สวัสดีค่ะ. คือเราเป็นน้องสุดของบ้านเรามีพี่2คน คือเขาทั้งสองคนจะสนิทกันมาก ส่วนเราไม่สนิทกับใครเลย ในบ้าน เราเหมือนลูกคนข้างบ้านที่มาขออาศัยอยู่เลยค่ะ555. เวลามีปัญหาอะไรเราก็ไม่ ค่อยจะปรึกษาเค้าเท่าไหร่ เพราะยังไงสิ่งที่เราจะได้คือการช้ำเติม ทำไมสิ่งที่เราทำไว้เขาไม่เห็นค่าบ้างค่ะ เราพยายามหลายอย่างแต่เขาก็ยังไม่เห็นมัน เราเป็นคนขี้น้อยใจด้วยแหละส่วนนึง บางครั้งพี่คนโตจะถามหรือเเศะเราด้วยคำแรงๆ เช่นทำไมหน้าอยู่แบบนั้น ทำไมขี้เหร่ กล้าใส่แบบนั้นเหรอ เราไม่เข้าใจ เราไม่เคยถามเค้าในทางแบบนี้เลยค่ะ เวลาพวกเค้าด่ามาเราก็ไม่ค่อยจะเถียง เราจะเงียบ แต่ถ้ามันถึงสุดๆจิงๆเราก็เถียงกลับ เราเจอกับเหตุการแบบนี้ประจำเลย เเต่เราก็ไม่เเสดงออก เวลาเราอยู่ รร เราจะร่าเริงมาก แต่พอกลับมาบ้านเราจะเข้าห้องเลยค่ะ ไม่คุยกับใครเท่าไหร่ เพราะคุยไปยังไง เราก็วนกลับมาเจอเหตุการเติมอีกเราคิดอย่างงั้น เราเลยคิดง่าหลีกเลี่ยงดีกว่า ไม่ยุ่งไม่ไปสุงสิงกับเขาน่าจะดีที่สุด แต่มันก็ยังเจอ55555. เรางงเหมือนกันว่าเราเป็นคนในบ้านนี้จิงๆเหรออ หรือเราไม่ใช่ เพราะสิ่งที่เขาทำกับเรามัน รุนแรงน้ะ สำหรับเรา เราเคยเจอเหตุการที่ว่าเราแบบนี้ที่ รร เช่น อุ้ยไอผี อุ้ยไอหมีแพนด้า บางคนก็ทำท่าตกใจเมื่อเห็นหน้าเรา มันเลยกลายเป็นจุดดำในชีวตของเราไปเลยค่ะ 😢😊
ขอระบายหน่อยค่ะ😢