จริงๆเราอาจะจะไม่รู้จักตัวเองเลยก็ได้

จริงๆเราเคยมีความรักมาหลายครั้ง หลงรักใครก็บ่อย ตอนนี้เราโสดมาเข้าปีที่สามได้ละ เขามักจะบอกคนอื่นเสมอว่า เราชอบคนนั้น เราหลงรักคนนี้แต่วันนี้ มีคำบางคำจากคน บางคนที่ทำให้เรารู้ว่า หรือจริงๆ เราหลอกตัวเองมาตลอด คุณเคยใหม ไม่ว่าคุณจะอกหักมากี่ครั้ง เจ็บมาเท่าไร คุณมองไปที่แชทที่มีไฟสีเขียวๆแล้วคุณจะรู้ว่าคุณต้องเล่าให้ใครฟัง เราเจอมานานๆคนๆหนึ่งที่เราเคยทำผิดกับเค้า และเค้าทำผิดกับเรา แต่ทำใมเราไม่เกลียดกัน เราก็ผ่านหลายๆคนมา เค้าก็ผ่านมาเช่นกัน วันนี้เราเจอนั้งคุยกับเพื่อน เรากำลังสอนเพื่อนสองคนที่เป็นแฟนกันและทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนเรา เรายกตัวอย่าง ว่าเรากับแฟนเก่าเราแต่มีคำหนึ่งที่เค้าพูดไส่เราม ละรู้ได้ไง ว่า เค้าไม่คิด เราตอบไม่ได้เราอึง เรากลับมามองตัวเอง ว่าจริงๆมันเป็นยังไง เรา เลยเขียน บรรทึกนี้ขึ้น เดียวเราจะเล่าตั้งแต่แรกให้ฟัง


ตอนนี้เราอายุ 22 เรื่องมันเริ่มตั้งแต่เรา พึ้งเรียนจบม 3  ตอนนั้นเราบ้าการเล่นบอลมาก ชอบไปหาที่ซ้อมฟรีประจำ เราพึ้งเริ่มขับมอเตอร์ไซเป็น เราก็เขับไปซ้อม ปกติเราจะต้องขับผ่านสระน้ำซึ่งจะที่ท่ารถตู้ ตอนนั้นเราพึ้งรู้จักเฟสบุคใหม่ๆ พึ้งเข้าสังคมออนไลน์นอกจากเกม วันหนึ่งเราก็ไปเจอผู้หญิงคนนี้ในเฟสแล้วเราก็แอด ด้วยความแรกของเราก็เข้าไปส่องสิค้าบบบบบบบ 55555 เราไปเจอรูปพระฐาตุลำปาง เราชอบรูปที่เค้าถ่ายเราเลยบอกไปถ่ายสวยอะ ปลุกความแรดในตัวคุณสิค้าบบบบบบบ พอเราชอบกับเค้าเราก็ไปเจอรูปเพนกวิ้นตัวหนึ่ง กำลังดำน้ำ เราก็เม้นไปว่า เห็ย ..... ไปทำอะไรตรงนั้น นั้นเป็นจุดเร่มต้นที่ทำให้เค้าเรียกเราว่าเพนกวิ้น เราชอบชื่อนี้มากๆ และเราก็ทักไปหาทุกวันขอเอมเอสเอน ทุกเย็นเราจะออนรอเค้าออนเพื่อที่จะได้คุยกัน โครตแอปปี้เลยจ้าาาาาา แต่ความสุขมันอยู่ไม่นานหรอก  ง่วงแย้ว เดะมาเล่าต่อวันหลัง ปล.เพิ้นกวิ้น ตอนหอม เราไม่เคยลืม