สามีเก่าดิฉันเปนคนอีสาน ฉันมาอยู่กินกับเค้าได้ 5 ปี เรามีปัญหามากกว่าเข้าใจกันค่ะ มีลูก 2 คน คนโต ชาย4 ขวบ คนเล็กหญิง 2 ขวบ
เราตกลงหย่ากัน โดยให้ความปกครองลูกเปนของสามีค่ะ เพราะมีความพร้อมมากกว่า ส่วนดิฉันต้องมาเริ่มใหม่ หาอาชีพ มาขอพึ่งญาติอีกด้วย
เลยจำเป็นต้องจากลูกมาค่ะ
ดิฉันติดต่อกลับไป...เค้าก้อบอกว่า ไม่ต้องห่วงทางนี้ ดูแลชีวิตตัวเองให้ดีก้อพอ ลูกหน่ะ พอโตแล้ว เค้าก้อไปมีชีวิต มีครอบครัวของเขาเอง
สุดท้ายพ่อแม่ก้อมีชีวิตของพ่อแม่เอง เปนได้แค่ผู้ดูห่างๆเท่านั้น เปนผู้เลี้ยงดูกาย แต่ใจเลี้ยงเค้าไม่ได้. ไม่ว่าใครจะเปนคนเลี้ยง ฉันหรือเค้าสุดท้าย
ก้อต้องใช้ชีวิตเราเอง ลูกก้อไปมีชีวิตของเค้าเอง
ฉันเลยถามสามีเก่าว่า...เธอจะบอกลูกมั้ยว่าแม่เปนใคร ให้ดูรูปมั้ย...เค้าตอบว่า..ตอนนี้ไม่เอ่ยถึง รูปไม่ให้ดู ..ตอนดิฉันไลน์ผ่านเค้าเพื่อทักทายลูก
แต่เค้าปฏิเสธไม่ให้ทักทายหรือคุยใดๆกับลูกทั้งสิ้น.. เค้าบอกว่าลูกกำลังปรับตัว กลัวลูกเป็นซึมเศร้า...ฉันก้อเข้าใจนะ...
เลยถามต่ออีกว่าแล้วเมื่อไรถึงจะบอก และติดต่อหาลูกได้ ..เค้าตอบว่าดิฉันว่า ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก ถ้าลูกมันคิดได้ โตแล้ว อยากรู้เรื่องแม่ เดี๋ยวก้อถามเองแหละ ...เอิ่มดิฉันก้อเข้าใจนะว่าน่าจะ 10 หรือ20ปีข้างหน้า...ถึงตอนนั้นลูกไม่ลืมฉันไปแล้วหรอ
ขาดการติดต่อง่ะ ..แล้วต้องผ่านเค้าด้วย ติดต่อกลับไปทีไร เค้ารำคาญ. ไม่อยากติดต่อด้วย.. บอกไม่ต้องโทรมาอีกนะ ไม่ต้องมาถาม มาห่วงชีวิตลูกและเค้าหรอก ดูแลชีวิตตัวเองให้ดีก้อพอ ไม่ต้องมองย้อนกลับมา ..ฉันเลยถามอีกว่าถ้าทุกอย่างลงตัว มีอาชีพแล้ว ฉันขอส่งให้ลูกบ้างได้มั้ย...เขาก้อกีดกัน ปฏิเสธเลย ว่าไม่ต้องยุ่งส่วนนี้เค้าจะจัดการเอง ....คืออยากมีส่วนดูแลด้านอื่นๆ ที่เราไม่ได้ทำอ่ะค่ะ...ตอนนี้เค้าก้อจะเปลี่ยนเบอร์ ตัดอดีตทิ้งทุกสิ่ง อะไรอีกหลายอย่าง. และเค้าก้อกำลังคุยกับคนใหม่ด้วยค่ะ (ไม่ได้นอกใจกันนะคะ..แต่ชาวบ้านแถวนั้นหมายปองสามีเก่าดิฉันมาตั้งแต่เราอยู่กินกันอีกคะ...คือเลิกกันยังไม่ถึงอาทิตย์เลย ก้อมีคนมาเสียบแทนแล้วง่ะ) ...เค้าตัดโอกาสดิฉันทุกอย่างที่จะดูแลและรู้เรื่องราวเกี่ยวกับลูกเลยค่ะ
รึดิฉันจะบุกไปหาเลยในอีก 10ปี หรือ 20ปี ข้างหน้าดีมั้ยคะ. ...แต่ถึงตอนนั้นลูกคงลืมดิฉันไปแล้วหล่ะค่ะ. เพราะขาดการติดต่อ..เจ็บปวดใจที่สุดค่ะ.
รึว่าดิฉันควรตัดใจทิ้งทุกสิ่งในอดีต ไม่คาดหวังที่จะได้ติดต่อกะลูกอีกดีมั้ยคะ ..
หย่ากับสามี และโดนตัดโอกาสในการติดต่อกับลูก
เราตกลงหย่ากัน โดยให้ความปกครองลูกเปนของสามีค่ะ เพราะมีความพร้อมมากกว่า ส่วนดิฉันต้องมาเริ่มใหม่ หาอาชีพ มาขอพึ่งญาติอีกด้วย
เลยจำเป็นต้องจากลูกมาค่ะ
ดิฉันติดต่อกลับไป...เค้าก้อบอกว่า ไม่ต้องห่วงทางนี้ ดูแลชีวิตตัวเองให้ดีก้อพอ ลูกหน่ะ พอโตแล้ว เค้าก้อไปมีชีวิต มีครอบครัวของเขาเอง
สุดท้ายพ่อแม่ก้อมีชีวิตของพ่อแม่เอง เปนได้แค่ผู้ดูห่างๆเท่านั้น เปนผู้เลี้ยงดูกาย แต่ใจเลี้ยงเค้าไม่ได้. ไม่ว่าใครจะเปนคนเลี้ยง ฉันหรือเค้าสุดท้าย
ก้อต้องใช้ชีวิตเราเอง ลูกก้อไปมีชีวิตของเค้าเอง
ฉันเลยถามสามีเก่าว่า...เธอจะบอกลูกมั้ยว่าแม่เปนใคร ให้ดูรูปมั้ย...เค้าตอบว่า..ตอนนี้ไม่เอ่ยถึง รูปไม่ให้ดู ..ตอนดิฉันไลน์ผ่านเค้าเพื่อทักทายลูก
แต่เค้าปฏิเสธไม่ให้ทักทายหรือคุยใดๆกับลูกทั้งสิ้น.. เค้าบอกว่าลูกกำลังปรับตัว กลัวลูกเป็นซึมเศร้า...ฉันก้อเข้าใจนะ...
เลยถามต่ออีกว่าแล้วเมื่อไรถึงจะบอก และติดต่อหาลูกได้ ..เค้าตอบว่าดิฉันว่า ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก ถ้าลูกมันคิดได้ โตแล้ว อยากรู้เรื่องแม่ เดี๋ยวก้อถามเองแหละ ...เอิ่มดิฉันก้อเข้าใจนะว่าน่าจะ 10 หรือ20ปีข้างหน้า...ถึงตอนนั้นลูกไม่ลืมฉันไปแล้วหรอ
ขาดการติดต่อง่ะ ..แล้วต้องผ่านเค้าด้วย ติดต่อกลับไปทีไร เค้ารำคาญ. ไม่อยากติดต่อด้วย.. บอกไม่ต้องโทรมาอีกนะ ไม่ต้องมาถาม มาห่วงชีวิตลูกและเค้าหรอก ดูแลชีวิตตัวเองให้ดีก้อพอ ไม่ต้องมองย้อนกลับมา ..ฉันเลยถามอีกว่าถ้าทุกอย่างลงตัว มีอาชีพแล้ว ฉันขอส่งให้ลูกบ้างได้มั้ย...เขาก้อกีดกัน ปฏิเสธเลย ว่าไม่ต้องยุ่งส่วนนี้เค้าจะจัดการเอง ....คืออยากมีส่วนดูแลด้านอื่นๆ ที่เราไม่ได้ทำอ่ะค่ะ...ตอนนี้เค้าก้อจะเปลี่ยนเบอร์ ตัดอดีตทิ้งทุกสิ่ง อะไรอีกหลายอย่าง. และเค้าก้อกำลังคุยกับคนใหม่ด้วยค่ะ (ไม่ได้นอกใจกันนะคะ..แต่ชาวบ้านแถวนั้นหมายปองสามีเก่าดิฉันมาตั้งแต่เราอยู่กินกันอีกคะ...คือเลิกกันยังไม่ถึงอาทิตย์เลย ก้อมีคนมาเสียบแทนแล้วง่ะ) ...เค้าตัดโอกาสดิฉันทุกอย่างที่จะดูแลและรู้เรื่องราวเกี่ยวกับลูกเลยค่ะ
รึดิฉันจะบุกไปหาเลยในอีก 10ปี หรือ 20ปี ข้างหน้าดีมั้ยคะ. ...แต่ถึงตอนนั้นลูกคงลืมดิฉันไปแล้วหล่ะค่ะ. เพราะขาดการติดต่อ..เจ็บปวดใจที่สุดค่ะ.
รึว่าดิฉันควรตัดใจทิ้งทุกสิ่งในอดีต ไม่คาดหวังที่จะได้ติดต่อกะลูกอีกดีมั้ยคะ ..