ต้องทำไงไม่ให้รักคำว่าเพื่อนสักที

คือเรื่องราวผมมันดันรัก คำว่า "เพื่อน" มาตั่งเเต่ ม ต้น จนปลายก็ปล่อยผ่านละเลย มานับได้นี้ก็ หลายปีเเล้ว เป็นอะไรที่ยาวนานที่เก็บไว้ เเต่เราก็พยายามที่จะไปหาคนใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ ถึงขนาดทำตัวเลวๆ หรือทำตัวดีดี ใส่ผญหลายคน เเต่สุดท้าย ก็ไม่เคยลืมหรือรักใครได้จริงๆเลยนอกจากเพื่อนคนนี้ จนกระทั่งสุดท้าย มามหาวิทยาลัยก็ เสี่ยงที่จะบอกเพราะมันอึดอัดมาก เเละยังไงคงไม่ได้เจอหน้า เค้าคนนั้นอีกนานเลยหละ พอบอกไป เค้าก็บอกกลับมาว่า ก็เคยชอบเรานะ คือ เฟลสุดๆ ทำไมไม่รีบบอกเค้าไปตั่งเเต่เเรกว่ะ มาบอกตอนนี้มันทำไรได้วะ ดูเค้ามีเเฟน คนเเล้วคนเล่าให้คำปรึกษาเป็น เพื่อนที่ดี เเต่ทำไม ไม่เคยบอกวะ ไม่บอกสักทีวะ ไม่เข้าใจ เเต่พอ เหมือนบอกไป มันก็อันล็อคอะเนอะ เราทั่งคู่ก็คุยกันเหมือนเพื่อนสนิทเหมือนเดิมเเต่เพียงอันล็อคเเล้วเเค่นั้น ฝ่ายเรานะที่เป็นคนอันล็อค เราสามารถอยากรักใครจริงๆสักคน เเต่ก็เรื่องมันก็วนลูบ กลับมาดั่งเดิม นิสัย หน้าตา ความตัวเล็ก ขี้อ้อน  ความงอเเง รอยยิ้ม ความหงุดหงิด วนกลับมา เพื่อนคนใหม่ที่เราดันชอบอีกเเล้ว ซึ่งเค้า ตรงสเปคเรามากเเล้วก็ดันกลายเป็นเพื่อนที่สนิทเเล้วนะสิ กฎเหล็กห้ามรักเพื่อนใช่ไม่ได้จริงๆ เเต่ทำไงได้ เค้ามีคนคุย เคยอยู่ด้วยกัน 2 คนบ่อยมากเเต่ปากไม่ขยับสักทีภาพเวลาไม่มีเค้าอยู่ข้างๆเเล้วหรือการมองหน้ากันไม่ติดก็ดันลอยมาเราควรทำยังไงกับหัวใจดี เพราะถ้าตอบว่าลองไปหาคนอื่นดู ยังไงก็เหมือนเพื่อนคนเก่าเเน่ๆ  ทำไมต้องติดอยู่คำว่า "เพื่อน"