึ่งจะเป็นแผนที่เกาะค่ะ เรามารอบเช้าเลย 9 โมงค่ะ เพราะกลัวว่า ถ้าเรือรอบนี้ไม่วิ่ง หรือเรามาสายเกินไป จะมีรอบเที่ยงเผื่อได้อีกรอบค่ะ แสดงว่า เรือจะมารับเรากลับรอบ 14.12 ทีนี้ล่ะค่ะ สิ่งที่เราไม่ได้คาดคิด คือ เราต้องใช้เวลาอยู่ที่นี่เกือบ 5 ชั่วโมงค่ะ ทรมานกับอากาศหนาว บวกกับลมทะเลแรง ๆ มากกกกกค่า 5555555

.
4. มาถึงเกาะแล้ว เหมือนมีแค่กรุ๊ปพวกเรา 4 คนที่มาท่องเที่ยว คนอื่น ๆ คือชาวบ้าน และเจ้าหน้าที่ที่ทำงานอยู่บนเกาะค่ะ …สิ่งที่เราคาดหวังไว้คือแมวเป็นพันกว่าตัวมายืนกินอาหารบริเวณท่าเรือ 55555555 สรุปร้างมากค่ะ บรรยากาศเงียบ น้องแมวหลบหนาว และนอนหลับตามซอก ตามมุมต่าง ๆ



.
5. บริเวณห้องนั่งพักจะมีอาหารแมวเตรียมพร้อมให้ด้วยค่ะ เราไม่รู้ว่าเสียเงินหรือไม่ เพราะไม่ได้มีกล่องไว้หยอดทำบุญตามศรัทธาเหมือนที่เมืองไทยมี เราเลยถือวิสาสะหยิบไป 1 ถุงใหญ่ ๆ เพื่อไปแจกจ่ายน้องแมวตามซอกต่าง ๆ ความพีคคือ ห้องนั่งพักส่วนนี้ไม่มีฮีตเตอร์ด้วยค่ะ เหมือนเป็นห้องที่ไว้นั่งกันลมทะเล ฮือออ ระหว่างที่รอเรือกลับมารับ ตอนนั้นอยากกลับบ้านมากค่ะ ปวดกระดูกไปหมด

.
6. เดินไปเรื่อย ๆ กับบรรยากาศแบบวังเวง ต้องเอาถุงอาหารแมวเขย่า ๆ ให้แกงค์แมวเหมียวโผล่มา พอโผล่มาได้ตัวสองตัว ก็ทยอยกันมาเรื่อย ๆ ค่ะ





















.
7. ผักที่ไม่สามารถสู้กับสภาพอากาศได้ ก็ต้องตรอมใจแบบนี้ :’(
.
8. Café ที่ร้าง ไม่รู้ว่าปิดทำการมานานแค่ไหนแล้วค่ะ
.
9. ระหว่างที่เดินไปเรื่อย ๆ เจอคุณยายท่านนี้ค่ะ แกทักมา พวกเราไม่ได้ตอบอะไรไป ยิ้มอย่างเดียว 555555 น้องเราพอฟังได้ แต่พูดไม่ได้ค่ะ จับใจความได้ว่า มาจากไหนกัน 5555555 ทีนี้แกก็พูดไปเรื่อย ๆ จนแปลไม่ออก จริง ๆ คือบ้านแกอยู่ตรงนั้นค่ะ เดินไม่ไหว เลยขอให้พวกเราช่วยจับมือแกไว้ข้างหนึ่งขึ้นไปที่บันไดหน้าบ้านค่ะ แกขอบคุณใหญ่เลย เพราะแถวนั้นไม่มีใครเดินผ่านมา


.
10. อยู่นานจนแม่เราปวดท้องเข้าห้องน้ำค่ะ ห้องน้ำสาธารณะก็ใช้การไม่ได้ เนื่องจากน้ำจับตัวกันเป็นน้ำแข็ง แต่ไม่รู้จะทำยังไงก็อั้น ๆ กันไว้ค่ะ ตามรอยน้องแมวไปเรื่อย ๆ จนเป็นทางตัน มีหิมะหนาไม่สามารถเดินต่อไปได้แล้วค่ะ ก็ไปเจอบ้านหลังหนึ่งค่ะ มีน้องแมวอยู่ประมาณ 4-5 ตัว พวกเราก็เลยเดินไปเล่นน้องแมวที่หน้าบ้าน อยู่ดี ๆ มีคุณยายเจ้าของบ้านโผล่มา เหมือนว่าแกไปเก็บผักจากไหนไม่รู้ คุณยายดูดีใจมาก บอกให้เข้าไปนั่งเล่นในบ้านได้ แกรีบเอาน้ำ (เครื่องดื่มชูกำลัง) ขนม (ป็อกกี้) มาให้ค่ะ






.
11. ด้วยความที่สื่อสารกันไม่รู้เรื่อง แกก็พูดญี่ปุ่นมา พวกเราก็ยิ้ม ๆ ตอบไป มีโทรศัพท์มา แกก็เดินไปคุย ประมาณ 5 นาที แต่ทำท่าทางว่า ให้พวกเรานั่งรอก่อน พอวางสายแกแอบไปเตรียมขนมมาให้ทานค่ะ อร่อยมากกกกก เป็นแป้งข้าวเหนียวทาซอสเอาไปปิ้ง ห่อกับสาหร่าย เราไม่รู้ชื่อเรียกค่ะ

.
12. ระหว่างนั่งทานขนมกัน แม่เราเลยไปขอเข้าห้องน้ำค่ะ 555555 ส่วนในช่วงเวลานี้คุณยายหันไปมองรูปที่ตั้งโชว์ไว้ภายในบ้าน แล้วแกก็ยิ้ม ๆ และน้ำตาซึมค่ะ เราเป็นคนเซนซิทีฟ เห็นแล้วก็จะร้องไห้ตาม แกคงคิดถึงลูกหลาน T____T เราเองก็อยากอยู่เป็นเพื่อนแกนาน ๆ นะคะ แต่ตอนนั้นก็ใกล้เวลาที่เรือจะมาแล้วค่ะ
.
13. กลับไปท่าเรือ พวกเราเดินผ่านสำนักงานแถว ๆ ทางออก น้องเราเลยขอไปเข้าห้องน้ำที่นั่นแทนค่ะ


.
14. ตู้กดน้ำช่วยชีวิต อยู่ใกล้ ๆ สำนักงาน มีเครื่องดื่มประเภทร้อนด้วยค่ะ
.
15. บรรยากาศโดยรอบค่ะ


.
16. นักท่องเที่ยวกรุ๊ปรอบเที่ยงค่ะ มากันเยอะเลย 55555
.
17. เห็นเรือมาไกล ๆ รีบวิ่งไปรอที่โป๊ะ โอ้โหหหหห ลมตีหน้าชาเลยค่า หน้าแห้ง ปากแตกไปตามระเบียบ

.
18. กลับแล้วนะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ  
.
.
.
ฝากรอยเท้าน้องให้ดูเป็นที่ระทึกด้วยค่ะ <3