เหตุผลที่ว่า
1. เขาค่อนข้างจะเอาแต่ความคิดเขาเป็นหลัก เหตุผลเขาต้องมาก่อนเสมอ
2. เขาจะไม่ค่อยเขากับสังคมของเรา ไม่ค่อยให้พบเพือน ไม่ให้สังสรรค์ เพือนมาจากต่างจังหวัด นัดพบประพูดคุยกัน ก็ไม่ให้ไปเจอ
3. ไม่ให้แต่งตัว ไม่ให้ซื้อของที่เราชอบ ทั้งๆที่เงินเราหาเอง
4. เราใช้เงินคนละกระเป๋า เงินเดือนเขาได้เท่าไรเราไม่เคยรู้ เวลากินข้าว จะหารกันหรือผลัดกันจ่าย ถ้าเป็นพวกของใช้ ส่วนใหญ่เราจะเป็นคนซื้อเข้าห้อง
5. เขาจะไม่สนใจญาติพี่น้องเราเท่าไหร่ ครั่งหนึ่งเราชวนให้เขาพากับบ้านที่ต่างจังหวัด ขากลับเราให้เขาพาแวะหาญาติที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เขาก็พาแวะนะ แต่เขาไม่ลงรถเลย แล้วทำกริยาทาทางไม่พอใจ
6. มีครั้งนึ่งเราไปขายของหน้าเทศกาล วัยรุ้นตีกันตรงที่เราขายของพอดี เราโทให้เขารับเพราะกลัวจะโดนลูกหลง เขาตอบแค่ว่า.. ไม่ว่าง อยู่เป็นเพือนรุ่นพี่อยู่ ฝนตกด้วย
7. ระหว่างวัน เขาแทบจะไม่เคยโทหา หรือ ทักไลน์มาถามว่ากินข้าวยัง เจอกันอีกทีก็ตอนเลิกงาน แล้วก็มาอยู่กับสังคมของเขาทุกวัน ( อันนี้.. เราไม่ว่า เราเขาใจ แต่ก็น่าจะให้เราไปอยู่สังคมเราบ้าง )
8. ขณะเวลานั่งกินข้าวด้วยกัน จะกินใครกินมัน ส่วนเขาจะเล่นเกมไปด้วย ไม่ก็ดูยูทูป
9. เวลาเราร้องไห้เสียใจ เขาจะเเค่นั่งมอง เวลาเรามีปัญหา หรือ ลำบากทุกใจ ส่วนมากเขาจะปล่อยเราเผชิญปัญหาอยู่คนเดียว
10. รถที่ซื้อขี่มาใช้ด้วยกัน เราเป็นคนรับผิดชอบเรื่องงวดรถ เพราะเขาถือว่าเป็นชื่อเรา ( น้ำมันรถเราต้องเป็นคนเติมเอง ถ้าใช้รถเขาเราต้องออกช่วย ส่วนมากจะใช้รถเรา )
*** ที่เราพูดข้อเสียเขามา ไม่ใช่เราไม่คิดทบทวนใส่ความดีเขานะ ความดีเขาก็มี แต่ก็ไม่ถึงกลับประทับใจ ที่อยู่เพราะคิดว่าจะวันเราคงปรับเข้าหากันได้ เขาคงจะดีขึ้น มันคงต้องใช้เวลา แต่ด้วยความที่อยู่แบบนี้มันก็อึดอัด เพราะมีแต่เราที่คอยปรับตัวเข้าหา ใคร.. พอมีความคิดเห็นกับเรื่องนี้ยังไง เราขอแนวทางทีคะ😢
เลิกกับแฟนเพราะเหตุผลเหล่านี่ เราจะเห็นแก่ตัวไหม..
1. เขาค่อนข้างจะเอาแต่ความคิดเขาเป็นหลัก เหตุผลเขาต้องมาก่อนเสมอ
2. เขาจะไม่ค่อยเขากับสังคมของเรา ไม่ค่อยให้พบเพือน ไม่ให้สังสรรค์ เพือนมาจากต่างจังหวัด นัดพบประพูดคุยกัน ก็ไม่ให้ไปเจอ
3. ไม่ให้แต่งตัว ไม่ให้ซื้อของที่เราชอบ ทั้งๆที่เงินเราหาเอง
4. เราใช้เงินคนละกระเป๋า เงินเดือนเขาได้เท่าไรเราไม่เคยรู้ เวลากินข้าว จะหารกันหรือผลัดกันจ่าย ถ้าเป็นพวกของใช้ ส่วนใหญ่เราจะเป็นคนซื้อเข้าห้อง
5. เขาจะไม่สนใจญาติพี่น้องเราเท่าไหร่ ครั่งหนึ่งเราชวนให้เขาพากับบ้านที่ต่างจังหวัด ขากลับเราให้เขาพาแวะหาญาติที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เขาก็พาแวะนะ แต่เขาไม่ลงรถเลย แล้วทำกริยาทาทางไม่พอใจ
6. มีครั้งนึ่งเราไปขายของหน้าเทศกาล วัยรุ้นตีกันตรงที่เราขายของพอดี เราโทให้เขารับเพราะกลัวจะโดนลูกหลง เขาตอบแค่ว่า.. ไม่ว่าง อยู่เป็นเพือนรุ่นพี่อยู่ ฝนตกด้วย
7. ระหว่างวัน เขาแทบจะไม่เคยโทหา หรือ ทักไลน์มาถามว่ากินข้าวยัง เจอกันอีกทีก็ตอนเลิกงาน แล้วก็มาอยู่กับสังคมของเขาทุกวัน ( อันนี้.. เราไม่ว่า เราเขาใจ แต่ก็น่าจะให้เราไปอยู่สังคมเราบ้าง )
8. ขณะเวลานั่งกินข้าวด้วยกัน จะกินใครกินมัน ส่วนเขาจะเล่นเกมไปด้วย ไม่ก็ดูยูทูป
9. เวลาเราร้องไห้เสียใจ เขาจะเเค่นั่งมอง เวลาเรามีปัญหา หรือ ลำบากทุกใจ ส่วนมากเขาจะปล่อยเราเผชิญปัญหาอยู่คนเดียว
10. รถที่ซื้อขี่มาใช้ด้วยกัน เราเป็นคนรับผิดชอบเรื่องงวดรถ เพราะเขาถือว่าเป็นชื่อเรา ( น้ำมันรถเราต้องเป็นคนเติมเอง ถ้าใช้รถเขาเราต้องออกช่วย ส่วนมากจะใช้รถเรา )
*** ที่เราพูดข้อเสียเขามา ไม่ใช่เราไม่คิดทบทวนใส่ความดีเขานะ ความดีเขาก็มี แต่ก็ไม่ถึงกลับประทับใจ ที่อยู่เพราะคิดว่าจะวันเราคงปรับเข้าหากันได้ เขาคงจะดีขึ้น มันคงต้องใช้เวลา แต่ด้วยความที่อยู่แบบนี้มันก็อึดอัด เพราะมีแต่เราที่คอยปรับตัวเข้าหา ใคร.. พอมีความคิดเห็นกับเรื่องนี้ยังไง เราขอแนวทางทีคะ😢