คือโดนพ่อแม่ไล่ออกจากบ้าน แล้วไม่มีตังก็เลยต้องไปอยู่บ้านแฟน อยู่ประมาณปีกว่าๆแล้วคะ เราไม่ชอบคำพูดเค้าหลายๆอย่าง เช่นเราเป็นโรคซึมเศร้าอยู่ เค้าจะพูดใส่เราแรงๆ เราไปหาหมอเค้าก็บอกว่ากินยาก็ไม่หายหรอก หาธรรมชาติก็ได้ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เป็นคนพาเราไป เราข้ามถนนไม่เป็นก็ด่าเราว่า

แค่นี้ข้ามไม่ได้หรอ เค้าบอกให้เราเอาตะกร้าผ้าขึ้นมาแต่เราถือข้ามจนเต็มมือละจะไปเอารอบ เค้าก็บอกว่าไม่มีประโยชน์ ส่งเราไปทำงานก็คิดค่าน้ำมัน แล้ววันนั้นไปของไปฝากพ่อเรา เค้าไปกับแม่เค้า ตัวเค้าลงไปแต่แม่เค้ารออยู่ในรถ แล้วแม่เราอยู่บ้านแฟนเราพูดกับแม่ว่าเอามาฝากพ่อ แต่ก็กินได้ทุกคน(แม่เราเล่าให้ฟัง) แม่เราบอกว่าควรจะลงมาสักหน่อย แล้วแม่ก็ไม่ชอบคำพูดแฟนมากๆ แฟนเราเป็นคนขี้โม้ด้วย เช่น ซื้อโทรศัพท์ก็โม้ซะแบบ เห้อ ใครก็ซื้อเครื่องใหม่ได้ปะ และก็พูดใส่แรงๆ อีกมากมาย ที่เราทนเพราะพ่อแม่เราผิดหวังมาก ที่เราไปอยู่กับเค้าก่อน เราก็ผิดเองละ เราเคยบอกว่าให้ไปขอพ่อแม่เรา เค้าก็บอกมีผู้หญิงคนไหนเรียกร้องเรื่องแบบนี้บ้าง ไม่มีนะจะไปขอก็ขอเอง โอ๊ย....ดูมันพูด นี่ละนะเค้าถึงบอกไปอยู่กับผู้ชายก่อนไม่มีคุณค่า จะเลิกดีไหม แต่สิ่งดีก็มีนะ ซักผ้าให้ ดูแลเรื่องการกิน ทำให้มีความสุขได้บ้าง แต่ก็ละนะเป็นพูดแรงแและพูดไม่เป็น
มีแฟนที่แย่มาก ไม่มีมารยาท ไม่มีรู้จักวางตัว ที่สำคัญไม่รักเรา