สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ เราไม่รู้จะทำอะไรกับสถานการณ์ในช่วงนี้แล้ว จริง ๆ แล้วเป็นมาซักพักแล้วแต่ว่าตอนนี้หนักกว่าเดิม
เรารับลูกสาวเรามาเป็นบุตรบุญธรรม ทำเอกสารอะไรเรียบร้อยแล้ว เลิ้ยงน้องมาตั้งแต่ยังไม่ถึง 1 ปี ตอนนี้ ก็ 8 ขวบกว่าแล้วค่ะ ช่างพูด ช่างคุย ชอบเล่าเรื่อง เราคุยกับแฟนเราไว้ว่าเราจะไม่บอกความจริงกับน้องเรื่องของบุตรบุญธรรม ทางโรงเรียนตอนเราเอาเอกสารไปให้ ก็ไม่มีปัญหาอะไร เราอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง ทุกคนก็เข้าใจดี ยกเว้นการรับมือกับลูกสาวค่ะ ที่ทำให้เราหนักใจ
น้องจะชอบมีคำถามเกี่ยวกับเค้าในวัยเด็ก อย่างเช่น
ลูกสาว :- แม่คะ ตอนที่หนูจะออกมาจากท้องแม่ นี่แม่เจ็บท้องมั้ย
แม่ :- เจ็บซิคะ แต่อดทนได้เพราะว่าจะได้เจอหน้าลูก (จริง ๆ ไม่รู้หรอกค่ะว่าเจ็บยังไง ไม่เคยท้อง ไม่เคยคลอดลูก ดูหนังมา)
ลูกสาว :- ตอนหนูเป็นเบบี้ หนูดูดนมแม่มั้ย แล้วหนูทำหน้ายังไง
แม่ก็เอ๋ออ๋าค่ะ ไม่รู้จะตอบยังไง ลูกสาวคงเห็นสีหน้าแม่ เลยบอกว่าแม่ต้องจำได้สิคะ เพราะว่าหนูเป็นลูกของแม่ แม่ไปต่อไม่ถูกเลยค่ะ ก็เลยต้องมั่วเอาค่ะ
ลูกสาว :- ตอนหนูออกมานี่หนูมีเลือดติดตัวมั้ย
แม่ :- มีนิดหน่อยค่ะ เหมือนเด็กทุกคนแหละ (จำไม่ได้เห็นจากละครเรื่องไหน)
ลูกสาว :- แล้วหนูร้องมั้ยคะ
แม่ :- ร้องค่ะ ถ้าหนูไม่ร้อง คุณหมอก็ต้องตบตูดให้ร้องค่ะ เพื่อให้ปอดขยาย (จำไม่ได้แล้วว่าเอาทฤษฎีนี้มาจากไหนค่ะ)
มีเยอะเลยค่ะ คำถามแนว ๆ นี้
แม่เคยพยายามแอบสอดแทรกเข้าไปในชีวิตแล้วนะคะ ว่าคนที่เป็นแม่ ไม่จำเป็นต้องเป็นคนตั้งท้อง คลอดเค้าออกมา แต่เป็นคนที่เลี้ยงเค้าก็ได้ คนที่เอาเด็กมาเลี้ยงด้วยความรัก ก็ถือว่าเป็นแม่คนนึง เวลาจะพยายามพูดอะไรทำนองนี้ เหมือนน้องจะหูดับค่ะ และเปลียนเรื่องคุย เราก็เลยไปต่อไม่ถูก
รู้นะคะว่าที่ทำก็คือการโกหก ตอนตอบคำถามลูกทุกครั้งก็กระอักกระอ่วนใจ แต่ว่ามองไม่เห็นทางเลือกไหนเลยค่ะ
คุณแม่สายมโนปรึกษาเรื่องทางออก
เรารับลูกสาวเรามาเป็นบุตรบุญธรรม ทำเอกสารอะไรเรียบร้อยแล้ว เลิ้ยงน้องมาตั้งแต่ยังไม่ถึง 1 ปี ตอนนี้ ก็ 8 ขวบกว่าแล้วค่ะ ช่างพูด ช่างคุย ชอบเล่าเรื่อง เราคุยกับแฟนเราไว้ว่าเราจะไม่บอกความจริงกับน้องเรื่องของบุตรบุญธรรม ทางโรงเรียนตอนเราเอาเอกสารไปให้ ก็ไม่มีปัญหาอะไร เราอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง ทุกคนก็เข้าใจดี ยกเว้นการรับมือกับลูกสาวค่ะ ที่ทำให้เราหนักใจ
น้องจะชอบมีคำถามเกี่ยวกับเค้าในวัยเด็ก อย่างเช่น
ลูกสาว :- แม่คะ ตอนที่หนูจะออกมาจากท้องแม่ นี่แม่เจ็บท้องมั้ย
แม่ :- เจ็บซิคะ แต่อดทนได้เพราะว่าจะได้เจอหน้าลูก (จริง ๆ ไม่รู้หรอกค่ะว่าเจ็บยังไง ไม่เคยท้อง ไม่เคยคลอดลูก ดูหนังมา)
ลูกสาว :- ตอนหนูเป็นเบบี้ หนูดูดนมแม่มั้ย แล้วหนูทำหน้ายังไง
แม่ก็เอ๋ออ๋าค่ะ ไม่รู้จะตอบยังไง ลูกสาวคงเห็นสีหน้าแม่ เลยบอกว่าแม่ต้องจำได้สิคะ เพราะว่าหนูเป็นลูกของแม่ แม่ไปต่อไม่ถูกเลยค่ะ ก็เลยต้องมั่วเอาค่ะ
ลูกสาว :- ตอนหนูออกมานี่หนูมีเลือดติดตัวมั้ย
แม่ :- มีนิดหน่อยค่ะ เหมือนเด็กทุกคนแหละ (จำไม่ได้เห็นจากละครเรื่องไหน)
ลูกสาว :- แล้วหนูร้องมั้ยคะ
แม่ :- ร้องค่ะ ถ้าหนูไม่ร้อง คุณหมอก็ต้องตบตูดให้ร้องค่ะ เพื่อให้ปอดขยาย (จำไม่ได้แล้วว่าเอาทฤษฎีนี้มาจากไหนค่ะ)
มีเยอะเลยค่ะ คำถามแนว ๆ นี้
แม่เคยพยายามแอบสอดแทรกเข้าไปในชีวิตแล้วนะคะ ว่าคนที่เป็นแม่ ไม่จำเป็นต้องเป็นคนตั้งท้อง คลอดเค้าออกมา แต่เป็นคนที่เลี้ยงเค้าก็ได้ คนที่เอาเด็กมาเลี้ยงด้วยความรัก ก็ถือว่าเป็นแม่คนนึง เวลาจะพยายามพูดอะไรทำนองนี้ เหมือนน้องจะหูดับค่ะ และเปลียนเรื่องคุย เราก็เลยไปต่อไม่ถูก
รู้นะคะว่าที่ทำก็คือการโกหก ตอนตอบคำถามลูกทุกครั้งก็กระอักกระอ่วนใจ แต่ว่ามองไม่เห็นทางเลือกไหนเลยค่ะ