จะเริ่มเข้าไปใช้ชีวิตมหาลัยเเต่ความอดทนยังต่ำ

พอได้มหาลัยปุ๊บ ได้ไกล ผมขี้เกียจเเละรู้สึกตัวเองความอดทนต่ำมาก ว่าได้นะครับ อยากให้เเนะนำด้วย
เราเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่ก่อนเเล้วนั่งรถ 30 นาทีนานๆผมก็เบื่อไม่อยากไป รู้สึกความอดทนต่ำมาก ถ้ารถไฟฟ้าเป็นชม.นะผมนอนอยู่บ้านเเล้วจริงๆทุกวันด้วยซ้ำความอดทนผมต่ำมากขี้เกียจตื่นสุดๆ ทำไรไม่มีความอดทนเลย
ผมเรียน พยาบาลด้วย ผมอยากจะปรับปรุงตัวมากรู้สึกเเบบไม่มีความอดทนพอ ความอดทนต่ำมาก ชีวิตเคยลำบากเลิกเรียนไปเรียนพิเศษกลับบ้านที 4 ทุ่มนอนเที่ยงคืนตื่นเช้าไปเรียน 6 โมง วันเสาร์เลิกรด. ไปเรียนพิเศษ ต่อก็มี ปิดเทอมก็เรียนทุกวันวันละ 6 ชม เดินทางไป 1ชม. กลับ 1ชม. พอจะสอบgat pat ตอนนั้นอ่านหนังสือเเทบทุกนาทีเลย
จนได้มหาลัย คณะที่ต้องการเเต่พอพักหลังๆความอดทนไม่มีเหมือนก่อน รู้สึกเเย่ ผมรู้สึกว่าการเดินทางคือมันเสียเวลา ตรรกะป่วยๆ
ความอดทนผมต่ำจริงๆ พอได้มหาลัยผมก็คงร้องไห้อยากกลับบ้านเเน่นอน หรือไม่ก็เรียนไม่ไหวหรือไม่ก็การเข้าสังคม ทุกสิ่งทุกอย่างผมว่าผมต้องใช้ความอดทนซึ่งผมไม่มีเลย เรารู้สึกรักสบายมากอยากจะมีความอดทน มันเหมือนไม่มีคุณสมบัติจะไปเป็นพยาบาลเลย ซึ่งเมื่อก่อนอาจจะมีเเต่ตอนนี้มันหายไปมาก ทำไมคนอื่นเขาทำกันได้เราไม่มีความอดทนเเม้เเต่การนั่งรถ หึหึ เเล้วเเบบนี้อย่าว่าเเต่จะไปเป็นนักศึกษาจะทำอะไรได้
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่