คบกัน8ปี ตัดใจบอกเลิก เค้าขอโอกาสควรให้โอกาสไหม

เค้าคือแฟนคนแรกของเราและเราคือแฟนคนแรกของเค้า ตอนนี้อายุ 30 นิดๆเท่ากัน คนกันมา8ปี เค้าไม่ค่อยให้ความสนใจหรือใส่ใจพ่อแม่ เราเลย คบกัน 3 ปีแรกมีแวะมาหาที่บ้าน3ครั้ง ผู้ใหญ่ทางบ้านเรารู้จักกันแค่ในนามเพื่อน 1. ไปเที่ยวกันเดินห้างเราไม่สบายกระทันหัน เค้าพามาส่งบ้านเจอแม่เราโดยบังเอิญ(แปบเดียวก็กลับ) แค่คุยกันว่าไม่สบายเป็นอะไร 2. ชวนไปทำอาหารเลี้ยงเพลพระ เสร็จก็กลับ 3. ไปถือศีลต่างจังหวัด1คืน(ไปรวมกับคนอื่นๆด้วย) ซึ่งโดยส่วนมากเวลาเค้ามาหาเรา เค้าจะเดินเลยบ้านเราไปก่อนแล้วโทรตามให้ออกไปนั่งคุยข้างนอก ไม่เคยว่าเข้ามานั่งคุยกันในบ้าน มีแต่ยังคับให้เราไปบ้านเค้าตลอด เดินเป็นกิโลเพื่อไปขึ้นรถ mrt (ไม่มีรถสาธารณะผ่านจากบ้านเราไปสถานีmrt) และเดินไปบ้านเค้าต่อ พอขากลับเค้าก็มาส่งเราที่สถานีmrt ที่เราลงแล้วเค้าก็นั่งกลับไปต่อ เราก็เดินกลับบ้านเองมืดๆ จนมาปีที่2 เค้าถึงขับรถยนต์ที่บ้านมาส่งที่บ้านเราจนกระทั่งคบกันปีที่4 เราย้ายบ้านไกลออกมากว่าเดิม จากบ้านเค้ากับเราห่างกันประมาณ16กิโล เราเพิ่งมีรถมอเตอร์ไซด์ตอนย้ายบ้าน ทุกครั้งที่เจอกันเราจะเป็นฝ่ายขับรถมอเตอร์ไซด์ไปหาเค้าตลอด และก็ไปส่งเค้าที่บ้านก่อนเราค่อยกลับบ้าน เราเคยชวนเค้าว่ามาบ้านเราบ้างสิ มาหาพ่อแม่เราบ้างเค้าก็ชอบอ้างว่า ไม่มีเวลา ไม่สะดวก ไม่ว่าง ไปลำบาก ไปทำอะไร เราไปบ้านเค้าเราก็ลำบากใจเหมือนกันแต่เราก็ต้องไปเพราะเราก็ต้องเรียนรู้วัฒนธรรม ทำความรู้จักนิสัยใจคอกับคนที่บ้านเค้า คือมีbtsมาถึงแล้วนั่งวินต่อก็ถึงบ้านแล้ว ขนาดถึงกับว่าขับมอเตอร์ไซด์ไปรับและให้มาทักทายพ่อแม่เราสักหน่อย แล้วจะไปเที่ยวไหนกันต่อก็ค่อยไป(เพราะเค้าไม่เคยมาเที่ยวห้างสรรพสินค้าโซนบ้านเราเลย) เค้าก็ว่าไม่ไป ไปทำอะไร แล้วก็จบที่ว่าเราเรียกร้อง งี่เง่า คิดเยอะ คิดแต่เรื่องแย่ๆ จบที่ทะเลาะกันและฝ่ายผิดก็คือเราตลอด บ้านเค้าก็มีรถยนต์2-3คันถ้าจะใช้ก็ใช้ได้ แต่ก็อ้างตลอดว่ามีคนเอาไปใช้(สลับใช้อาทิตย์ละคัน) ขนาดเราโดนรถชนวันเสาร์วันอาทิตย์หรือวันไหนๆเค้ายังไม่เคยมาดู มาหา มาเยี่ยม มีแต่ไลน์มาถาม ปกติก็เฟสไทม์คุยกันอยู่แล้ว  เค้าชอบคิดว่าตัวเองเก่ง รู้ทุกเรื่อง ถูกทุกอย่าง เค้าพูดอะไรต้องตามเค้าถ้าไม่ตามหรือเสนอแย้งอะไรไปก็จะต้องทะเลาะกันตลอด เราก็ต้องเงียบเพื่อจบปัญหา ตอนนี้ก็รู้สึกเหนื่อย และบอกกับเค้ามาหลายรอบเคลียร์กันมาก็หลายครั้ง ก็ยังเหมือนเดิม ถามหาเรื่องอนาคตว่าจะยังไงต่อไปกันดีเค้าก็จะตอบว่าก็อยู่แบบนี้ไงไปเรื่อยๆไม่ดีหรอ เราก็ถามกลับไปว่าคือไปเจอกันแล้วก็กลับบ้านใครบ้านมันอย่างนี้หรอ เค้าก็บอกว่าใช่ ถามไปตอนที่คบกันได้ 5ปี 7ปี 8ปี คำตอบคือแบบนี้ทุกครั้ง และก็บอกว่าเค้ายังไม่ได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยสักอย่าง เราก็บอกว่าเราไม่ได้ต้องการคนที่มีครบทุกอย่าง เราสร้างร่วมกันได้มันยังดีกว่าซะอีก เค้าก็ไม่สนใจแล้วก็ว่าชอบไปเปรียบเทียบกับคนอื่นทำไม เราก็ไม่ใช่คนดีอะไร ขี้โมโห ใจร้อน เหวี่ยงบ้าง
  
    ซึ่งตลอด8ปีที่ผ่านมา ไม่รู้ว่าแปลกไหมที่จนป่านนี้เรากับแม่และพี่เค้า ยังไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ มีก็แค่เราสวัสดีตอนไป-กลับ และเวลาที่เรากับเค้าทำอาหารทานกันก็จะเรียกแม่กับพี่เค้าให้มาทานด้วยกัน ก็จะตอบว่าให้ทานกันเลย คุยกันแค่นี้จริงๆ

   เพิ่งบอกขอเลิกไป3วัน เจ็บนะที่ต้องบอก แต่เค้าโทรมาว่าขอโอกาสแก้ตัวใหม่ โดยให้เหตุผลว่าตลอดเวลาเค้าไม่เคยเข้าใจในสิ่งที่เราต้องการ เราพูดไม่เคลียร์ เค้าไม่เข้าใจคือมันใช่หรือบอกไปเคลียร์ไปไม่รู้กี่พันครั้งแล้ว  ควรให้โอกาสต่อดีไหมเพราะตลอดระยะเวลาที่คบกันที่คุยเคลีบร์ปัญหากันมันคือการให้โอกาสแล้วหรือเปล่า???  ตอนนี้สับสนหนักมาก  ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้านะคะ