ลูกที่แย่?

คือวันนี้ทะเลาะกับแม่มาค่ะ  แม่ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย แม่ก็รู้ว่าเราเรียนมาหนักขนาดไหนแม่บอกขอให้เราสอบติดห้องท็อป5 เราก็ทำให้แม่แล้วเราอยู่ตั้งห้อง3 เรารู้นะว่าทุกวันแม่เหนื่อยแค่ไหน เราก็พยายามจะไม่พูดอะไรให้เเม่เหนื่อยใจไปมากกว่านี้เราอยู่เฉยๆ พอมาวันนี้แม่เห็นเรานั่งเล่นคอมแม่ก็มาด่าเรา เราก็ไม่เข้าใจอ้ะให้เรามีเวลาส่วนตัวบ้างไม่ได้หรอ เรียนก็หนัก ทำงานบ้านแทบจะทุกอย่าง เงินบางครั้งก็หาใช้เอง พอวันไหนเราออกจากบ้านไปหาเพื่อนกลับมาทีไรแม่ก็จะด่าเราตลอดเราก็ทนมาตลอด แล้วพอมาวันนี้แม่ทะเลาะกับเราเรื่องเล็กๆน้อยๆ แม่ชอบเข้ามาจุ้จี้กับชีวิตเรา ซึ่งเราไม่ชอบแม้เราจะไม่ชอบแต่เราก็ไม่พูดเราคิดมาตลอดว่าแม่ต้องถูกเสมอ  แต่มาวันนี้เราคิดว่าแม่เริ่มเข้ามายุงกับชีวิตเรามากเกินไป ทุกครั้งที่ทะเลาะกันแม่จะชอบเอาเรื่องเก่าๆมาพูด  แล้วแม่จะชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับลูกคนอื่นหรือบางครั้งแม่ก็จะเอาเราไปเปรียบเทียบกับพี่ พี่สาวเราคนแรก  ติดห้องท็อป5 ซึ่งอยู่ห้อง1  ส่วนพี่ชายเรา  ติดห้องท็อป5เหมือนกัน ซึ่งอยู่ห้อง2 เราเคยคิดนะว่าทุกครั้งที่แม่ด่าเราคงเป็นเพราะเราไม่ดีพอ  ไม่เก่งเท่าพวกพี่ๆเค้า  และเราก็พยายามเงียบมาตลอดโดยไม่พูดอะไร และพยายามทำให้ดีกว่าพี่ๆเค้า แต่..แม่ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าที่เราเล่นโทรศัพท์เราพยายามทำอะไร และแม่ก็ไม่เคยคิดจะถามเลยด้วย  ซึ่งเราก็ไม่คิดอะไรแม้บางครั้งมันจะทำให็เราน้อยใจก็ตาม  และแม่ก็ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าเราขอทุนไปกี่ทุนเพื่อแม่ และแม่ไม่เคยรู้เลยว่าเราอยากเป็นอะไร  มันทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ วันนี้ที่ทะเลาะกับแม่ ในหัวเรามีแต่คำถามว่า  ทำมัย? แม่ไม่เข้าใจเรา? ทำมัย? แม่ต้องเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น? ทำมัย? แม่ถึงชอบหาว่าเราเป็นลูกที่แย่?  และทำมัย? ทำมัย? ทำมัย? และทำมัย?  ตั้งแต่พ่อเราเสียชีวิตเราก็แย่ลงเรื่อยๆ จนบางครั้งเราก็คิดที่จะฆ่าตัวตาย แต่ทุกครั้งที่เราคิดคำว่าอยู่เพื่อ "แม่" น้ะตอนนี้ไม่มี "พ่อ" แล้วก็ต้องอยู่เพื่อ "แม่" ทำให้ดีที่สุดในหน้าที่ของเรา แต่แม่ก็ยังไม่เข้าใจเรา เอาแต่ด่าว่าเรามันแย่!!  
สรุป แล้วเราเป็น ลูกที่แย่จริงๆหรอ?