อยู่ๆก็ต้องมารับภาระอันหนักอึ้ง ลูกคนเล็กไม่สนใจเลย

อยู่ๆคุณแม่ดันมาล้มเป็นอัมพฤกครึ่งซีก
แต่สิ่งที่หนักอึ้งคือผมต้องเป็นคนเลี้ยงดูคุณแม่ เหนื่อยมาก มาก มาก

ผมมีน้องสาวอีกคน เขาพร้อมกว่าทุกอย่าง
มีบ้านของตัวเอง กิจการของตัวเอง(ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร)

แต่เรื่องคุณแม่ล้มนี้นาน4ปีแล้ว แต่ทุกวันนี้ก็ยังต้องคอย อาบน้ำให้ เปลี่ยนแพมเพิ้ลให้

ดีที่ทุกวันนี้พอจะตักข้าวกินเอง คล้องคอพาเดินไปห้องน้ำได้

มาเข้าเรื่อง ทุกวันนี้ที่ว่าหนักอึ้งคือ
ต้องมาแบกค่าใช้จ่ายเยอะ ผมเช่าอพาทเม้นห้องเล็กต้องอยุ่กัน3คนรวมแฟน
ค่าเเพมเพิ้ล ค่าอาหาร ค่าไฟเพิ่มขึ้น3เท่า
ค่าอาหารเสริม ค่าเดินทางไปหาหมอทุกเดือน
ค่ายาเสริม มันเพิ่มขึ้นมามากจนจะแย่แล้ว

ส่วนน้องสาวไม่เคยติดต่อมาเลย2ปี แม้แต่โทรมาหา เงินไม่เคยช่วยสักบาท
โทรไปก็ไม่ยอมรับสาย

ทุกวันนี้เหนื่อยมาก เลิกงานก็ต้องรีบกับไปดูแล ไม่เคยมีเวลาเป็นของตัวเองสักวันมา
ท้อมากๆ

เรื่องกายภาพตอนนี้ตัดทิ้ง เพราะค่าใช้จ่าย+เดินทาง แพงจนสู้ไม่ไหว

ตอนนี้ที่อยากระบายคือ น้องสาวผมทำไมเป็นคนแบบนี้ เขาคิดอะไรอยู่

ญาติผมโทรมาบอกเรื่อยๆ เจอเดินห้างบ่อย
ญาติก็บอกเขานะว่าไม่ช่วยเลี้ยงก็ช่วยค่าเเพมเพิลบ้าง ทุกครั้งเขาก็รับปาก แต่ไม่เคยช่วยเลย เบื่อ เบื่อจนอยากตัดมันออกจากคำว่าน้องแล้ว

อยากทำงานเพิ่ม ก็ไม่มีเวลาทำเลย เหนื่อยจริงๆ