สวัสดีครับ!!
ไม่รู้จะเรียกเรื่องนี้ว่าอะไร
ไม่รู้ว่าจะเป็นการเล่าเรื่องหรือว่าขอกำลังใจดี
คือผมคบกันกับแฟนมาตั่งแต่เรียนมัธยมปลายจนถึงเข้ามหาลัยครับ ก็อยู่ด้วยกันเหมือนคู่อื่นทั่วไป ส่วนตัวผมนั้นเป็นคนคุยเก่งเป็นคนตลก ส่วนแฟนผมเธอเป็นคนสวยน่ารักก็มีคนมาจีบอยู่ตลอด คบกันมาก็มีทั่งช่วงสุขและทุกข์ ตลอดเวลา6-7ปี ผมไม่เคยนอกใจเขาเลย แต่เขาค่อนข้างจะหึงผมเวลาผมคุยกับเพื่อนผู้หญิงแต่ผมก็พยายามเข้าใจว่าที่เขาหึงนั้นก็เพราะรักเรา แต่เพราะธรรมดาของคนเราต้องมีเพื่อนผู้หญิงและผู้ชายอยู่เสมอ
จนมาปีที่แล้วผมเรียนจบและได้ทำงานจึงเป็นเหตุให้เราต้องห่างกันส่วนตัวผมถึงจะห่างแค่ไหนก็ไม่คิดที่จะมีใครเพราะรักเขาแค่คนเดียว แต่เขาก็ระแวงอยู่ตลอดเพราะกลัวเรานอกใจ ผมก็ทำได้แค่บอกเขาว่า “เธอเราไม่มีใครนะ เรารักเธอแค่คนเดียว และจะไม่มีวันทิ้งเธอไปไหน “ ระหว่างนั้นก็ปกติดีมีงอนมีง้อกันบ้างตามประสา จนเมื่อต้นปีที่ผ่านมาเราทะเลาะกันเพราะเธอหาว่าผมมีคนอื่น เป็นเพราะอะไรไม่รู้ครั้งนี้ผมรู้สึกน้อยใจเธอมาก “ในใจคิดว่าเราเป็นคนแบบนั้นหรอว่ะทั่งๆที่ผมก็ไม่ได้มีใคร” แต่อาจเป็นเพราะหน้าที่การงานทำให้ไม่ค่อยมีเวลาให้เธอก็ตามธรรมดาของสังคมคนทำงานมีหัวหน้ามีลูกน้อง ตามนั้นครับ ผมก็งอนอยู่หลายวันเกือบ2อาทิตย์ไอ้เราก็รอให้ตัวเองหายงอนเขาเพราะเวลางอนเขาส่วนมากผมจะหายเอง แต่มันคงสายเกินไปเธอบล็อคเบอร์ผม บล็อคไลน์ เหลือแค่แชทที่ยังตอบผมบ้าง แต่ผมรู้สึกได้ถึงความผิดปกติจากคำพูดที่เธอตอบผม เธอบอกเธอมีคนใหม่แล้ว ผมคิดว่าเธอแค่พูดประชดผม เพราะปกติเวลางอนเธอชอบพูดประชดประชัน ผมบอกกับเธอว่า “เค้าจะไปหานะเตง” แต่เขาบอกจะมาทำไม ไม่ต้องมา แต่ผมไม่ฟังแฟนงอนต้องง้อให้ได้
แต่เหมือนชะตาเล่นตลกเย็นวันนั้นรถที่จะพาผมไปง้อแฟนดันเต็มทุกเที่ยว
ผมเลยตัดสินใจขับมอไซต์กว่า6ร้อยกว่ากิโลเพื่อที่จะไปง้อแฟน ในใจก็คิด”เค้าจะไปง้อแกแล้วนะรอเค้าก่อนนะเตง😬” ออกจากที่ทำงานทุ่มกว่าๆไปถึงห้องเธอก็ 23:xx กว่าๆ ผมทักแชทบอกเธอหวั่งจะเซอไพรส์ ผมบอกกับเธอ “เตงเค้าอยู่หน้าหอเปิดประตูให้เค้าหน่อย”เธอตอบผมมาว่า จะมาทำไม มาเพื่ออะไร อ๋าวว!!! ก็มาง้อไง
รออยู่เป็น10กว่านาทีเขาก็ไม่ยอมมาเปิดประตูให้ผมเดินไปที่ประตูหออ๋าววไม่ได้ล็อคเสร็จโจ๋
พอเดินไปถึงห้องแฟนก็ได้ยินเธอคุยโทรศัพท์กับเพื่อนว่าด้วยเรื่องของเรา “มันไม่ใช่ ไปกันไม่ได้”
ไอ้เราก็กะมาง้อเต็มที่ไงก็เลยพูดไปว่า “เตงเปิดประตูให้เค้าหน่อย เค้ามาง้อเตงแล้ว” เธอเงียบไปพักหนึ่ง ได้ยินแต่ว่าแป๊บนะมันมา 😧 แต่ก็ไม่ยอมมาเปิดประตูให้ เลยเดินไปหน้าห้องเชี่ย!!เจอรองเท้าใครไม่รู้ ผมเลยเคาะประตู
ไม่ยอมเปิดเคาะอยู่นานถึงยอมเปิดประตู ผมนี่น้ำตาไหลยังกะในMVทรุดนั้งร้องไห้กับสิ่งที่เธอทำกับผม
เธอบอกกับผมจะมาทำไมตอนนี้มันสายไปแล้วตอนกูต้องการๆอยู่ไหน กูขอโทษที่กูงอน!!
ได้แต่เดินออกมาทั่งน้ำตา ตอนนั้นมีคำๆหนึ่งที่ผมหลุดปากพูดออกไป #
ก็ไม่รู้อะครับคือเห็นแฟนเรานอนอยู่กับใครก็ไม่รู้ จะให้ผมกล่าวสวัสดีให้เสียงดังหรอ คงไม่ใช่!!
ทุกวันนี้มีอะไรเยอะแยะที่เก็บอยู่ในหัว
คือคบกันนานแค่ไหนแล้วถึงกล้าให้เขามานอนด้วย เวลาเพียง2อาทิตย์ ที่กูงอนๆกับมีคนใหม่เฉยเลยยย
กูไม่ดีขนาดนั้นเลยหรือว่ะถึงทำแบบนี้กับกู
คนที่ซื่อสัตอาจจะเป็นคนที่ต้องอยู่คนเดียว
ไม่รู้จะเรียกเรื่องนี้ว่าอะไร
ไม่รู้ว่าจะเป็นการเล่าเรื่องหรือว่าขอกำลังใจดี
คือผมคบกันกับแฟนมาตั่งแต่เรียนมัธยมปลายจนถึงเข้ามหาลัยครับ ก็อยู่ด้วยกันเหมือนคู่อื่นทั่วไป ส่วนตัวผมนั้นเป็นคนคุยเก่งเป็นคนตลก ส่วนแฟนผมเธอเป็นคนสวยน่ารักก็มีคนมาจีบอยู่ตลอด คบกันมาก็มีทั่งช่วงสุขและทุกข์ ตลอดเวลา6-7ปี ผมไม่เคยนอกใจเขาเลย แต่เขาค่อนข้างจะหึงผมเวลาผมคุยกับเพื่อนผู้หญิงแต่ผมก็พยายามเข้าใจว่าที่เขาหึงนั้นก็เพราะรักเรา แต่เพราะธรรมดาของคนเราต้องมีเพื่อนผู้หญิงและผู้ชายอยู่เสมอ
จนมาปีที่แล้วผมเรียนจบและได้ทำงานจึงเป็นเหตุให้เราต้องห่างกันส่วนตัวผมถึงจะห่างแค่ไหนก็ไม่คิดที่จะมีใครเพราะรักเขาแค่คนเดียว แต่เขาก็ระแวงอยู่ตลอดเพราะกลัวเรานอกใจ ผมก็ทำได้แค่บอกเขาว่า “เธอเราไม่มีใครนะ เรารักเธอแค่คนเดียว และจะไม่มีวันทิ้งเธอไปไหน “ ระหว่างนั้นก็ปกติดีมีงอนมีง้อกันบ้างตามประสา จนเมื่อต้นปีที่ผ่านมาเราทะเลาะกันเพราะเธอหาว่าผมมีคนอื่น เป็นเพราะอะไรไม่รู้ครั้งนี้ผมรู้สึกน้อยใจเธอมาก “ในใจคิดว่าเราเป็นคนแบบนั้นหรอว่ะทั่งๆที่ผมก็ไม่ได้มีใคร” แต่อาจเป็นเพราะหน้าที่การงานทำให้ไม่ค่อยมีเวลาให้เธอก็ตามธรรมดาของสังคมคนทำงานมีหัวหน้ามีลูกน้อง ตามนั้นครับ ผมก็งอนอยู่หลายวันเกือบ2อาทิตย์ไอ้เราก็รอให้ตัวเองหายงอนเขาเพราะเวลางอนเขาส่วนมากผมจะหายเอง แต่มันคงสายเกินไปเธอบล็อคเบอร์ผม บล็อคไลน์ เหลือแค่แชทที่ยังตอบผมบ้าง แต่ผมรู้สึกได้ถึงความผิดปกติจากคำพูดที่เธอตอบผม เธอบอกเธอมีคนใหม่แล้ว ผมคิดว่าเธอแค่พูดประชดผม เพราะปกติเวลางอนเธอชอบพูดประชดประชัน ผมบอกกับเธอว่า “เค้าจะไปหานะเตง” แต่เขาบอกจะมาทำไม ไม่ต้องมา แต่ผมไม่ฟังแฟนงอนต้องง้อให้ได้
แต่เหมือนชะตาเล่นตลกเย็นวันนั้นรถที่จะพาผมไปง้อแฟนดันเต็มทุกเที่ยว
ผมเลยตัดสินใจขับมอไซต์กว่า6ร้อยกว่ากิโลเพื่อที่จะไปง้อแฟน ในใจก็คิด”เค้าจะไปง้อแกแล้วนะรอเค้าก่อนนะเตง😬” ออกจากที่ทำงานทุ่มกว่าๆไปถึงห้องเธอก็ 23:xx กว่าๆ ผมทักแชทบอกเธอหวั่งจะเซอไพรส์ ผมบอกกับเธอ “เตงเค้าอยู่หน้าหอเปิดประตูให้เค้าหน่อย”เธอตอบผมมาว่า จะมาทำไม มาเพื่ออะไร อ๋าวว!!! ก็มาง้อไง
รออยู่เป็น10กว่านาทีเขาก็ไม่ยอมมาเปิดประตูให้ผมเดินไปที่ประตูหออ๋าววไม่ได้ล็อคเสร็จโจ๋
พอเดินไปถึงห้องแฟนก็ได้ยินเธอคุยโทรศัพท์กับเพื่อนว่าด้วยเรื่องของเรา “มันไม่ใช่ ไปกันไม่ได้”
ไอ้เราก็กะมาง้อเต็มที่ไงก็เลยพูดไปว่า “เตงเปิดประตูให้เค้าหน่อย เค้ามาง้อเตงแล้ว” เธอเงียบไปพักหนึ่ง ได้ยินแต่ว่าแป๊บนะมันมา 😧 แต่ก็ไม่ยอมมาเปิดประตูให้ เลยเดินไปหน้าห้องเชี่ย!!เจอรองเท้าใครไม่รู้ ผมเลยเคาะประตู
เธอบอกกับผมจะมาทำไมตอนนี้มันสายไปแล้วตอนกูต้องการๆอยู่ไหน กูขอโทษที่กูงอน!!
ได้แต่เดินออกมาทั่งน้ำตา ตอนนั้นมีคำๆหนึ่งที่ผมหลุดปากพูดออกไป #
ทุกวันนี้มีอะไรเยอะแยะที่เก็บอยู่ในหัว
คือคบกันนานแค่ไหนแล้วถึงกล้าให้เขามานอนด้วย เวลาเพียง2อาทิตย์ ที่กูงอนๆกับมีคนใหม่เฉยเลยยย
กูไม่ดีขนาดนั้นเลยหรือว่ะถึงทำแบบนี้กับกู