กลัวการอยุ่หอ ทำยังไงดี

สนิทกับเพื่อนคนหนึ่ง พูดคุยกันปกติ เเต้ความรุ้สึกตัวเอง เหมือนหลงรักเข้าไปเเล้ว ผมเลยต้องทำไม่รุ้จักกัน ผมไม่คุย กับเขา เพราะผมต้องการใจตัวเองไม่ไห้รัก ออกห่าง ตอนนี้ได้เเค่มองหน้ากัน

สวัสดีค่ะพี่ๆ หนูเเค่อยากมีปรึกษา ขอคำชี้เเนะ ตอนนี้หนู อยู่ปี1 คือเรื่องของหนู เกิดจาก เมื่อมกราคม ที่ผ่านมาหนูก็เล่นเเอปทินเดอร์เเหละค่ะ ก็คิดว่าหาคยคุยเล่นๆ พอปัดไปเจอพี่คนนึงเขาก็ 30 นิดๆเเล้วค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่าหนูและเพื่อนและรุ่นพี่รวมแล้วประมาณ7-8คนเราได้นัดกันว่าจะไปเที่ยวบ้านพักพูลวิลล่าที่จ.หัวหินโดยนัดกันว่าจะไป2คืน3วัน พอเช้าของวันศุกร์พวกเราก็ได้ออกเดินทางระหว่างเดินทางก็ปกติดีจนกระทั่

คือเราต้องบอกก่อนว่าเราไม่ใช่ผู้หญิง แต่เราแต่งหญิงเรามีเพื่อนเป็นเกย์คนนึงอยู่หอในของมหาวิทยาลัยเราก็ไปเที่ยวหาอยู่เป็นประจำแล้วรุมเมทของเพื่อนเราคือเพื่อนในสาขาของเรานี่แหละ แต่ไม่รู้จักกันมาก่อนไม่

จริงๆๆ แล้ว อาจจะเป็นแค่ฉันคนเดียวก้อได้ที่ตามหามาตลอด อยากเจอเขามาตลอด แต่เขาอาจจะลืมฉันไปแล้วก้อได้ อาจจะไม่เคยมีฉันอยุ่ในความคิดของเขาเลยก้อได้ ก็เรื่องของเรามันจบไปตั้ง 5 ปีแล้วนิเนอะ แต่ฉันก็ยังร

สวัดดีค่ะหนูอายุ13ม1ไนุรุ้สึกตัวเองไม่มีความสุขสิ่นหวังท้อเเท้ร้องไห้ตลอดมา1เดือนเต็มๆรุ้สึกตายไปคงดีงอเเงทำตัวเหมือนประชดชึวิตปัญหารุมเร้าหนูมากเลยค่ะหนูอยากรุเอาการซึมเส้ามันเริ่มยังไงคะหนูไม่กล้าไป

สวัสดีค่ะ ยาวนิดนึงนะคะ วันนี้ช่วงเช้าเกิดอุบัติเหตุค่ะ รถมอเตอร์ไซค์ทั้งสองฝ่าย ซึ่งหนูเป็นฝ่ายผิดค่ะ คือหนูกลับรถในซอยมีความกว้างประมาณ 5-6 เมตร ซึ่งก่อนกลับได้ดูรถทางตรงแล้ว ว่าระยะห่างประมาณ3-400

สวัสดีค่ะ หนูอยู่ม.2ค่ะ หนูไม่มีเพื่อนสนิทในห้องเลยค่ะ แต่มีเพื่อนเยอะมาก แต่ขอเล่าย้อนหน่อยนะคะ ม.1หนูใช้ชีวิตกับเพื่อนเก่า แต่ก็มีกลุ่มเพื่อนใหม่ในห้อง ตอนนั้นเป็นเด็กเรียบร้อย พูดน้อยค่ะ เลยไม่ได้ส

คือเราอยู่ร.ร.ประจำ คือตัวเราเคยหยุดเรียนไป2ปี เกิดต้นเดือนด้วยละเลยอายุห่างกะเพื่อนที่เรียนอยู่1ปี แล้วเคยเจอกะความเครียดหนักหนักแบบรุนแรงแบบเคยปวดหัวตรงท้ายทรอยปวดที่สุดในชีวิตจนตาเบลอลุกไม่ไหวมึนหั