คือผมอ่ะครับได้มาเรียนที่รร.นึงมีชื่อนำหน้า(อ)ผมอ่ะอยู่สาขาการตลาดเพราะผมตั้งใจมาเรียนเพื่อไม่ให้พ่อแม่ผิดหวังเพราะผมชอบ ผมเป็นโรคปรำจำตัวนะครับ คือไทรอยด์เป็นพิศกับเส้นเลือดหัวใจตีบ แล้ววันนึงผมได้เจอกับครูประจำชั้น ครูแกเป็นคนที่บอกว่าแกเป็นคนพูดตรง แต่ที่เราเจอนี่ไม่ใช่เลยครับ ตอนผมเข้ามาใหม่ๆก็ดูเหมือนจะดีนะครับ มีวันนึงผมต้องเข้าไปซ้อมสีเพราะตัวเองเป็นกองเชียร์ แต่ผมยังไม่หายป่วยหรอกนะครับ วันแรกๆผมก็ทนเอานะครับ ถึงแม้ไทรอยด์มันจะทำให้ผมเนี่ย เหงื่อออกมาก ผมก็ไม่สนใจครับยังร่วมกิจกรรมต่อไป แล้ววันนี้ผมทนไม่ไหวเพราะเกือบเป็นลม แต่ผมก้เข้าสี ผมก้บอกรุ่ยพี่นะครับว่าผมเป็นไทรอยด์ผมขอนั่งออกมากคนอื่นได้ไหม พี่เขาก็บอกว่าได้ครับน้องเดี๋ยวน้องไปนั่งตรงนั้นนะ ผมก้เข้าไปนั่งร่วมกิจกรรมตามปกติ แต่พอครูประจำชั้นผมมาแกก้เข้ามาถามว่าทำไมไม่เข้าไปนั่งในแถวกับเพื่อน ผมก็บอกว่าเมื่อกี้ผมเกือบเป็นลม ผมเลยขอพี่เขายั่ฝพักเพราะไทรอยด์ แต่พูดไปก็เท่านั้นครับ ครูแกมักยึดอารมตัวเองเป็นใหญ่ ใครขัดไม่ได้ แกก็บอกให้ผมไปนั่งกับเพื่อนข้างล่างอีก ผมร้อนมากครับ และเกือบจะเป็นลม แต่ทำไงได้ล่ะครับ ผมขัดอะำรแกไม่ได้อยู่แล้ว ตอนผมเข้าเรียนมาแรกๆผมนั่งเงียบๆขรึมๆแกก็บอกให้ผมยิ้มมั่งสิ พอวันนี้ผมไปส่งงานให้แก (ผมยิ้มเล็กน้อย)แกกลับด่าผมว่า (ชื่อผม)ไม่เต็มรึเปล่า ประมาณว่าเป็นเด็กไม่ครบ32แกพูดอย่างนี้กับลูกศิษย์ได้หรอครับ คือผมต้องย้ายสาขาไหมครับเจอแบบนี้ทุกวันบางวันดีบางวันร้าย ผมจะบ้า ก็ทำดีทุกอย่างแล้วนะ ทำไมเขาถึงทำกัลผมแบบนั้นล่ะ😢
ผมควรย้ายสาขาดีมั้ย?