กระทู้นี้เริ่มมาจากเมื่อตอนเช้ามืดของวันนี้
ผมฝันว่าคุณพ่อลงสมัครเป็น ส.ส. และผมก็ต้องไปงานการปราศัยเพื่อนท่านร่วมกับ ส.ส. พรรคอื่นๆ
แต่ตอนที่ต้องปราศัยนั้นโฆษกของที่นั่นกลับเดินมาเชิญผมไปพูดปราศัยกับประชาชนแทนพ่อ
ในฝันผมรู้สึกกลัวการพูดต่อหน้ามวลชนมาก(แต่คงไม่มากเท่าชีวิตจริงหรอก) ก็เลยรู้สึกไม่มั่นใจ
แต่ก็เดินตามเขาไปแบบงงๆ และพอผมจับไมค์ผมก็นึกไม่ออกว่าจะพูดว่าอย่างไรดี
เพราะไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนนั่นเอง ก็เลยยืนนึกอยู่พักนึง(ในฝันนะ)
ในฝันผมเลือกแสดงวิสัยทัศเกี่ยวกับความยากจน
ผมพูดว่า " คนเราจนก็ได้รวยก็ได้ไม่ใช่ปัญหา คนจนนั้น"จน"คำนี้เกิดจากความขัดสนจะกินจะใช้ไม่พอเพียง
การช่วยเหลือคนจนสำหรับผมก็คือการให้คนที่มีน้อยมีมันอย่างพอเพียงเท่าที่มีนั่นแหละ
เพราะมีหลายๆ อย่างที่เราควรลดบทบาทของเงินเพื่อให้ได้รับสิ่งที่คิดว่ามีคุณค่าที่สุดได้
เช่นเรื่องของการศึกษา อรชุนก็ไม่อยากให้คนเราต้องใช้เงินเยอะกับการศึกษา อยากให้เรียนฟรีกันไปเลย
และเรื่องการรักษาพยาบาลโรคต่างๆ ก็อยากให้รักษาฟรีกันไปเลยเหมือนกัน
ผมไม่อยากให้คนเราต้องคิดว่าจำเป็นต้องมีเงินเยอะๆ ชีวิตถึงจะอยู่ดีมีสุขได้ "
อรชุนก็พอมองออกว่าตัวเองกำลังคิดเรื่องรัฐสวัสดิการอยู่ ประมาณว่าเป็นสิ่งที่พวกลัทธิมาร์กซิส
เคยคิดเคยทำกันมาก่อน แต่มันก็มีข้อดีอยู่นะ
แต่ของผมต่างจากเขาตรงที่ไม่ได้ต้องการเข้าไปต่อสู้หรือแบ่งปันอะไรให้มันเกิดการเฉลี่ยกันแบบเขา
และก็ไม่ได้คิดแบบแนวประชานิยมด้วยที่พยายามให้โน่นนี่นั่นไปทั่วแล้วข้าวของกลับแพงขึ้น
อรชุนว่าตัวเองแค่ต้องการทำอย่างไรก็ได้ให้คนจนมีใช้อย่างพอเพียง มีเท่าที่มีก็ไม่ขาดแคลนในการดำรงชีวิตแล้ว
นี่คงเป็นฝันอยู่จริงๆ นั่นแหละ มันเป็นความฝันของผมเอง และยังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไรเลย
แต่อยากนำมาแลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆ และหวังว่านี่คงไม่เป็นการโชว์โง่เท่าไรนะ
นโยบายและแนวคิดของอรชุน ขอความเห็นครับ
ผมฝันว่าคุณพ่อลงสมัครเป็น ส.ส. และผมก็ต้องไปงานการปราศัยเพื่อนท่านร่วมกับ ส.ส. พรรคอื่นๆ
แต่ตอนที่ต้องปราศัยนั้นโฆษกของที่นั่นกลับเดินมาเชิญผมไปพูดปราศัยกับประชาชนแทนพ่อ
ในฝันผมรู้สึกกลัวการพูดต่อหน้ามวลชนมาก(แต่คงไม่มากเท่าชีวิตจริงหรอก) ก็เลยรู้สึกไม่มั่นใจ
แต่ก็เดินตามเขาไปแบบงงๆ และพอผมจับไมค์ผมก็นึกไม่ออกว่าจะพูดว่าอย่างไรดี
เพราะไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนนั่นเอง ก็เลยยืนนึกอยู่พักนึง(ในฝันนะ)
ในฝันผมเลือกแสดงวิสัยทัศเกี่ยวกับความยากจน
ผมพูดว่า " คนเราจนก็ได้รวยก็ได้ไม่ใช่ปัญหา คนจนนั้น"จน"คำนี้เกิดจากความขัดสนจะกินจะใช้ไม่พอเพียง
การช่วยเหลือคนจนสำหรับผมก็คือการให้คนที่มีน้อยมีมันอย่างพอเพียงเท่าที่มีนั่นแหละ
เพราะมีหลายๆ อย่างที่เราควรลดบทบาทของเงินเพื่อให้ได้รับสิ่งที่คิดว่ามีคุณค่าที่สุดได้
เช่นเรื่องของการศึกษา อรชุนก็ไม่อยากให้คนเราต้องใช้เงินเยอะกับการศึกษา อยากให้เรียนฟรีกันไปเลย
และเรื่องการรักษาพยาบาลโรคต่างๆ ก็อยากให้รักษาฟรีกันไปเลยเหมือนกัน
ผมไม่อยากให้คนเราต้องคิดว่าจำเป็นต้องมีเงินเยอะๆ ชีวิตถึงจะอยู่ดีมีสุขได้ "
อรชุนก็พอมองออกว่าตัวเองกำลังคิดเรื่องรัฐสวัสดิการอยู่ ประมาณว่าเป็นสิ่งที่พวกลัทธิมาร์กซิส
เคยคิดเคยทำกันมาก่อน แต่มันก็มีข้อดีอยู่นะ
แต่ของผมต่างจากเขาตรงที่ไม่ได้ต้องการเข้าไปต่อสู้หรือแบ่งปันอะไรให้มันเกิดการเฉลี่ยกันแบบเขา
และก็ไม่ได้คิดแบบแนวประชานิยมด้วยที่พยายามให้โน่นนี่นั่นไปทั่วแล้วข้าวของกลับแพงขึ้น
อรชุนว่าตัวเองแค่ต้องการทำอย่างไรก็ได้ให้คนจนมีใช้อย่างพอเพียง มีเท่าที่มีก็ไม่ขาดแคลนในการดำรงชีวิตแล้ว
นี่คงเป็นฝันอยู่จริงๆ นั่นแหละ มันเป็นความฝันของผมเอง และยังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไรเลย
แต่อยากนำมาแลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆ และหวังว่านี่คงไม่เป็นการโชว์โง่เท่าไรนะ