นี่ๆ จะมาเล่าประสบการ รัก วัว ของตุ๊ดอ่วนให้ฟัง แค่อยากจะเล่า เขียนผิดบ้างถูกบ้างก็อย่าว่ากันน่ะครับ

สวัสดีคับ แน่นำ ตัวก่อนน่ะครับ ผมชื่อ p นามแฝง แล้วกันน่ะครับ ผมจะมาแชร์ ประสบการณ์ ความรัก ของเพศเดียวกันแบบ โง่ๆ ควายๆ ให้ฟังน่ะคับ เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้รู้จักกับ ผู้ชาย เอ๊ะ (ผู้เกย์) ผ่านทาง Facbook ตอนนั่นเขาเข้ามาจีบในเวลาผมตอนที่ผมอ่อนแอ มากที่สุดในชีวิต ผมไม่เคยสมหวังเรื่องความรักเลยเพราะผมรูปร่างหน้าตาไม่ดี จนพอมีวันนั่น วันที่เขาผ่านเข้ามาในขีวิตผม พี่เขาชือ Y เริ่มแรก แน่นนอนเลย ครับ ช่วงโปรโมชั่น อะไรๆแมร่งก็ดีไปหมด โทรหา ทุกเช้า ถามว่าไปเรียนหรือยัง ก่อนนอนคุยกัน ส่งเข้านอนทุกคืน ส่วนมากเราจะคุยกันทาง facebook msm มากกว่าครับ คุยกันทุกวัน เรื่อยๆมาเป็นเวลา เดือนกว่าๆ เราก้อตัดสินใจ มาเจอกัน เราเจอกันที่ อนุเสาวรีย์ชัย สมรภูมิครับ นัดเจอที่ ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่งวันนั่นฝนตกมาก พี่เขานั่งรถมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาเจอผม ตอนนั่น ผมตื่นเต็นมาก จะได้เจอคน ที่คุยกันทุกวันมาเดือนกว่าๆนี่ เขาจะเป้นแบบไหนในใจคิดไปต่างๆนาๆว่า เขาจะชอบกุ ไหมน่ะ เขาจะคุยต่อไหมถ้า หลังจากนี้ไป พอเจอหน้าผมก้อยกมือไหว้สวัสดีตามธรรมเนียมตามมารยาทไทยก่อนเลย ตอนนี่นมันเขิล 555 มือมันไปเอง ครับ เขาก้อรับไหว้ผมน่ะ เพราะเขาอายุมากกว่านิดหน่อย แว๊ปแรกที่เจอกัน พี่เขา สุภาพ มากแต่งตัวบ้านๆแมนๆ ดูดีสำหรับกูเลย พูดเลย(กกกก นี้แหละพ่อของลูกกูเลยผัวในอนาคตกูแน่ๆ 55555 ) แล้วก้อเขิลอาย ถามสารทุกข์สุขดิบกันไปต่างๆนาๆในร้านอาหารแห่งนั่น พอ ทานข้าวคุยเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้านตัวเอง เขาก็นั่งรถ บขส. กลับบ้านเขาเลย แล้ว ความสัมพันธ ก้อสารกันมาเรื่อยๆ กลับจากเจอกันครั้งแรก เขาก็ดูปกติดีทุกอย่าง แถม ยัง ห่วงเรา โทรหาถี่ๆ อีกต่างหาก ในใจคิด (แหม่มมม ดีอ่ะ ผู้ห่วงหวงด้วยอ่ะ ขาตินี้มีผัวแล้วเอ้ย) 5555 และที่นี้ก้อ ไม่เจอกันเลยอีกประมาน สอง ถึง สามเดือน พี่เขา เลยลงมาหาอีกที คราวนี้ ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เปิด ห้อง สอง อาทิตย์ ต่อเดือนที่อยู่ด้วยกันพี่เขาดีมาตลอด ห่วงใย เอาใจ ไม่เคยขัดเลยก็ว่าได้ กระเป๋าสตางค์ ก็ให้ผมใช้ผมถือ คือในใจคิดอีกล่ะ (แมร่งให้กูถือเงินด้วยอยากใช้อะไรก้อหยิบเลย ดีอ่ะ เกิดมากุไม่เคยเจอไรแบบนี้เลย) 5555 คิดในใจแล้วก็ยิ้ม ไป ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน พี่เขาจะพยายามศึกษานิสัยผมมาตลอด พายามพาไปที่ที่อยากไป อยากกินไรพี่ก้อตามใจอยากกินต้องได้กิน แม้แต่เรื่อง ที่ทะเลาะกันเขาก็พร้อมที่จะยอมรับผิดต่างๆนาๆ ทั่งๆที่เขาไม่ผิดเลย ผมงี่เง่าเอง นะหว่างที่คบกันมา ผมงี่เง่าเอาแต่ใจมาโดยตลอด เขาก้อตามใจผมตลอดน่ะ ไม่เคยดุด่า เลย เราจะเจอกัน เดือน ล่ะ 1 ครั้ง ครั้งล่ะ 1-2 อาทิต เพราะเขาก็มีงานต้องทำเพราะผมก็ยังเป็นนักศึกษา ปี 2 เองมั่ง ตอนนั่น คบกันมา เรื่อยๆ ดีมาตลอด เป็นเวลาประมาณ 7 เดือน เดือนที่ 7 ท้ายๆเดือน เขาเริ่มจะเปลี่ยนๆไป ไม่ค่อยง้อ ไม่ค่อยตามเท่าไหร่ พอคุยกันไป ไม่เข้าใจกัน ก็ชอบพูดว่า ปวดหัว เหมือนมีใรในหัวเลย ก็เป็นแบบนี้มาตอลอด 2 เดือนให้หลัง เขาโทรมาบอกว่า เป็น เนื้องอก ในสมอง แล้วต้องบินไปผ่าตัดที่ อเมริกา (ในใจ ห้ะ อิดอก แล้วยังไงหรอ ) ตอนนั่นยังเป็นเด็ก ไม่ทันคนเลยเชื่อไปหมด ก็เขาบอกด้วยน่ะว่า ถ้าไปผ่าเสด ถ้ารอดได้ ก็จะจำอะไรไม่ได้เลย สมองฝ่อ ไรงี้ จะไม่สามารถจำเห็นการณในชีวิตได้เลย 7เดือนก่อนหน้านี้คือจำไรไม่ได้เลย พี่เขาบอกมาแบบนี้ เราก็ นอยด์ดิ ใจหาย ร้องไห้ ไม่อยากให้เขาไป จากเราไกลๆ พี่เขาบอกว่าต้องไปผ่านัดที่ อเมริกา อีก 1อาทินถึงกำหนดไป เราก้อยิ่งน้องไห้เข้าไปใหญ่เพราะเรารักเขามาก เรากลัวเขสจำเราไม่ได้ ในใจคิดแบบนี้ พอก่อนวันไป 1 อาทิต เขามาหาผม ไปใช้ชีวิตด้วยกัน ไปเที่ยวไปกิน กับผมทำทุกอย่างปกติเลย เหมือนคนรักกันปกติ พอถึงวันไปเขาบอกว่าเขาจะไปลาแม่เขาที่ สมุทรปราการ เขาเลยแยกกับผมตรงรถไฟฟ้า พอวินาทีที่ประตูรถไฟฟ้าปิด น้ำตาแมรางไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวเลย เหมือนแบบ ฉันจะไม่เจอเธออีกแล้วนาะ พอเขาเห็นเขาก็โทรมา บอกว่า “กลับบ้านน่ะคนดีของพี่ อย่าร้องไห้ เดียวพี่ก็กลับมา รอพี่น่ะครับที่รัก” แล้วคุยกันไปสักพักเขาก็บอกถึงบ้านแล้วเดียวถึงสุวรรณภูมิจะโทรหาอีกทีหนึ่ง ด้วยที่ว่าเราเคยไปต่างประเทศมาแล้ว เคยนั่งเครื่องบินอยู่ เราก็ถามเขาว่า มี บอดดิ้งพาสไหมคับ พาสปรอดหล่ะ สายการบินไร พี่เขาทำท่าไม่พอใจในสิ่งที่เราถาม เขาบอกเหมือน เราไม่เขื่อใจพี่เลย ด้วยตอนนั่นเป็นเด็กมากก็เลยยยอมเชื่อฟังเขามาตลอด พอเขาโทรหาตอนเที่ยงคืนเขาบอกว่าพี่ขึ้นเครื่องล่ะน่ะ ผมนี้ปล่อยโฮเลยร้องไห้จนแบบเหมือนชีวิตนี้จะหาผัวใหม่ไม่ได้แล้วครับ พอเขาปลอบเสร่จก็วางสายผมก้อนอนร้องไห้จนถึงเช้า ผมก็โทรมๆ ไปเรียนเพื่อนถามว่าเป็นหนักขนาดนี้เลยหรอว่ะ อี p เออตั่งงสติดิ เดียวเขสก้อกลับมา เพื่อนพยายามปลอบผม ด้วยความเป็นห่วง แล้วพอตกบ่าย เบอร์โทรที่เมมชื่อว่า ที่รัก 👨‍❤️‍👨 โชว์มาที่หน้าจอมือถือ ผม ผมตกใจมากรีบกดรับสายถามว่าเป็นไงบ้างถึงแล้วหรอ นี่พึ่งบ่ายโมงเองน่ะ คำตอบที่เขาตอบมาว่าไงรู้ป่ะ เจาบอกว่า เออ พี่กลับมาแล้วผมเลยถามว่า อ่าวทำไมกลับไวในบอกเป็นเดือน พี่เขาให้คำตอบว่า พี่ไม่ชอบขี้หน้า ของ หมอ รักษาพี่เลย ตีตั๋วกลับ แล้วอี่นี้ก้อน่งอยู่กับเพื่อนๆทั่งหลายคนต่าง ตกใจกับคำว่าไม่ชอบหน้าหมอที่รักผษา เลยบินกลับ ทั่งหมดแล้วใช้เวลาไปกลับประมาน 6-7 ชั่วโมง พอนางพูดแบบนี้มา ทุกคนต่างพากัน ซุปซิป และก้อ อิเพื่อนผม อ้วนๆ เป็นชนีเลย เอามือมาตบไหล่แล้วพูดมาคำเดียวเลยว่า #คิดเอาเอง  ตอนนั่นยังไม่คิดอะไรมากเพราะดีใจมากที่เขามาหาเรา เราเลยลืมคิดเรื่องนี้ไป เลยครับ ความรักมันทำให้ลืมทุกอย่างเห็นหน้าเขาปุบกระโดดกอดเลยคับ ร้องไห้กลัวเขาไม่กลับมาหาอีกแล้ว หลังจากที่เขาบอกว่าเขาหลับมาแล้ว เรา ก็เหมือนเดิมคับ มาหากันบ่อยๆ มาค้างด้วยเป็นอาทิตๆ แล้วก็มีความทรงจำดีดีต่อกัน จนกระทั่งมาอีก ประมาน สองเดือน พี่เขาบอกว่าเขาจะไปผ่าตัดสมองอีกน่ะ ครั่งนี้ไปจิงๆ โรงพยาบาลที่นิวเจินซี้ ไรนี้แหละที่ อเมริกา ไอ่ตัวผมก็เอาล่ะ เริ่ม นอยด์ เริ่ม จะคิด เยอะ กลัว มากคือ กลัวเขาจะลืมครับ ผมเลย สร้าง บัญชี สไกด์ บัญชี เฟสบุก ของเขาที่ผมรู้รหัส ผมเขียนให้เขายัดใส่กระเป๋าก่อนที่เขาจะเดินจากผมไปเพราะกลัวเขาจะลืม และอีกตามเคยคับ ไปสนามบิน ขอดู บอดดิ้งพาส ขอดูพาสปรอด์ เขาทำไมหงุดหงิดทุกครั่งเลย ผมก็แปลกใจเลย ยอมๆเขาไป ตอนนั่นคิดแค่ว่าอย่า ทำให้เขาหนักหัวใจเดียวเขาจะลืมเรา พอประมาณ เที่ยง คืนครับโทรหาผม บอกว่าจะขึ้นเครื่องแล้วน่ะ รักมากน่ะ รอน่ะ คือคำพูดแบบนี้ขายฝันมาโดยตลอด อี่นี่ก็ทำไรไม่ได้ ร้องไห้ เฝ้ารอ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ทำตัวโทรมๆ เทวไปโฟสต์ ในเฟสบุกพี่เขาว่า ตอนนี้กี่โมงแล้ว กินข้าวยัง เป็นไงบ้างน้อ ทำแบบนี้อยู่ทุกๆวัน ไปไหนก็ไม่มีความสุข เหมือนวิญญาณ ล่องลอย สังกะตาย ไปวันๆ เทียวไปโฟสตในเฟสบุกเขาว่า ตอนนี้ เวลาเท่านี้น่ะ เวลาไทยเท่านี้ พี่ทำไรอยู่คับ คิดถึง ผมไหม พิมไปร้องไห้ไป ทำแบบนี้ทักๆเป็นเวลา เกือบ 2 เดือน และแล้ว ก็มี ตัวระครใหม่เข้ามา ครับ คนที่เข้ามาคือ แฟนเก่าของพี่เขา แอดเรามา พอเรากดรับ บอกเราว่า พี่ ชื่อ a น่ะ (นามแฝง) พี่เป็นแฟนเก่าของเขา พี่เป็นคนเฝ้าไข้ ตลอดเวลาเลย ตอนนี้พี่เขายังไม่ตื่นน่ะ ถ้าตื่นแล้วจะบอก ผ่าตัดใหม่ๆ เขาจำน้องไม่ได้หรอก น้องจะคุยกะเขาไหม ฝากข้อความเสียงไว้น่ะ พี่จะเปิดให้เขาฟัง ตอนทานอหารเช้า ไอ่ตัวเราก็ทำตามที่เขาบอก อย่าไม่ขัดขืน เพราะ คิดถึงแต่คนที่เป็นแฟนอย่างเดียว แฟนเก่าเขา มา ส่งข่าวทุกวันน่ะครับบอกว่าอาการตอนนี้เป็นไงบ้าง ตอนนี้ ความทรงจำเป็นไง แต่เขาพูดไว้อย่างเดียวคือ เขาจำน้องไม่ได้น่ะ p อินร่พอได้อ่านแบบนี้ร้องไห้ใหย่เลยค่า เพื่อนไก็ทั่งปลอบทั่งไม่เข้าใจกับการเสียใจของเรา ผ่านมาหลายวัน ผมพยายามส่งข้อความไปหาพี่เขาในเฟสบุกส่วนตัวของแฟนผมว่า ทำไรอยู่จำผมได้ไหม แล้วเขาก็ตอบแชตกลับมาว่า “น้องเป็นใคร ครับ พี่จำไม่ได้ พี่เห็นน้องมาโฟสต์ข้อความในเฟสพี่เต็มไปหมดเลย เราเป็นอะไรกันหรอ” แล้วอี่นี่ได้ยินแบบนี้ปล่อยโฮเลยค่าา พยายาม อธิบาย มห้เขาฟังเขาก็ด่ากลับมา ว่าเป็นใครกูไม่รู้จัก ผ่านไปหลายวัน เขาปล่อยให้กลับบ้าน แล้วแฟนเก่าของเขา พี่ a ก็มาส่งข่าวว่าจะพา แฟนผมกลับ เมืองไทย วันนี้น่าจะถึง อีกประมาณ พรุ่งนี้เช้า แล้วทีนี้ผมก็นั่งนับเวลาเลย ตอนที่เขาบอกว่ากำลังจะกลับขึ้นเครื่องมาเมืองไทย มันเป็นเวลา 3 ทุ่มของเมืองไทย การที่เราจะบินไปมา อเมริกา ไทย เราต้องต่อเครื่อง ไม่ อินเดีย ก็ ญี่ปุ่น หรือไม่ ก็ dba ครับ ในใจก็ดีใจอีกใจก็แปลกใจมาก มันต้องใช้เวลาเกือบ สองวันหรือน้อยสุดก็ 16-17 ชั่วโมงหรือป่าวคับ เขาบอกผมว่า ประมาณ 6-7 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว คับ ผมก็นั่งรอทั่งคืน เขาแชตมาตอนตี5 ว่าถึงบ้านแล้วกำลังจะกลับบ้านที่ ตจว. ครับ แล้วเขาสั่งห้ามผมโทรหาเขาอีก เพราะเหตุผลที่ว่าจำไม่ได้ แล้ว พ่อเขาไม่ชอบผมครับ. ผมพยามส่งข้อความหา พยายามแอบโทรหา พยายามให้เขาดูรูปของเรา ทั่งหมด ที่เคยใช้ชีวิตร่วมกัน  เขาบอกว่า อย่ามาทำให้เขาปวดหัวเขาจำไม่ได้ เขาจะไม่ดู เลิกคุยเลิกยุ่งกันไปได้แล้ว ผม เลย ร้องไห้ ทำตัว เหมือนแบบไม่ใช่คน ไป มหาลัยก็ไม่เรียนนั่วเหมอ น้ำตาไหล จนเพื่อนต้องเรียกออกมาข้างนอกมาบำบัดเลยก้อว่าได้ 5555 มันเป็นเรื่องที่แบบ แยกแย่ไม่ออกเลยใช่ไหม ห้ะ จน ตก ราว กับ 10 วิชารวด มานั่งเสียใจมาก พอระยะเวลา ความทักข์มันก็เริ่ม จางหายออกไป ไปหาเพื่อนบ้าง แต่เพื่อนางหนึ่ง นางชือ py นางบอกว่าให้ลองหาคนอื่นดูไหม แล้วเราก้อตอบมันไปว่า กูไม่อยากเสี่ยง มันพูดมาเลยว่า ไม่เสี่ยงก็ไม่รู้น่ะเว้ย ว่าความรักครั้งใหม่จะเป็นไง กุว่า ไอ่ y มันว่ะ คิดดีดีน่ะเว้ย ว่า มันคือความจิงไหมน่าเชื่อถือแค่ไหน พอเราได้ยินแบบนี้ตาก็เริ่มสว่าง ก็อยู่ได้ กลับสู่สภาพเดิม สวย เริ่ด เหมือนเดิม แถม ไปบอกเลิกแฟนเก่าแมร่งเลย กุไม่รอแล้วค่ะ จำไม่ได้ก็ เอ่อ ไปเลยไอ่เชี้ย 5555 บอกเลิกปุบ จำกูได้ปั๊บ เลย 55555 พี่จำเราได้น่ะจำได้ตั้งแต่แรกเลย แต่แค่อยากจะลองใจ อีผี ไม่ทันละค่ะ หมดใจไปและ ถามว่าตอนบอกเลิกมันเสียใจไหมเสียใจมาก และก้อถามมันมาคำหนึ่ง ตกลงได้ไปผ่าตัดที่อเมริกาจิงป่าว นางบอกว่า “ไม่ไปผ่าแค่เปาโล “ สมุทรปราการ อิดอก พอพูดคำนี้มากูด่าเป็นชุดเลยยค่า บอกเลิก เลยไม่สนใจรู้สึกโล่งมาก โล่งชิปหาย พอหลังจากบอกเลยไป พี่เขาก็พยายาม โทรหาทุกเช้า โทรจิกเรา ส่งเข้านอน พยายามทำเหมือนเดิมแต่มันไม่มีทางล่ะค่ะ คนเราต้องเดินหน้าต่อไป ไม่กลับไปจมปลัก อยุ่กับคำโกหกหลอกลวงของเขา ถ้ากลับไป ไม่สักวัน ก็ต้องเกิดเหตุการณ์ แบบเดิมอีก เลยตัดสินใจ พอเถอะ ค่ะ ผู้ใหม่ ไฉไล กว่าเดิม ค่ะ เลย สบัด บ๊อบ ออกมาเลย ไม่ติดต่อไม่คุย เลยค่ะ แล้วก้อมานั่งคิดว่า มันทำกับเราได้ไง เรารักมันแทบตาย เป็นห่วงมันจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ มันกลับทำกับเราแบบนี้ ทักวันนี้ถามว่า เห็น เฟส เขา ก้อ นึกถึงอยู่น่ะ แต่พอกลับมาคิด มัน เกินจะ พอก่อน ตอนี้ผู้ใหม่ดีมากค่ะ คบกันมาจะ 6 ปีแล้ว ทะเลาะบ้าง ด่ากันบ้าง มันก็คือเรื่องปกติ เนาะ สำหรับความรัก

ปล. สุดท้ายนี้ก็อยาก จะบอกว่า การที่เรารักมันไม่ผิด แต่รักต้องใช้สมองรัก บวก กับหัวใจครับ ถ้าวันไหน รู้สึกว่าไม่ไหวกับฐานะที่เป็นอยู่ ควรเดินออกมาสะ บางครั้งเขาไม่ได้รั่งเราไว้ แต่เราต่างหากที่ไม่ยอมไป จงใช้สมองบ้าง คิดตรึกตรอง และก็ ให้เกรียต ในความเป็นคนของเราค่ะ ถ้าวันใดรู้สึกว่าตัวเองด้อยค่า ให้แนะนำตัวเองหน้ากระจกแล้ว ก็ คิดหาข้อดีของตัวเอง และก็หาเหตุผลดีดี ของตัวเองสักข้อมาหักล้าง มันจะทำให้เราดีขึ้นคับ สู้ๆ น่ะครับ ไม่มีอะไรสมหวังไปทุกอย่างหรอกคับ

ปล.2 เขียนผิดบ้างถูกบ้างอย่าว่ากันเลยน่ะครับ นี้คือกระทู้แรกของผม รักน่ะ คับ