สวัสดีค่ะ เพิ่งเข้ามาตั้งกระทู้เกี่ยวกับความรักเป็นครั้งเเรก
เข้าเรื่องนะคะ คือเราคบกันสองปี ปีเเรกเค้าดีมากค่ะ เเต่ปีหลังๆเค้าเริ่มเเย่ลงเรื่อยๆ จขกท.ไม่เหวี่ยงไม่วีนนะคะ บางทีเเค่จะโทรไปบอกคิดถึง เค้าก็บอกว่า คบกันมาสองปีละ จะบอกรักทำไม น่ารำคาญ ไม่จำเป็น
เค้าหลบการเจอหน้า จะโทรหาเฉพาะเวลาจะใช้งานเท่านั้น บางครั้งเเค่จะโทรไปบอกว่าคิดถึง (ทั้งวันไม่ได้คุยกันเลย) เค้าก็บอกว่า "ค** พูดทำไม น่ารำคาญ" บ่อยๆค่ะ
บางวันไม่คุยกันเลยค่ะ เราต้องออนเกมส์รอเค้าบ่อยๆเพื่อไปชวนเค้าเล่นเกมส์ด้วย เค้าติดบอลติดเกมส์ไม่เคยว่านะคะ เข้าใจ ปล่อยไป เเต่ยิ่งปล่อย เหมือนยิ่งไปค่ะ ยิ่งติดต่อไม่ได้ (ทุกคนติดต่อเค้าได้ยกเว้นเราค่ะ)
บางวันไม่ได้เจอกันเลย โทรหาสายเดียวก็โดนด่าเเล้วปิดเครื่องหนีไปวันสองวันเลยค่ะ
เวลามีเรื่องจะใช้งานเค้าจะรีบโทรมาใช้เรานะคะ เช่น ซื้อของบางอย่างให้ เรื่องเงินบ้าง พอเราไปหาเสร็จธุระก็จะไล่กลับค่ะ ไม่คุยด้วย เเต่คุยกะคนอื่นต่อ
ลืมบอกค่ะ สมัยปีเเรกที่เราคบกัน เราก็จน เค้าก็จนค่ะ เค้าไม่มีใคร
เเต่ตอนนี้ เค้าเริ่มตั้งตัวได้ (ทำธุระกิจเล็กๆ) ส่วนเราเป็นพนักงานค่ะ เค้าค่อนข้างไปไวกว่าเรา เค้าเปลี่ยนไปค่ะ
ผลสุดท้ายเค้าบอกเลิกบ่อยๆ เค้าบอกผู้หญิงมีอีกเยอะเเยะ หาที่ไหนก็ได้ อีกอย่างเราพูดไม่รู้เรื่องค่ะ ไม่รู้เรื่องคือโทรหาเค้าบ่อยๆ ทั้งๆที่ปีเเรกก็คุยกันเเบบนี้ ไม่ได้บ่อยเกินนะคะ หมายถึง ช่วงเลิกงาน ช่วงกลางคืน เพราะเราเเทบไมไ่ด้เจอกันเลย ปกติเราจะเป็นคนเติมโปร เเละเติมเงินโทรหาเค้าตลอดค่ะ
บางทีเค้าบอกว่า เค้าไม่อยากคุยกะใครเลย เเค่นี้นะ เเต่อีกสักพักโทรไป ปรากฏว่าสายซ้อนก็มีบ่อยค่ะ
รายละเอียดปลีกย่อยมีอีกเยอะ เเต่ตอนนี้ จขกท.กำลังจะโดนทิ้งค่ะ เริ่มกินข้าวไม่ได้ คือเราเองไม่มีใครด้วยค่ะ โดนเค้าดูถูกเเทบทุกวันว่า ชีวิตไม่มี
ไรดี บ้านก็จน เค้าคบกับเราก็บุญหัวยังไม่สำนึก
ตอนนี้โดนฝังหัวไปเเบบนี้ ไม่กล้าเจอใครใหม่ ไม่มีเพื่อนนอกจากเพื่อนร่วมงาน เพื่อนสนิทก็ไม่กล้าติดต่อ เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับใครบนโลกใบนี้
ไม่มีเเรงเดินต่อค่ะ
สมองเอ๋อๆเบลอๆ คิดว่าหลายคนคงเข้าใจ หลายอย่างเราทำให้ เรารอ เราอดทนค่ะ เเต่เค้าไม่เคยเห็นมันเลย
ช่วยหน่อยค่ะ อยากออกมามาก คือพูดง่ายเเต่ทำยากนะคะ ให้เลิก ถ้าเลิกได้ก็คงเลิกไปนานเเล้วค่ะ
ถ้าหากโดนทิ้งจริงๆ ต้องทำใจอย่างไรดีคะ บางวันจิตตกจนอยากฆ่าตัวตายค่ะ (เค้าปิดการติดต่อ หรือเเค่โทรไปทั้งๆที่เปนเวลาที่เค้าว่างๆ เค้าก็จะด่าตลอดค่ะ หรือถ้าอารมณ์ดีก็ไม่คุยด้วย เเค่ถือสายเงียบๆ เเล้วหาเรื่องวาง)
รู้เลยค่ะกำลังจะโดนทิ้ง
ควรทำใจอย่างไรดีคะ พยายามนึกถึงหน้าเเม่เเล้ว เเต่ก็รู้สึกเเย่มากๆค่ะ ที่ทุ่มเททั้งใจกายให้ เเต่กลับโดนเท ในวันที่เค้าตั้งตัวได้เเล้ว
ขอบคุณค่ะ
ปล.จขกท.มีปัญหาเรื่องชีวิตครอบครัวเยอะพอสมควรค่ะ มาเจอเรื่องความรักที่เป็นผู้ถูกทิ้ง เลยยิ่งไปต่อไม่ถูก
ขอคำสุภาพนะคะ หรือเป็นเวรกรรมของเราเองที่ต้องชดใช้ ถ้าเป็นอย่างนั้น ขอคำเเนะนำทั้งทางโลกเเละทางธรรมหน่อยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
ขอคำปรึกษาเรื่องความรักหน่อยค่ะ
เข้าเรื่องนะคะ คือเราคบกันสองปี ปีเเรกเค้าดีมากค่ะ เเต่ปีหลังๆเค้าเริ่มเเย่ลงเรื่อยๆ จขกท.ไม่เหวี่ยงไม่วีนนะคะ บางทีเเค่จะโทรไปบอกคิดถึง เค้าก็บอกว่า คบกันมาสองปีละ จะบอกรักทำไม น่ารำคาญ ไม่จำเป็น
เค้าหลบการเจอหน้า จะโทรหาเฉพาะเวลาจะใช้งานเท่านั้น บางครั้งเเค่จะโทรไปบอกว่าคิดถึง (ทั้งวันไม่ได้คุยกันเลย) เค้าก็บอกว่า "ค** พูดทำไม น่ารำคาญ" บ่อยๆค่ะ
บางวันไม่คุยกันเลยค่ะ เราต้องออนเกมส์รอเค้าบ่อยๆเพื่อไปชวนเค้าเล่นเกมส์ด้วย เค้าติดบอลติดเกมส์ไม่เคยว่านะคะ เข้าใจ ปล่อยไป เเต่ยิ่งปล่อย เหมือนยิ่งไปค่ะ ยิ่งติดต่อไม่ได้ (ทุกคนติดต่อเค้าได้ยกเว้นเราค่ะ)
บางวันไม่ได้เจอกันเลย โทรหาสายเดียวก็โดนด่าเเล้วปิดเครื่องหนีไปวันสองวันเลยค่ะ
เวลามีเรื่องจะใช้งานเค้าจะรีบโทรมาใช้เรานะคะ เช่น ซื้อของบางอย่างให้ เรื่องเงินบ้าง พอเราไปหาเสร็จธุระก็จะไล่กลับค่ะ ไม่คุยด้วย เเต่คุยกะคนอื่นต่อ
ลืมบอกค่ะ สมัยปีเเรกที่เราคบกัน เราก็จน เค้าก็จนค่ะ เค้าไม่มีใคร
เเต่ตอนนี้ เค้าเริ่มตั้งตัวได้ (ทำธุระกิจเล็กๆ) ส่วนเราเป็นพนักงานค่ะ เค้าค่อนข้างไปไวกว่าเรา เค้าเปลี่ยนไปค่ะ
ผลสุดท้ายเค้าบอกเลิกบ่อยๆ เค้าบอกผู้หญิงมีอีกเยอะเเยะ หาที่ไหนก็ได้ อีกอย่างเราพูดไม่รู้เรื่องค่ะ ไม่รู้เรื่องคือโทรหาเค้าบ่อยๆ ทั้งๆที่ปีเเรกก็คุยกันเเบบนี้ ไม่ได้บ่อยเกินนะคะ หมายถึง ช่วงเลิกงาน ช่วงกลางคืน เพราะเราเเทบไมไ่ด้เจอกันเลย ปกติเราจะเป็นคนเติมโปร เเละเติมเงินโทรหาเค้าตลอดค่ะ
บางทีเค้าบอกว่า เค้าไม่อยากคุยกะใครเลย เเค่นี้นะ เเต่อีกสักพักโทรไป ปรากฏว่าสายซ้อนก็มีบ่อยค่ะ
รายละเอียดปลีกย่อยมีอีกเยอะ เเต่ตอนนี้ จขกท.กำลังจะโดนทิ้งค่ะ เริ่มกินข้าวไม่ได้ คือเราเองไม่มีใครด้วยค่ะ โดนเค้าดูถูกเเทบทุกวันว่า ชีวิตไม่มี
ตอนนี้โดนฝังหัวไปเเบบนี้ ไม่กล้าเจอใครใหม่ ไม่มีเพื่อนนอกจากเพื่อนร่วมงาน เพื่อนสนิทก็ไม่กล้าติดต่อ เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับใครบนโลกใบนี้
ไม่มีเเรงเดินต่อค่ะ
สมองเอ๋อๆเบลอๆ คิดว่าหลายคนคงเข้าใจ หลายอย่างเราทำให้ เรารอ เราอดทนค่ะ เเต่เค้าไม่เคยเห็นมันเลย
ช่วยหน่อยค่ะ อยากออกมามาก คือพูดง่ายเเต่ทำยากนะคะ ให้เลิก ถ้าเลิกได้ก็คงเลิกไปนานเเล้วค่ะ
ถ้าหากโดนทิ้งจริงๆ ต้องทำใจอย่างไรดีคะ บางวันจิตตกจนอยากฆ่าตัวตายค่ะ (เค้าปิดการติดต่อ หรือเเค่โทรไปทั้งๆที่เปนเวลาที่เค้าว่างๆ เค้าก็จะด่าตลอดค่ะ หรือถ้าอารมณ์ดีก็ไม่คุยด้วย เเค่ถือสายเงียบๆ เเล้วหาเรื่องวาง)
รู้เลยค่ะกำลังจะโดนทิ้ง
ควรทำใจอย่างไรดีคะ พยายามนึกถึงหน้าเเม่เเล้ว เเต่ก็รู้สึกเเย่มากๆค่ะ ที่ทุ่มเททั้งใจกายให้ เเต่กลับโดนเท ในวันที่เค้าตั้งตัวได้เเล้ว
ขอบคุณค่ะ
ปล.จขกท.มีปัญหาเรื่องชีวิตครอบครัวเยอะพอสมควรค่ะ มาเจอเรื่องความรักที่เป็นผู้ถูกทิ้ง เลยยิ่งไปต่อไม่ถูก
ขอคำสุภาพนะคะ หรือเป็นเวรกรรมของเราเองที่ต้องชดใช้ ถ้าเป็นอย่างนั้น ขอคำเเนะนำทั้งทางโลกเเละทางธรรมหน่อยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ