เราและแฟนทำงานที่เดียวกัน แล้ววันนึงเราป่วย กลับไปรักษาตัวที่ รพ.
แล้วเรากลับมาทำงาน แล้วปรากฏว่า แฟนเราไปแต่งงาน แต่งทั้งที่เราสองคนยังไม่เลิกหรืออะไรกัน แต่ง ตอนเราป่วย ทุกวันนี้เราและผู้ชายคนนี้ยังคงทำงานที่เดียวกัน เรารู้ว่าไม่ควรเขียนรึตั้งคำถามใดๆ แต่ ความรู้สึกในทุกๆวัน ทุกๆคืน เลิกงานเรากลับนอนร้องไห้ ตื่นเช้ามาเราก็ร้องไห้ เจอหน้าเราก็ กินอะไรแทบไม่ลง ใจนึงก้คิดว่า ที่ตรงนี้ไม่โอเคหรือปล่าว แต่ละวันทำแต่งาน ไม่ได้ระบาย หรือ ออกไปไหน
เรายอมรับ จุดนี้ เราเหมือนจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไม่ได้ ได้แต่เก็บอาการทุกสิ่ง บางครั้งต้องเจอคำพุดที่กระทบกระเทือนใจจากปากเค้า
เราพยายามยิ้มทุกๆวัน ให้ทุกๆคนเห็นว่าเราไม่เป็นไร แต่เอาจริงๆ ข้างในใจเรา ร้องไห้ทุกครั้งที่ยิ้ม ที่หัวเราะให้ทุกคน รวมทั้งเค้าเห็น
สภาพจิตใจเราโคตรแย่มาก ทุกวันนี้ กินยาไมเกรน เป็นว่าเล่น
เราแค่อยากเลิกร้องไห้ แต่พอเห็นหน้าเค้า รึได้คุยกันเพราะงาน สุดท้ายก้แบกน้ำตา มาด้วยทุกที
เราควรทำไง ควรไปจากที่นี่ หรือยังไงดี
เราควรทำยังไง เมื่อต้องทำงานในจุดที่เราเจ็บปวด
แล้วเรากลับมาทำงาน แล้วปรากฏว่า แฟนเราไปแต่งงาน แต่งทั้งที่เราสองคนยังไม่เลิกหรืออะไรกัน แต่ง ตอนเราป่วย ทุกวันนี้เราและผู้ชายคนนี้ยังคงทำงานที่เดียวกัน เรารู้ว่าไม่ควรเขียนรึตั้งคำถามใดๆ แต่ ความรู้สึกในทุกๆวัน ทุกๆคืน เลิกงานเรากลับนอนร้องไห้ ตื่นเช้ามาเราก็ร้องไห้ เจอหน้าเราก็ กินอะไรแทบไม่ลง ใจนึงก้คิดว่า ที่ตรงนี้ไม่โอเคหรือปล่าว แต่ละวันทำแต่งาน ไม่ได้ระบาย หรือ ออกไปไหน
เรายอมรับ จุดนี้ เราเหมือนจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไม่ได้ ได้แต่เก็บอาการทุกสิ่ง บางครั้งต้องเจอคำพุดที่กระทบกระเทือนใจจากปากเค้า
เราพยายามยิ้มทุกๆวัน ให้ทุกๆคนเห็นว่าเราไม่เป็นไร แต่เอาจริงๆ ข้างในใจเรา ร้องไห้ทุกครั้งที่ยิ้ม ที่หัวเราะให้ทุกคน รวมทั้งเค้าเห็น
สภาพจิตใจเราโคตรแย่มาก ทุกวันนี้ กินยาไมเกรน เป็นว่าเล่น
เราแค่อยากเลิกร้องไห้ แต่พอเห็นหน้าเค้า รึได้คุยกันเพราะงาน สุดท้ายก้แบกน้ำตา มาด้วยทุกที
เราควรทำไง ควรไปจากที่นี่ หรือยังไงดี