คุณเคยเกลียดตัวเองมั้ย...ผมรู้สึกท้อวะ

(ตัวเอง)จะรอให้พ่อแม่ตายก่อนหรอถึงจะประสบความสำเร็จ(ด่าตัวเอง) ท้อวะ อยากทำอะไรๆให้มันสำเสร็จๆก็ไม่เคยทำมันเสร็จสักอย่าง ความสามารถที่แท้จริงคืออะไร ตอนนี้แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้เลย เคยถามตัวเองนะว่าเกิดมาเพื่ออะไรเกิดมาทำไม...ไม่เคยคิดนะพ่อแม่คือภาระ ผมว่าการเลี้ยงดูพ่อแม่ตอนแก่มันคือหน้าที่ และผมกำลังทำมันอยู่...เคยคิดนะว่าสักวันจะมีบ้านให้แม่อยู่ตอนแก่ ตอนนี้ก็ทำอยู่และต้องทำให้ได้ เมื่อก่อนโดนดูถูกมากแค่ไหนยังจำได้ สักวันจะทำให้สำเร็จเพื่อหุบปากคนพวกนั้น แต่ตอนนี้รู้สึกกลัว กลัวทำไม่สำเร็จ แต่ยังทำอยู่แม้ตอนนี้จะล้มลุกคลุกคลาน ไม่มีมือใครยื่นเข้ามาเลยแม้แต่ญาติพี่น้องพ่อกับแม่เอง คงมีแต่กำลังใจเท่านั้นที่ส่งมาให้ชีวิตที่ยังมีแรงอยู่ประสบความสำเร็จ แม่ก็บอกนะถ้าไม่ไหวก็ให้กลับบ้านเราเถอะลูก น้ำตานี่ไหลพลากออกมาเลย..ยังยืนยันนะว่าจะสู้ต่อเพื่อวันนั้นวันที่ยังมาไม่ถึง สัญญาว่าอีกไม่นาน ความหวังยังมีสองขายังเดินหัวใจยังเต้น แม่เคยบอกว่าถ้ายังช่วยตัวเองไม่ได้อย่าคิดไปช่วยคนอื่น
#ไม่มีใครช่วยเราได้นอกจากตัวเราเอง ไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอด..
**เขียนไปเขียนมาเริ่มเขียนไม่รู้เรื่อง
Aka. Fpch