... การรู้ว่าใจหลงไปคิด หรือ มีสังขารเกิดขึ้น ต่างจาก การรู้ว่าคิดเรื่องอะไร ยังไงครับ ?

พอดีผมลองฝึกสติในชีวิตประจำวัน พบเจออาการที่ใจหลงไปคิดบ่อยมากๆ แต่มันเป็นการ "ตามรู้" หลังจากที่เกิดความคิดขึ้นมาแล้วส่วนนึงแล้ว เช่น
มันจะรู้ว่าคิดเรื่องอะไรมาสักหน่อยนึง (เช่น รู้ว่าคิดถึงบ้าน  เป็นต้น) ถึงจะรู้ตัวว่าใจหลงไปคิดแล้ว และจากนั้นก็ดับไป..

แต่ผมไม่แน่ใจว่า ปกติ อาการรู้ว่าใจหลงไปคิด จริงๆ นั้น คือต่างจากนี้ไหม หรือผมรู้ตัวช้าไปไหม (เพราะมันเริ่มคิดมาบางคำ หรือมีการคิดดำเนินเรื่องมาหน่อยนึงแล้วถึงรู้ทันได้)

พอดีเคยได้ยินว่า อาการรู้ว่าใจหลงไปคิด จะไม่รู้ว่าคิดเรื่องอะไร แต่รู้แค่ว่าใจมันคิด (เหมือน มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร เพราะถ้ารู้ว่าเป็นอะไรจะเป็นการเข้าไปให้ค่า หมายสัญญาลงไปแล้ว)

และอยากสอบถามเพิ่มว่า วิธีการที่ผมรู้อยู่นี้ผิดรึป่าว หรือการรู้แรกๆ จะเป็นแบบนี้ก่อน ถ้าฝึกบ่อยๆ เข้าก็จะเร็วขึ้น หรือทันอาการหลงคิด ได้เองครับ ?

ขอบคุณครับ ขอให้เจริญในธรรม